Codziennie myślał o nim, jak mu się żyję i co robi. Codziennie rano zastanawiał się, czy do niego napisać. Czasami, wysłał wiadomość, rzucał telefon w drugi kąt pokoju i czekał na wibrację. Takowe powiadomienie nigdy się jednak nie pojawiło. Do pewnego dosyć dziwnego dnia... Jest to collab z @Fanta5sist - Dziękuję, że zechciałaś to ze mną napisać i zajebiście się bawiłam, pisząc z tobą!

Co gdyby pewnego dnia pewien siwowłosy mężczyzna dowiedziałby się prawdy o sobie. Dowiedziałby się, że jego przeszłość była okrutnym kłamstwem, a teraźniejszość jakimś absurdalnym żartem. Co gdyby jeden napad odmieniłby jego życie? Oryginalnym pomysłem jest książka @Moon_azi , a ta książka jest tylko moim przedstawieniem tej historii. Oczywiście wszystko za zgodą autorki/a Tutaj link do książki: https://www.wattpad.com/story/307250127-to-nie-może-być-prawda-~-5city dopis edytora: edited by @fs_animri i no zapraszam do mnie też<3

Czasami nasze uczucia potrafią być tak złudne, że żałujemy wszystkiego co zrobiliśmy. I mamy zawiść do drugiej osoby. Tu było podobnie.

Wszystko we Wstępie

Pewnego razu Nicollo Carbonara zadaje Albertowi Speedo dość niepozorne pytanie. Jednak przez nie Albert nie umie zasnąć w nocy i kwestionuje swoje uczucia. Przynosi to dość nieoczekiwany skutek w kolejnym dniu... Jest to collab z @Fanta5sist i zachęcam do wpadnięcia na jej profil <33 Bardzo dziękuje, że zdecydowałaś się ze mną napisać i mimo, że nie znamy się długo to czuję jakbyśmy znały się wieki <33 Nie shipujemy prawdziwych osób, a postacie z gry!

⚠️remont nie czytać⚠️ Braci się nie traci, a jak traci, to nie braci. W życie grupy Zakszotu podstępem z butami wchodzi pewien starszy mężczyzna podający się za bliską osobę Kuia. + Hurt/Comfort - Gdzie oni są? - mąciciel złapał mężczyznę za włosy i podniósł jego głowę - Spoźniliście się - zaśmiał się głośno - ciekawe ile głów poleciało w mieszkaniu Pastora?

Życie w Nowym Jorku nie należy do najprzyjemniejszych rzeczy. Wysokie koszty za najmniejsze mieszkania, niebezpieczne sąsiedztwo oraz groźne gangi. Pewnego dnia życie 22-letniego chłopaka obraca się drastycznie, potrzebuje szybko znaleźć nową pracę, by przeżyć w tym ogromnym mieście. Gdy powoli traci nadzieję, nie mogąc nigdzie znaleźć dla siebie miejsca, przechodzi obok starego baru, widząc w oknie karteczkę karteczkę z napisem "poszukujemy pilnie pracownika na stanowisko barmana". Mimo lekkich problemów, dość dobrze idzie mu praca w nowym miejscu, a w jego oko wpada naprawdę czarujący mężczyzna. Oh, gdyby wiedział, do czego jest w stanie się posunąć dla niego... Z pewnością nikt by nie umarł.

Szczęście potrafi być bardzo ulotne. Erwin doświadczył tego zbyt mocno, gdy stracił swojego ukochanego przez swoją winę. Popełnił największy błąd i dowiedział się o tym, gdy już wszystko stracił.

One-shot +18 z Owenem i Fosterem dla pewnej kochanej osóbki. Miłego czytania ❤

Przez lata miasto żyło w strachu. W Los Santos jego imię wypowiadano tylko wtedy, gdy było to absolutnie konieczne - i zawsze szeptem, jakby samo brzmienie mogło przyciągnąć uwagę czegoś, czego nie da się zatrzymać. Erwin Knuckles. Pastor z idealnie ułożonym głosem. Człowiek, który potrafił stanąć przed policją, spojrzeć im prosto w oczy i mówić o wierze, nadziei i odkupieniu - a jego złote oczy odbijały światło tak niewinnie, że nikt nie odważył się zadać kolejnego pytania. Nie było dowodów. Nigdy. Nie znaleziono niczego, co mogłoby połączyć go z krwią na ulicach, zniknięciami, ani z organizacją, która przez lata rosła w cieniu miasta. Świadkowie milczeli albo znikali. A ci, którzy wiedzieli więcej - nie potrzebowali dowodów. Bo wiedzieli, że prawda nie zawsze zostawia ślady w aktach sprawy. Erwin Knuckles był niewinny... przynajmniej na papierze. A jednak to jego ludzie kontrolowali ulice, handel i strach. To jego nazwisko otwierało drzwi, których nie powinno się otwierać. I to jego organizacja przez lata działała jak cień rozciągnięty nad miastem - brutalna, bezlitosna... aż do dnia, w którym wszystko ucichło. Bez wyjaśnienia. Bez komunikatu. Bez śladu. Jakby ktoś nagle wyciął ją z rzeczywistości. Miasto odetchnęło. Jego ludzie zniknęli z pierwszych stron, a przemoc nieco osłabła - ale organizacja nie zniknęła całkowicie. Zmieniła się. Stała się cichsza. Bardziej ukryta. Mniej widowiskowa... ale nadal obecna tam, gdzie nie powinno jej być. A on - Erwin Knuckles - zniknął jako pierwszy. I nikt nie potrafił powiedzieć, czy to był koniec... czy tylko początek czegoś, co miało nadejść później. Bo są rzeczy, które nie kończą się naprawdę. One tylko czekają.