Züleyha, abisini hapishaneye görmeye gittiği zamanlarda sadece göz göze geldiği bir adamın hayatını değiştireceğini bilmiyordu. O göz göze geldiği adamın kendisine takıntılı olacağını da bilmiyordu... Mübrem: çok gerekli olan şey anlamına gelir. *Zaman kurgusudur.

"Bize... kızımızın biyolojik kızımız olmadığı söylendi." Hassiktir bok. "Hanfendi ben deliyim" adıyla yazılan ilk kitaptır!! Trabzonun bir deliye kavuşma hikayesini okumak istiyorsanız hoş geldiniz... 2.37 k içerisinden 2. #eğlenceli 27.03.2026 1.36 k içerisinden 2. #hayat 06.05.2026 1.36 k içerisinden 1. #dost 12.05.2026 1.50 k içerisinden 4. #üvey 12.05.2026

Asosyal ve anksiyetesi olan travmalarla büyümüş Yera kabuklarını kırıp yeni ailesi ile mutlu olabilecek mi? TAMAMLANDI!

Bedenim tir tir titremeye başlamıştı. Gözlerim dolmuş neredeyse ağlayacaktım. Etrafta yeni yeni fark ettiğim geçmişe ait şeyler vardı. Tabelalar, arabalar, insanların üzerindeki kıyafetler bile... Kaza yaparken duyduğum gibi bir korna sesi duydum, acı bir fren sesi. Bu sefer gerçekten öleceğimi düşündüm. Ta ki belimden tutulup çekilene kadar. Kalbim daha önce hiç deneyimlemediğim kadar hızla atıyordu. O kadar hızlıydı ki göğüs kafesimde bir delik açacağını düşündüm. Avuç içlerimin arasında az önce beni ölmekten kurtaran adamın gömleği vardı. Gözlerim kapalı, başım ise göğsüne yaslıydı. Burnuma dolan sigaraya karışmış çam kokusu beni sakinleştirirken adrenalinin etkilerinin yavaş yavaş bedenimi terk ettiğini fark ettim. İnsanların bağırtılarını duydum. Sanırım az önce beni neredeyse ezmekte olan adama bağırıyorlardı. Göğsüne yaslandığım adamın sesi de onlara karıştı. Başımı kaldırarak ona baktım. Göz göze geldiğimizde zamanın durduğunu hissettim. Hayatını ve gerçeklerini araştırmak için aylarımı harcadığım adamın kollarındaydım. Kenan Mollaoğlu'nun kollarındaydım! * Araştırmacı gazeteci olan Liya Meryem Başer, üzerinde çalıştığı makalesini teslim etmesi için yirmi dört saatten az bir süresi vardı. Ancak aklına oturmayan ufak bir nokta, onu o makaleyi yayınlamaktan alıkoydu. Ofisinden ayrıldığı o fırtınalı gecede bir kaza yaparak geçmişe gittiğinde ise onu bekleyen kaderinden tamamen habersizdi. +18 içerik mevcut

Sezen Aslanoğlu'nun zarif boynu canından çok sevdiği abisi ailesinin saadeti için husumetli ailenin oğluyla evlenmesi gerektiğini söylediğinde ilk kez eğilmişti. Ailesi için üzerine düşen sorumluluğu kabullenmişti ta ki evlenmek zorunda olduğu adamın onu mahveden eski sevgilisi olduğunu öğrenene kadar. Ne yapacağına dair hiçbir fikri olmasa da ne yapmayacağını adı kadar iyi biliyordu. O adamla evlenmeyecekti. Sezen bu evlilikten kendi iradesiyle kurtulamayacağını ve tek çıkar yolunun kendi kontrolü altında yapacağı bir anlaşmalı evlilik olduğunu fark ettiğinde, kartlar yeniden dağıtıldı. Aradığını buldu. Abilerinden borç alıp sırra kadem basan ve aylarca bulunamayan adamı. Kenan'ı. 🖇️ "İndir o silahı abi." Abim beni dinlemeden Kenan'a kilitlenmişken sesimi yükselttim. "Abi indir dedim!" Metin abim kaşlarını çatıp öfkeyle konuştu. "Sana ne oluyor Sezen, geç içeri." Aldırmadım, ona bakmadım bile. "O silahı beline sok ve namluyu indir Oktay, sevgilimi öldürmeyeceksin." "Ne?!" "Ne?!" Omuzlarımı silktim. "Sizi ben tanıştırmak istiyordum fakat siz elinizi çabuk tutmuşsunuz." Abilerimin bakışları üzerime dönmüşken gelen o şaşkın "Ne?!" sesiyle birlikte sinirle gözlerimi yumdum ve üçümüz de ona baktık. O ise bana bakıyordu. Tebessüm ettim. "Sorun değil aşkım," Dedim ölmemesi için beni anlayıp ayak uydurmasını umarak. Hayatlarımızı kurtarmaya çalışıyordum fakat yardımcı olmuyordu. "Bugünün geleceğini biliyorduk artık numara yapmana gerek yok. Buraya kadarmış." Abilerimin şaşkın bakışları karşısında gerçekten zevkle sırıttım, bu kez şaşırtma sırası bendeydi. Son kozumu oynuyordum ve bu kez, elim her zamankinden güçlüydü. Kenan'ı bulmuştum. "Şimdi sevgilimi mezarından çıkarın. Konuşmamız gereken şeyler var."

★| Korhan yaman sungur & Asu Pamir.

Bu kitap +18 yetişkin içerik vardır. Kuma ve kadına şiddet aşağılama yoktur Büyük acılar dilsizdir derler, Hazalın bütün acıları da dilsiz değil miydi. Onun acılarına susan şeytanlar yok muydu, onu ateşte yakanlar yok muydu. Peki kimdi suçlu, kimdi bütün bunların sebebi, kader miydi onun boynuna mıydı ahları. Şimdi yine kaderi onu bir sevda ateşine atmamış mıydı. Kimseye boyun eğmeyen Aziz Dağıstanlı Bir tek aşka yenildi +18 yetişkin içerik. Şiddet cinsellik argo ve küfür barındırır

Karanlık ormanda koşuyodum nereye gittiğimi bilmeden artık kurtulmak istediğim yerden ama sesini duyuyodum " Masal güzelim kaçamazsın senin yerin benim yanım" ayağım taşa takıldı düştüm kasığımdaki sancılar kendini iyice belli ediyodu ayağa kalkmaya çalıştıkça sancı kasıklarıma daha çok giriyodu adım seslerini duyunca biraz kenara saklandım adım sesleri iyice yakınlaştı tam ayağa kalkıyodum kolumdan biri tuttu baktığımda savaştı hizama inip elini saçıma atıp bi tutamı kulaklığımın arkasına koydu " Ben sana ne dedim meleğim sen benimsin! kaçış yok olamazda" karnımdaki ağrıyla birlikte zar zor konuşmaya başladım korkuyodum çünkü en tehlikeli olduğu zaman böyle sakin oluyodu " Savaş nolur bırak gideyim olmuyo görmüyomusun" Savaş iyice sinirlendi çene kasları gerildi ama sakin kalmaya çalışıyo gibiydi " Olucak ister güzellikle ister zorla" hem sinirlice hemde acı çekercesine bağırdım " Olmicak anladınmı olmicak seni istemiyorum gidicem her fırs-" lafımı bitirmeme kalmadan savaş yüzüme çok sert bi tokat attı ağzımda metalik bi tat hissedince bunun kan olduğunu anladım savaş elini saç diplerime atıp sertçe kendine çekti çok şiddetlice ağrıyodu " Kaçıcaksın öylemi bi eve gidelim sana öyle şeyler yapıcam ki bu yaşadığın ağrının yanından bile geçemicek" korkuyodum sinirlenince bu piskopatın napıcağı belli olmuyo herşey yapabilir herşey " Ben senden Korkmuyorum eninde sonunda defolup gidicem burdan" Savaş başını olumsuz anlamda salladı " Asla asla anladın beni asla sen benimsin ister iste ister isteme her türlü benim olucaksın bedenin, ruhun, herşeyinle benimsin gitmeyi unut" " Olmicak" " Biz bi eve gidelim bak oluyomuymuş olmuyomuymuş" Dedi iyice yaklaşarak korkuyodu kız hemde çok, kimseden korkmayan bu cesur kız karşısındaki bu piskopattan delice korkuyodu Kitap; şiddet, küfür, +18⚠️ içermekte

"Sadece... bana ait olduğunu söyle. Ruhunla, bedeninle. Benimsin de... sevgilim." "Sana ait değilim!" diye bağırdım. "Beni rahat bırak!" Bir an dondu. Sonra dudakları yukarı kıvrıldı. "Demek öyle..." Gözleriyle bedenimi taradı. "Senden kurtulacağım! Her şeyi anlatacağım polise! Bu işkenceyi, bu tutsaklığı, sapkınlığını... hepsini!" Gülmeye başladı. Ama bu sıradan bir gülüş değildi. Sanki bir deli, dünyanın ne kadar saçma olduğunu fark etmişçesine kahkaha atıyordu. "Git anlat... hadi. Ama şunu merak ediyorum," dedi, yüzüme daha da yaklaşarak. "Sence... inanırlar mı?? "Neden inanmasınlar? Onlarda öğrenecek senin adi bir herif olduğunu" Eli yavaşça karnıma kaydı. Yavaşça, bilinçli, tiksindirici bir şekilde bastırdı. Yüzüme hiç gözünü kırpmadan bakarak şöyle fısıldadı: "Ama buradaki... küçük şey... Senin söylediklerinin tam tersini söylüyor,karıcığım ." *T A M A M L A N D I* 🏅- #3 saplantı 🏅- #2 şizofren 🏅- #1 şizofren

"Canını yakmak istemem." dedi boğazımı biraz daha sıkarken. Canım acıyordu, nefes alamıyorum ama asıl korkum onun yüzündeki rahatlıktı... sakin ve ... mutlu... gözüküyordu...