Her pusula kuzeyi gösterir. Ama bazıları birini... Geçmiş, gömüldüğü yerde kalmaz. Hele ki tanıklar hâlâ nefes alıyorsa. Hazan, Abant'ın sararmış yaprakları arasında kendi sessizliğine sığınmış bir kadındır. Fakat sessizlik bazen huzur değil, yalnızca fırtınadan önceki uğultudur. Güney ise Londra'nın soğuk sokaklarında geçmişini susturmaya çalışarak büyür. Bir cinayet suçlamasıyla kaçırılan çocukluğunu ve geride bıraktığı tek dostunu; Arda'yı... Ama bazı geçmişler kaçmakla silinmez. Büyüyüp geri döner. Türkiye'ye adım attığında, Güney'in tek bir hedefi vardır: O gece olanların cevabını bulmak. Fakat cevabın olduğu yerde Hazan vardır. Onun sessizliğinde bir bağ, gözlerinde bir yön vardır. Birbirlerinin yaralarını tanıyan bu iki yabancı, aynı sonbaharda kesişir. Pusulalar kuzeyi gösterir. Ama Hazan'ın pusulası hep Güney'i göstermiştir. Ya senin pusulan kimi gösteriyor?

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.