Büyük eller bazen tokat için kalkar, bazen gözyaşı silmek için. Ben ikisini de aynı insan boyunda öğrendim. KİTAPTA 18+ ŞİDDET, TECAVÜZ, KACİRMA GİBİ OLAYLAR VARDİR.

Zihin, kendi ördüğü ağda boğulan tekinsiz bir avcıdır. Kaçan anılar, silinen yüzler ve her gün biraz daha daralan bir zaman sarmalı... Etrafındaki çember daralırken ve hayatı içinden çıkılmaz bir girdaba dönüşürken, onun elinde kalan tek bir direnç noktası var: Yazmak. Dört duvar arasında, kırık bir kalemle kağıda dökülen her kelime, aslında akıl sağlığının sınırında verilen o büyük savaştan kalan son kanıtlar. Çünkü çözülmeyen her sır, zihnin etrafına atılmış yeni bir düğüm demek. Ve o düğüm sıkılaştıkça, gerçeğin nefesi kesiliyor. Susturulmak istenen bir ruh, kendi zihninin labirentinden çıkmayı başarabilecek mi? Yoksa yazdığı her cümle, onu dibe çeken o karanlık anaforun bir parçası mı olacak? Aklın bittiği, sanrıların başladığı yerde... Düğümü çözmeye hazır mısın?

İrem Yazgı(Ateş) 17.yıl önce onu annesi koynundan alıp yetimhaneye verilen o kız.Hayatını okul+iş+yetimhane döngüsünde olan o kızın.Hiç beklenmedik bi anda gerçek ailesi ortaya çıksa. Hayatı belli bir düzenle ilerleyen kızın hayatı bir anda tepetaklak olsa gerçeklerle yüzleşirken aynı zamanda ebeveynler ve abilerine alışmaya çalışan İrem sizce bu yolculukta başına neler gelecek. Gerçek Ailem kurgusudur umarım severek okursunuz İrem'in bu zorlu macerasına katılmak ister misiniz? Katılırsanız beni acayip mutlu edersiniz. Şimdiden keyifli okumalar dilerimm.

Çok istediği bir elbiseyi alan Derya nereden bilebilirdi ki dolandırıldığını? Dolandırıldığı adam ile iletışim için aldığı numaranın Rus bir askerin olacağını nereden bilebilirdi? Siz: Lan şerefsiz sen nasıl bir pisliksin?! Siz:Aldığım o elbiseye ben ciğerimi satıp para verdim! Siz:Pezevenk köpek seni ben neler çektim biliyor musun?! Siz: Şikayetçi oldum senden bekle göreceksin! Rıza Bey: Кто вы? О чём вы говорите? (Siz kimsiniz? Neyden bahsediyorsunuz?) Siz: Şerefsiz türkçe konuş lan! ˙⋆✮˙⋆✮˙⋆✮˙⋆✮

Bu kitap sadece savaş meydanlarını anlatmıyor. Bu, bir insanın kendi korkuları, geçmişi ve vicdanı ile verdiği mücadelenin hikayesidir. Bir asker için en zor savaş silahla verilen değil, kendi içinde kazandığı ya da kaybettiği savaştır.

"Öyle uzaktan uzaktan hiç konuşmadan nasıl da bağladın beni" "Hani bi' geldin bi' kayboldun esrarlı mağrurdun, aklıma sardım seni" Başımı karaladığım defterden kaldırıp camdan dışarı baktım. Bu gün hava ayrı bir güzeldi. Güneş parlıyor, kuşlar cıvıl cıvıl cıvıldıyordu. Böyle güzel bir günü ne mahv edebilirdi ki? Tabi ki matematik dersi. Tekrar çizimime döneceğim sırada Kıvanç hocanın önümde durup kollarını göğsünde birleştirerek bana baktığını gördüm. Sonra bakışlarım sınıfa döndü. Kaşlarım çatıldı. Herkes neden bana bakıyordu? Sorgulayan bakışlarım tekrar Kıvanç hocaya döndü. "Şarkının devamını söylemek ister misiniz, Rüya hanım?" Tam ağzımı açıp konuşacakken, Kıvanç hoca önümdeki defteri aldı. "Hocam!" Telaşla elinden almaya çalıştım ama defteri yukarı, yüz hizasına kaldırdı. Ben sıçmışko. . . . 31.05.2026 1K OLDU! Başlama tarihi: 19 ocak 2026 Kiminn kocasıı buu benim kocammm şarkısından esinlenerek adı değiştirmiş bulunmaktayım. Dırırırırırın. Birazcık kendi okul ortamımı kattığım çerezlik bir teacher pet hikayesidir canolar. Canım kel hocalarım umarım bu kitabı bulmazsınız. Öpüyore helelele. Yazım yanlışları olacaktır. Argo kelimeler, yakınlaşmalı sahneler, ve daha bir çok şey içerir. Demedi demeyin. Kopyalanması ve ya benzeri yapılması durumunda gerekli işlem yapılacaktır.

Duru: Özür dilerim. Duru: Oysa tek istediğim yanımda birinin olmasıydı. Duru: Bazen yalnızlık beni vicdansız biri yapıyor. Duru: Galiba. Duru: Öyle dediler. Duru: Ya da dedi önemli değil. Duru: Ama ben vicdansız değilimki. Duru: Ben ağlarken, kalbim her geçen gün dahada kırılırken kimseye beli etmeyen, çocukluğunu yaşayamayan. Duru: Çabuk olgunlaşmaya mecbur kalan o kızım. Duru: Çocuklar ağlarken ailesine sarılır, onlara derdini anlatır. Duru: Ama ben? Duru: Onların benim için üzülmesini bile bencilik olarak görüp kendi acımı kendim yaşar, sesim çıkmasın diye kısık sesle ağlardım. Duru: Ben bile hıçkırıklarımı duymazdım. Duru: Şimdi sen söyle bana, benmiyim vicdansız? Duru: Son birşey söyleyeyim. Duru: Anlatırken sesimi titreten hiç birşeyi asla affetmeyeceğim. 🇹🇷!ASKER KURGUSUDUR!🇹🇷

Tanrı beni korumalıydı. Beni onun ateşinde yanmaktan korumalı ve rüzgârında savrulmama izin vermemeliydi. Ne faydası oldu bana Tanrı'nın? İnancımın bir anlamı kalmadı. İnancımın bir anlamı kalmadı, benim. Bozguna uğrattı beni sevdam. Kaybettim aşkta yanmaktan. Uğrunda ne canlar yandı benimle birlikte. Sesim çıkmadı sevdim diye.

༗ ❝Sevgisizlik, sevgisizlik duvarı. Hayır, sevgisizlik kalbi. Sevgisizlik kalbi kül etmişti. Cinayet işlemiş, ölümü göstermişti. Ölüm dört yaşındaki bir kız çocuğunun alıştığı bir durum hâline gelmişti. Belki de getirilmişti. Sevgisizlik mıhlanmıştı âdeta ruhuna. İşlemişti o da cinayetini. 𝐵𝑖𝑟 𝑚𝑒𝑐𝑏𝑢𝑟𝑖𝑦𝑒𝑡𝑡𝑖. Karanlık yüzler, karanlık evler, karanlık kişilikler ve de dahası karanlık kimlikler vardı gün yüzünde. Bunlar aşılanmıştı zihnine. Karanlık onu esir almıştı. Kurtulmak istese de karanlığı söküp alamadı; daha çok mahvetti her şeyi. 𝑆𝑒𝑣𝑔𝑖𝑠𝑖𝑧𝑙𝑖𝑘. 𝐶𝑖𝑛𝑎𝑦𝑒𝑡. 𝑀𝑒𝑐𝑏𝑢𝑟𝑖𝑦𝑒𝑡. Bu kelimeler dört yaşındaki kız çocuğunun hayatını oluşturmuştu. Dört yaşındaki kız çocuğunun hayatı bu kadar yokuşlu muydu? 𝑈𝑛𝑢𝑡𝑚𝑎 𝑎𝑠𝑙𝑎 𝑝𝑖𝑒𝑎𝑛𝑎, 𝑘𝑎𝑧𝚤 𝑎𝑘𝑙𝚤𝑛𝑎, 𝑘𝑎𝑧𝚤𝑛𝑑𝚤 𝑎𝑘𝑙𝚤𝑛𝑎. 𝐹𝑎ℎ𝑖𝑠̧𝑒, 𝑓𝑎ℎ𝑖𝑠̧𝑒𝑠𝑖𝑛 𝑠𝑒𝑛. 𝐾𝑎𝑡𝑖𝑙𝑠𝑖𝑛 𝑣𝑒 𝑑𝑎ℎ𝑎𝑠𝚤 𝑦𝑎𝑝𝑎𝑦𝑎𝑙𝑛𝚤𝑧𝑠𝚤𝑛. 𝑌𝑎𝑙𝑛𝚤𝑧𝑠𝚤𝑛 𝑝𝑖𝑒𝑎𝑛𝑎, 𝑦𝑎𝑙𝑛𝚤𝑧 𝑜𝑙𝑎𝑐𝑎𝑘𝑠𝚤𝑛 𝑑𝑎. ❞

Bir zamanlar uzak durmaya çalıştığım adamın kollarında uyuyordum şimdi.Aklımın ve kalbimin ipleri artık onun ellerindeydi.