"Bazen en güvenli yer, o ince çizginin tam arkasıdır."

Her şehir, yaşayanlarının anılarıyla nefes alır. Kaldırımlar, geçmişteki adımların yankısını taşır; binalar, yıllar boyu süren sohbetlerin sessiz tanıklarıdır. Ama bir gün gelir ki... şehrin nefesi tükenir. Bizim hikâyemiz, işte böyle bir günde başlıyor. O gün, güneş her zamanki gibi doğdu, ama batana kadar sokaklar kanla yıkandı. Arkadaşlıklar, korkunun ağırlığı altında çatladı; umut, virüsün pençesinde can çekişti. Ve hayatta kalmak... sadece hızlı koşmakla değil, doğru kararı en zor anda verebilmekle mümkün oldu. Bu satırlarda okuyacaklarınız, yalnızca bir kıyamet hikâyesi değil. Bu; bağlılık, ihanet, cesaret ve vazgeçmenin hikâyesi. Elif, Kerem, Serra, Aras,Dorat ve Melis'in; kendi şehirlerinin mezar taşları arasında, nefeslerini son ana kadar koruma mücadelesi. Belki de bu kitabı bitirdiğinizde, bir şehirde yaşayan tek şeyin insanlar olmadığını göreceksiniz. Bazen hatıralar, bazen de korkular... nefes almaya devam eder. Hazırsanız... son nefesinizi tutun. Çünkü bu yolculuk, başladığı gibi bitmeyecek.

Psikiyatrist, karanlık kadar çekici ve zeki bir adam... Şizofren, öldürücü güzellikte bir kadın... Her şey çok normaldi ta ki kadının aslında şizofren olmadığını öğrenene kadar. Her şey karanlıktı, kanlıydı, tutkuluydu, acı verici, büyüleyici ve gerçekti. Bu aslında masal kadar inanılmaz ancak kırmızı kadar kızıl, siyah kadar karaydı.

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023

••Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

Açelya, aynı insanlar gibi bir semtti. Süslü görünüşü, herkesi kandırmak için yeterliydi. Tabii içine girenler, Açelya'dan kurtulmak için dua ederlerdi. Peki ya Açelya'nın içinde doğanlar? Seçme ya da seçilme şansı olmayanlar nasıl hayatta kalıyordu? Kalamıyordu. Açelya, ruhlarıyla birlikte insanları içine gömüyordu. Bir canavar yaratıyordu. Gelelim asıl konumuz olan üç kız kardeşe. Üçü de aynı anda yanlış kararlar alır ve Açelya semtini yöneten çeteye bulaşırsa ne olurdu? Bu, yanlış bir karar olurdu. Beril, yani üç kız kardeşten biri, ilk adımı atıp hayatı boyunca yapmaması gereken şeyi yaptı. Çöpte bulduğu bir parayı aldı. Tabii siz "Neden? Ne alaka?" diyebilirsiniz. Ama Açelya semtinde bulunan bir parayı almak... ölüm fermanını imzalamaktır. Açelya'da sahipsiz para yoktur. Açelya'daki tüm para tek bir yere aittir; o da Açelya semtinin sahiplerine... Açelya çetesine. Beril, aldığı para yüzünden çok çabuk pişman olurken yetmezmiş gibi bir de Açelya çetesinin ve Açelya semtinin sahibine "canavar" der. Bu durumda ya ölür ya da ölürdü. Ama Açelya çetesi merhametini gösterir ve ona tam üç ay verir: "Üç ay boyunca yanımda çalış. Bakalım sen nasıl bir canavar olacaksın?"

"Zambakla Mühürlü geçmişin acılarıyla heba edilmiş bir kaderin, saflığın ve sessiz gücün simgesi olan zambakla mühürlenmesini anlatır. Zambak, acıyı da güzelliğe dönüştüren sessiz bir simgedir." Lavin ailesinin zoruyla katıldığı davette, kim olduğunu bilmediği halde yıllardır onu arayan Karan ile karşılaşır. Davet gecesi çıkan çatışmada vurulması sonucu babasının ondan habersiz yaptığı bir anlaşma, onu Karan ile zoraki bir evliliğe sürükler. Bu yolda onların acı geçmişlerini, yaşayacakları olayları ve birbirlerine karşı olan gizli duygularını okuyacağız.