Beni sevdiğini söylüyordu. Saplantılı birine ne kadar güvenebilirdim? ▪︎▪︎▪︎ •Yaş farkı içerir! insta: @aerisbesk

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Sadece çok sevdiğim o şarkı için İtalya'da ki konsere gittim, nereden bilebilirdim şarkıyı söyleyenin beni takıntı haline getireceğini?! Ben Niran, ya ondan kaçacaktım ya da onun ve şarkılarının içinde mahkûm olacaktım! Uyarı: yetişkin sahneler içeriyor, kan, cinsellik, şiddet ve psikoloji içerir.

"Bir gün seni bulacağım," dedi, bu kez daha alçak bir tonda ama o kadar derin bir kararlılıkla ki, kızın içindeki korkuyu daha da büyüttü. Yıllar sonra, o anın yankıları hâlâ çocukların içinde yaşayacaktı. Geçmişin izleriyle şekillenmişlerdi. Ve bir gün, 4 Numara sessiz bir gecede onun kulağına fısıldayacaktı; 4 Numara, adımları neredeyse duyulmaz bir sessizlikle, avını izleyen bir yırtıcı gibi yaklaştı. Yüzündeki ifade, öfke ve soğukkanlılık arasında ince bir çizgide geziniyordu. Gözleri, buz gibi bir kararlılıkla parlıyordu; içindeki karanlık, odadaki her şeyi yutacak kadar yoğundu. Tam önünde duran ince siluete baktı. Kız, onun varlığını fark ettiğinde, küçük bir an için ürperdi. Ancak hareket etmedi. Oda, yalnızca ikisinin nefes alışverişleriyle dolup taşıyordu. Sessizlik o kadar yoğundu ki, kalp atışlarının ritmini duymak mümkündü. 4 Numara, derin bir nefes alıp yavaşça konuşmaya başladı. Sesi, gölgelerin içinden süzülen zehirli bir fısıltı gibi yankılandı. "Я нашел тебя. (Seni buldum.) Bu üç kelime, odayı bir anda daha da soğuk bir boşluğa sürükledi. Kapak tasarım: wizardestina 19.02.2022