"Gitmeme izin ver-" "Niye bu kadar güzelsin?" Sözümü kesip fısıltıyla söylediği sözleri kalbime yoğun bir kan akışı sağlarken şaşkınlıktan dudaklarım hafifçe aralandı. "Ne?" Dedim şaşkınlığımı belli eden belli belirsiz bir fısıltıyla. "Uslu ol güzel çocuk. Uslu ol ki bu uçaktan ikimizde canlı bir şekilde çıkalım." ~•~•~•~•~•~•~~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~• Asparagas haber yaptığına dair üzerine atılan bir iftirayla işinden olan gazeteci Han Jisung, 3 senenin ardından yeniden iş hayatına atılmak için arkadaşı Felix'ten ortaklık teklifi alır ve ne hayallerle Seul'e dönmek için bindiği uçakta beklenmedik bir şekilde, bir diplomatın kızının ölümündeki şüpheli Lee Minho'nun rehinesi olduğu için hayatı cehenneme dönüşür. Belki de cennete... *Yan ship içerir. *Yetişkin içerik! *Bu kitap tamamen kurgu eseridir. Gerçek olay ve kurumlarla ilgisi yoktur. Olayda geçen grup üyelerinin sadece isminden esinlenmiş olup, gerçek karakterleriyle ve yaşantılarıyla hiçbir ilgisi yoktur.

"O Lee Minho, şeytanın oğlu, yerinde olsam onun karşısına çıkmazdım"

Minho: ulan bu alagavat chan benim manitamla napıyor aq Seungmin: kanka sana kötü bir haberim var

İddiayı kazanmak mı? Jisung'u kazanmak mı? Minho hangisini seçecek?

Lise hayatını ders çalışmaya adayan Jisung, lisenin son yılında okula transfer olan özgür ve serseri ruhlu bir öğrenci sayesinde hiç tatmadığı duyguları tadar. !Fic az da olsa küfür içerir! Yan çift Hyunin.

Aynı yurtta 467. Odada birlikte kalan iki yabancı. Ruh ikizi olabilirler miydi? Fic song: M. ★ "Şu yıldızlarla aranda ki tek fark ne biliyor musun Jisung?" "Neymiş?" "Sen onlardan daha parlak ve güzelsin."

jisung burdan birisi bana ozelden cavusu atti ifsa edecegim bir daha atarsa ☆ ¹¹⁰⁸²⁵ ' ⁰⁷⁰⁹²⁵ minsung [texting, düzyazı.] ©lostr4y

Jisung acıdan dolayı hızla uykuya dalmışa benziyordu. Beyaz yogan sadece yüzünü açıkta bırakırken, kafama oturan şey ile olduğum yere çakılı kaldım. Ben onu ısırdım. O beni ısırdı. Onu ilk kez böyle ısıracağımı söyleseler, yalancılıktan dava açardım. İçinde bolca ah barındıran cümlelerin ve soruların arasında ben, özneyle yüklem arasındaki iple kendimi asacağım. Sonra şu, karşımda mışıl mışıl uyuyan, tatlı, şirin Jisung vicdanı ile cebelleşe dursun. İnsan olmanın yükü acılar ile taşınır güzel kalbim. Şimdi yaran çok taze. Çaresiz olduğunu bedenine ve ruhuma işlemişsin. Ama biliyor musun; insan zamanla çaresizlikten, mutsuzluktan ve umutsuzluktan da usanıyor. O yüzden şimdi kabullen ve beni biraz motive etki ona onu sevdiğimi söyleye bileyim. Kaybetmeyi sevmiyorum çünkü bunun alışkanlık haline geleceğini düşünüyorum. Koy kıçına rahvan gitsin desene... Yine saçmalamaya başladım. Semeho Ukesung Zorbalık yoktur. Softfic

"Pardon acaba numaranızı verebilir misiniz yakışıklı polis bey?" "Yaz, 155" |Mpreg| [ChanJeong - HyunMin - ChangLix]