st'de yaşanan olaylar ile alakası yok sadece karakterler aynı.

Aptallaştığımı hissediyorum ama bu o kadar heyecan verici ki!

Üşengeçlikten dolayı söylediğiniz bir yalanın nelere mâl olabileceğinden habersizsin...

Korkmuş birine ne iyi gelebilir?

Adın ne?" diye sordu. Bu soru beni afallatmıştı. İnsan kafasına top yedikten sonra ona top atan kişinin adını sorar mıydı? "Dustin," dedim. "Dustin Henderson. Ama Henderson demek zorunda değilsin. Annem öyle diyor sadece kızdığında." Bir an sustu. Sonra çok hafif güldü. O an içimde tuhaf bir şey oldu. Sanki bisikletle çok hızlı giderken karnımda olan o his gibiydi. "Ben Wendy. " Wendy Biana Marsh&Dustin Henderson

Tam bu anlarda bir ses duydum. Garip bir sesti. Sanki yere bir eşyam düşmüş gibiydi. Yere baktığımdaysa hiçbir şeyimin düşmediğini, her şeyin yerli yerinde olduğunu fark etmiştim. Gözlerim cama döndü. İkinci defa aynı ses oradan gelmişti. Hızla ayağa kalktım ve cama ilerledim. Perdeyi çektiğimde aşağıda beni bekleyen üç çocuğu görmeyi planlamıyordum. Yağmur yağmak üzereydi ve bunlar dışarı mı çıkmıştı? Gizlice bir de! Camı açtım yavaşça. "Ne yapıyorsunuz burada?" dedim. Mike konuştu. "Will'i arayacağız!"

Bazı insanlar konuşur. Bazıları susar. Susmak her zaman güçsüzlük değildir. Bazen hayatta kalmanın tek yoludur. Annem öldüğünde ağlamadım. Çünkü ağlamak için önce güvenli bir yer gerekir. Hawkins'e dönmem bir seçim değildi. Bir sonuçtu. İnsanlar ikiz olduğumuzu söylüyor. Aynı yüz, aynı gözler. Ama ben sessiz olanım. Ve kimse sessiz olanların neler taşıdığını bilmez.

"Sırrını biliyorum Richie" dedi Eddie yüzünde iğrenmiş bir ifadeyle. Richie yutkundu "Ne sırrı Eds.. ?" kazıdığını kapamaya çalışarak söyledi. "Benden hoşlandığını! Cidden! Adımı bir öpüşme köprüsüne yazarak benim seni seveceğimi mi sandın?! Salağın önde gidenisin Richie! Senden asla hoşlanmam!" Eddie sesinin çıktığı kadar bağırdı. Sesinde küçümseme ve öfke vardı. "Ben..." Richie konuşamadı. Sadece gözyaşları döküldü...

Sıradan bir kasaba olan Hawkins'e, kaçırıldığı o karanlık cehennemden sağ çıkarak nihayet 'yuvasına' dönen Joanna Byers için eve dönüş sevinci, kardeşinin kayboluşuyla buzdan bir kabusa dönüşür.Joanna; Will'i yutan gölgelere karşı bir savaş başlatır.