Aşık olduğu yüzbaşıya müstehcen mesajlar atan Beliz Yıldırım. Bunu yaparken iki şeyi hiç hesaba katmamıştı: 1. Yüzbaşının numarasını daha ilk günden bulacak kadar kararlı olmasını, 2. O mesajları ertesi gün bizzat kapısına dayanacak kadar ciddiye almasını. && "Şimdi..." dedi Göktuğ, ses tonundaki yumuşaklık aniden yerini o flörtöz ve tehlikeli tınıya bırakırken. Dudaklarında yaramaz, hesap soran bir gülümseme belirdi. "Gelelim bana o ekranın arkasından attığın, kanımı beynime sıçratan o çıldırtıcı mesajlara..." Siktir... İçimden okkalı bir küfür savurdum. Elbette o mesajların bir bedeli, sorulacak bir hesabı olacaktı. Karşımdaki adam bir kural adamıydı ve kaçmama izin vermeyecekti. Gözlerimi zorlukla aralayıp doğrudan yüzüne baktım. Yakalanmış bir suçlu edasıyla dudaklarımı istemsizce birbirine bastırıp dişledim. Göktuğ bu hareketimle birlikte bakışlarını dudaklarıma indirdi. Benim dişlediğim, eziyet ettiğim o tam noktaya kendi dudaklarını değdirdi. Fakat beni öpmedi... Sadece dilinin ucunu yavaşça, hissettire hissettire o çizginin üzerinde gezdirdi. Adeta aklımı başımdan almak, beni tamamen çaresiz bırakmak ister gibi bir işkenceydi bu. "Onları bana yazarken, o kafandan tam olarak ne geçiyordu, hm?" Sesi fısıltı halindeydi, gülümser gibiydi ama gözlerindeki o karanlık parıltı tehlike çanlarını çalıyordu. "Her şeyi... Her şeyi böyle sorgulayacak mısın gerçekten, Göktuğ Yüzbaşı?" dedim, aldığım kesik nefeslerin arasında zar zor konuşarak. Başını hafifçe yana doğru eğdi, dudaklarının kenarı alaycı bir tavırla yukarı kıvrıldı. "Yok..." dedi, sesi erkeksi bir hırıltıya dönüştü. "Bugün sorgu odasında değiliz, bugün sorgulamak yok. Çünkü daha seninle yarım kalan çok önemli işlerimiz var. Onları bitirelim, sonrasında uzun uzun konuşuruz."

Ben Nazlı. Denilenlere göre beni 12 günlükken çöp konteynırının kenarına bir kış gününde sadece bir zıbınla bırakıp terk eden anayla babanın kızı Nazlı. 22 yıllık hayatında özgürlüğün tadını hiç tatmamış, hayatı boyunca oradan oraya savrulmuş, hor görülmüş eziyet edilmiş Nazlı. Şimdi bu taşlı yollardan geçerken başımı cama yaslamış sakince yolu izliyordum. Bunca yıllık hayatımda hiç gün yüzü görmememe rağmen öğretmen olmayı başarmış, şimdi ise bir köy okuluna, küçücük kalplere dokunmaya gidiyordum. Teröristlerin yoğun olduğu bir bölgeymiş burası, öyle diyorlar. Çokta tehlikeliymiş. Bunların hiç biri benim umrumda değildi. Telefon rehberimde bile kayıtlı kimse yokken, çokta canımdan endişe ettiğim söylenemezdi, mezarımın bile kimsesizler mezarlığında olacağını biliyordum. Yanılmıştım. Tek bir adamın hayatım,kalbim olacağını, ailesinin ailem olacağını bende tahmin edememiştim.

Elleri bornozun kuşağına giderken bütün uzuvları titriyordu. Hala gözleri kapalıydı. Kuşağı çözdü bir omuz hareketiyle bornoz bedeninden kayarak ayakları dibine düştü. Her dokunuş ruhunda sarsılmalara neden oluyor, parmak uçları göğüs çevresinde daireler çizerek gezinmeye başladıkça yüreğine inceden inceye bir sızı düşüyordu.

Ben bir katil, ben bir maktul ve ben o kanlı olay yeriyim. Sense bu hikayenin en masumusun. Kendini buna inandır. Ve unutma; kendini inandırmazsan kimseyi inandıramazsın. ♜ ❝Tarih tekerrür eder, hem de en kanlı haliyle.❞

En candan gördüğün insanlar en çok canını yakanlardır...🥀🍂 -Mübrem ●●●Ferman Miroğlu ve Jiyan Miroğlu'nun hikayesine hoş geldiniz!

Bu kitap 1985 yılında geçen naif bir aşkı anlatıyor.🍀 Bir heves uğruna ailemi kaybettiğimde kendi evimde kül kedisine dönüşeceğimi bilmiyordum. Dahası yengelerimin baskılarına, kendimi hapse attırmak isteyecek kadar tahammül edememiştim. Her şey ben parmaklıklar ardındayken değişti. Kader çarkımın yeniden döndüğü yer, kara kaşlı, kara gözlü ve bıyıklı bir memurdan sonrası oldu.

Parmaklarının tersiyle kadının elmacık kemiğini okşadı adam. "Benim kalbim düğününü bir hafta sonraya istiyor ise haber salın herkese, hazırlıklar başlasın.Dilden dile dolaşsın: Behram ağa sevdiğine kırk gün kırk gece düğün yapacakmış desinler.Öyle bir kadın ile evleniyormuş ki: Bir bakan güzelliği karşısında kör olur,nutku tutulur...Sanki gökten inmiş bir melek, sanki uzak diyarlardan gelmiş bir prenses...Böyle konuşsun herkes." Seyran'ın hâlâ cevap vermediğini gördüğünde,'Öyle mi?' dercesine baktı. "Ey gönlümün baharı...Ey kışımı yaza çeviren...Ey beni karanlık kuyulardan çekip çıkaran...Ey hayatıma bir güneş gibi doğan...Ey hayatıma anlam katan...Ey tek bir kelamı ile kalbimi yerinden eden...Ey kokusu ile beni mest eden...Ey tek bir hareketi ile beni benden alan sevdiğim: Söyle bana, kalbimi mi istersin? O hâlde al kalbim sana ait olsun.Kalbim ne ki, canım yoluna feda olsun..." Ve devam etti sözlerine. Kadının önüne gelen birkaç tutam saçını omuzunun gerisine ittirdi.Kadını çenesini kavrayarak bakışlarını yüzünün her bir santiminde gezdirdi. "Ahh..." Dedi acı çekiyormuş gibi."Bu kusursuzluğu iki kelime ile anlatmak o kadar zor ki....Nutkum tutuluyor,nefesim kesiliyor sanki..." Boşta kalan elini kadının kalbinin üzerine koydu. "Sen bana Rabbim'in emanetisin.Ve ben emanetime gözüm gibi bakacağım.Nefes aldığım sürece saçının tek teline, tırnağının ucuna zarar gelmeyecek.Sana uğrayacak olan zararı canım pahasına engelleceğim.Ellerimi saçlarını okşamak için kullanacağım, güçlü kollarımı ise senin önünde siper olup sana gelecek olan zararı engellemek için..."

"Dilini, dudağından uzak tut." Diyerek gözlerini yumup yeniden araladığında yanağımı dişleyeyim derken dudağımı dişlemiştim. İstemsiz yaptığım bu harekete yutkunarak karşılık verdiğinde hipnoz olmuş gibiydim. "Yapma şu hareketi anasını satayım, yapma!" Diye hızla konuştuğunda başımın yanındaki eli çenemi kavramıştı. "Meva..." Ona ne var dercesine baktım. "Dişlerini de dilin gibi çeker misin oradan, yoksa ben başka yöntemlerle mi çekeyim?"

"Söylesene Yaren! Ablan, müstakbel kocasıyla seviştiğini öğrense ne yapar sana?"

Eleni Yunan kökenli bir kızdır. Nişanlısı ise bir yunan askeriydi. Alfa timinin yüzbaşısı olan Ferhat Demirkan Eleninin nişanlısını savaş zamanı öldürüp Eleniyi esir alırsa. Ve Elenini korumak için onunla mecburen evlenirse? ⚠️⚠️⚠️❗️❗️❗️ Eski dönem hikayesidir. Olaylar 1922 yılında olmuştur. Her şey hayal ürünüdür. Gerçeklikle bir alakası yoktur. Küfür , cinsellik olacaktır... 🔞