İki yıldır süren bir iç savaş bir şehrin diğer bir şehirle bile bağlantısını kesmesine vesile olmuşken ölmemeye yemin etmiş bir topluluk bu zorlu çatışmayla baş etmeye çalışırken, Daelan topluluğun içerisinde konulan delice kurallar ve ölümle yüz yüze gelir. -"Bulutlar üzerine kurulmuş bir dünya için fazla güneşli olmak suçtur..."

Aldatılmanın acısıyla yıkılan Jade, geçmişini silmek için tehlikeli bir karar alır. Bir büyücünün yardımıyla, sevgilisi Ethan ile tanışmasını engellemek üzere zamanda geriye döner. Jade'in bu zorlu görevi, geçmişteki hayatının ve tüm seçimlerinin yeniden yazılması demektir. Amacına ulaşmaya çalışırken, yepyeni bir yolda ruhunu derinden etkileyen gizemli bir yabancıyla karşılaşır: Rhys. Zamanın değişen akışında filizlenen bu beklenmedik ve yoğun yeni aşk, Jade'e Ruh Bağları'nın gerçekten ne anlama geldiğini gösterecektir. Ancak zamanın kuralları çiğnenmiştir ve Jade'in varoluşu, Chromos'un tehdidi altındadır. Yeni aşkı Rhys'i korumak ve arkadaşı Merri'yi kurtarmak için kendisinin zamanda bir gölgeye dönüşme riskine rağmen, Jade bu döngüyü kırmak için ne kadar ileri gidebilir? "TAMAMLANDI" Kapak Tasarımı TikTok: [ben1molara] 🎨✨

"Onu yok etmek için yemin etmişti, ona aşık olacağını bilmeden." On yıl önce ailesinin kanında boğulan Arya, şimdi o kanı dökenlerin peşinde. İntikam için kalbini buzdan bir kaleye çevirdi, ta ki Karan o kaleyi yerle bir edene kadar. Sığındığı kolların, dünyasını kül eden adamın kolları olduğunu öğrendiğinde tek bir kelime bile etmeden gitti. Şimdi bir yıl sonra Arya geri dönüyor. Kalbinde aşka yer yok, ellerinde ise sadece intikamın kanı var. Küllerinden doğan bir kadının, kanla yazılmış hesabı başlıyor.

Işık Alkım, hiç tanımadığı bir boksörün maçına gitmişti. Başlangıçta bu sadece bir meraktı; biraz heyecan, biraz farklı bir atmosfer görme isteği. Ama ringde tanık oldukları, tüm beklentilerini tek tek yerle bir etti. Rakip ağır şekilde yaralanmıştı. Arenadaki nefesler tutulmuş, herkes korkuyla sessizliğe gömülmüştü. Çalışanlar tehditler savuruyordu: "Kimseye söylemeyeceksiniz." Korku, görünmez bir zincir gibi etrafı sarmıştı. Ama Işık duramadı. Eve gidince klavyenin başına oturdu ve gördüklerini kelimelere döktü. Her tuş vuruşu bir damla adrenalin gibiydi. Haber dijital dünyaya düştü ve hızla yayıldı. İnsanlar ekran başında dehşetle okudu, yorumlar ve paylaşımlar sel gibi aktı. Ve en tehlikeli kişi bunu gördü: Aras Demir Vardal. Yazının ünlü hâle gelmesiyle birlikte, metnin izini sürdü. Kimin yazdığını, hangi kelimelerle anlattığını, neyin ifşa edildiğini kısa sürede çözdü. O an gerilim gerçek anlamda başladı. Işık kelimelerle dünyayı sarsmıştı. Ama Aras'la henüz tanışmamıştı. Oysa Aras, karşısına çıkacaktı.

Asteria'da herkes bir güce aitti: Drakharlar göğe, Valorianlar toprağa, Arcani'ler gölgelere. Adeline Lewis ise hiçbirine ait değildi. Ama bir gün herkesin ona ait olacağını biliyordu. Krallığın veliahtı Cedric Valerius'un dönüşüyle dengeler bozuldu. Ejderhalar şehre indi, kılıçlar susmayı bıraktı ve gölgeler konuşmaya başladı. Asteria'da korku hep taç giymişti. Şimdi ise taç, korkuyu giyecekti.

İnsanlar hayata doğdukları andan başlar ve hayat boyu hep seçim yaparlar.. Her bir seçim senin için bir kader oluşturur.. Seçimlerin değişirse kaderin de değişir. Okula gitmezsen dersi dinleyemezsin, sınava girmezsen sınavdan kalırsın. Bu şekilde kaderi yönetiriz ama.. senin seçmeyi düşünmeyip farkında olmadan nereye gittiğini bilmeden, ya da gideceği yerin düşündüğün gibi olmadığı seçimler de vardır ki öyle bir yere götürür ki seni hayatının dönüm noktasına gelirsin. İşte asıl KADER burda başlar...

Luissa hayatını dış dünyadan izole bir manastırda geçirir. Mezuniyet günü geldiğinde herkes büyülü canavarlarla bağ kurarken Luissa'nın kaderi farklı olur. İşlediği tarihin en büyük günahı yüzünden kızıl damga ile lanetlenir ve bir iblisle mühürlenir. Oysa Luissa aslında büyük bir planın kurbanıdır. Özgürlüğünü kazanmasının tek bir yolu vardır: Tanrılarla, aşklarla ve ihanetlerle dolu tehlikeli bir oyuna girmek. Tür:Karanlık fantastik - Karanlık romantizm Alıntılar: Tanrılar adına anlatılan her hikâye, gerçeğin üstünü örten bir piyes gibiydi. Luissa ise farkında olmadan o sahnede rol alanlardan birisiydi. "Luissa." Küçük elleri, kökleri hâlâ üstünde olan bir beyaz çiçeği uzatıyordu. Parmak araları çamur içindeydi. "Topraktan söktün," dedi Luissa. "Bunu istemedim." Çocuk kaşlarını çattı. "Ama sen bakınca seviyorsun." Luissa çiçeği almadı. "Sırf ben seviyorum diye koparman gerekmez." Çocuk bir süre sustu. Sonra, sanki gerçekten anlamaya çalışıyormuş gibi fısıldadı: "O zaman... seni de koparmam mı gerekiyor?" Kurgu ve olaylar tamamen şahsıma ait olup herhangi bir kopyalanma ve esinlenme durumunda yasal işlem başlatacağım. © 2026 VernSAO Bu hikâyenin tüm hakları saklıdır. Bu hikayenin telif hakları 20 Mart 2026 tarihinde devlet vasıtasıyla satın alınmıştır kopyalanma durumunda dava açılacaktır. enemiestolovers #3 macera | 09.06.2025 #1 yolculuk| 21.12.2025