"İnsan bir sese bu kadar gıcık olurken, bir o kadar da hayran olabilir miydi? Bu gerçek olabilir miydi? İnsan çocukluğuna aşık olabilir miydi? Üstelik ondan bu kadar nefret ederken, her hareketi sinirini bozarken... Olur muydu? Yan yana geldiğimizde dünyayı birbirimize dar ediyorduk. Söylediği tek bir yalanla araya dağlar örüyor, tek bir lafıyla buzlar eritiliyordu. Ama gitme vakti geldiğinde, o arabada bana bakan gözlerini gördüğümde anladım: Ben o sese ne kadar gıcık olursam olayım, hayatım boyunca sadece o melodiyi duymak istiyordum." ~Elis Ay

İçimde değişik ne olduğu bilinmeyen ufak dalgalar fırtınayı bekliyordu Ama o bilinmeyen dalgaların fırtınaya dönüşmesi için doğru ese yoktu. Ese'm gelince sanki fırtınam olmadan dinecekti