Bir gerçek ailem klişesi. Düzgün yazılmış, saçma olmayan bir biyolojik ailem kitabı arıyorsanız, hoş geldiniz. Yalnız içeri girmeden uyarayım! Ankara'da su, Selin'de mantık aramayın. ⩤⩥ Hayat, Selin için abisi ve arkadaşlarından ibarettir ancak bir gün çıkıp gelen ve 'biz senin gerçek aileniz' diyen Zemheroğulları aşiretiyle, Selin'in hayatında köklü değişiklikler meydana gelecektir. ⩤⩥ 18 olunca gidecekmişim zattirizort yani. Süleyman Çakır gelse beni döndüremez bu evden. Olum, aşiret kızıyım ben. Saçımın teline zarar gelse yaşadığın şehri yak- "Selin, motorumun anahtarını sen mi aldın, güzelim?" Hassiktir topuk. --Kurgumdaki olaylar kendi hayal gücümün ürünüdür ve herhangi bir çalıntı durumunda, taklitçi hakkında işlem başlatılacaktır. -- -Aşiret Paket adıyla yazılmaya başlanan 'ilk' biyolojik aile kurgusudur.- 27.06.2026 Tarihinde düzenlenmeye başlanmıştır. <> Gurur Tablomuz 🐺 24.08.2023| Ağabey etiketinde 1. sıra 24.08.2023| Kuzen etiketinde 1. sıra 25.08.2023| Sülale etiketinde 1. sıra 25.08.2023| abilerim etiketinde 1.sıra 27.08.2023| gerçekailem etiketinde 1. sıra 29.08.2023| antep etiketinde 1. sıra 30.08.2023| mizah etiketinde 34k içerisinde 7. sıra 31.08.2023| Arkadaşlık etiketinde 24k içerisinde 1. sıra 02.09.2023| baba etiketinde 1. sıra 02.09.2023| Aşiret etiketinde 1. sıra 05.09.2023| komik etiketinde 1. Sıra 05.09.2023| gerçekaile etiketinde 1. Sıra 06.09.2023| biyolojikailem etiketinde 1. Sıra 19.09.2023| sevgi etiketinde 79K içerisinde 6. sıra 30.09.2023| aile etiketinde 25.7K içerisinde 4. sıra 18.10.2023| gençkız etiketinde 1. sıra 18.12.2023| pişmanlık etiketinde 1. sıra

"Bizimle geleceksin!" dedi biyolojik babam, sesi keskin ve emrediciydi. "Gelmeyeceğim!" dedim, inatçılığımı saklamadan, kararlılıkla. "Benim sabrımı zorlama. Eğer geleceksin dediysem, geleceksin!" O da inatla, gözlerindeki sertlikle kararlılığını belli etmişti. ...... "SİKTİR GİT EVİMİZDEN!!" diye haykırmıştı öz abim, sesi kulaklarımda yankılandı. Kırıldım... Hem de en derin yerimden. Bir daha onarılamayacak şekilde paramparça oldum. Kendimi yapayalnız, kimsesiz ve çaresiz hissediyordum... ⚠️ Bu kitapta olumsuz ögeler, taciz, şiddet, küfür, psikolojik baskı, intihar, öldürme, yaralanma ve kötü alışkanlıklar bulunur. Lütfen ona göre okuyun..

Bazı yaralar kanamaz... ama hiç kapanmaz. Gökçe'nin hikâyesi de tam olarak böyle bir yara. Küçük yaşta ailesi tarafından terk edilen, hayatta kalmak için savaşan bir kız çocuğu... Yıllar sonra hemşire olup kendi ayakları üzerinde duran, acılarını kimseye göstermeyen bir kadın. Ve bir gün - her şeyini verdiği adamı, Cihangir'i toprağa veriyor. Geride sadece bir mezar, bir anı defteri ve karnında büyüyen bir mucize kalıyor. Yalnızlığa, korkuya, geçmişine rağmen hayatta kalmaya çalışan Gökçe, bir DNA testiyle tüm geçmişini altüst edecek bir gerçekle yüzleşir: Kaybolduğu yıllar önce onu aramaktan hiç vazgeçmeyen bir ailesi vardır. ağabeyleri, onu hâlâ "kardeşim" diye saracak kadar seven bir adam... Ve geçmişin sessizliği, yeniden yankılanır. Ama her şey bu kadar basit değildir. Gökçe, yıllardır içinde bastırdığı öfke ile yeni bulduğu aidiyet arasında sıkışır. Bir yanda onu yalnızlıktan kurtarmak isteyen Atlas, diğer yanda, hiç tanımadığı ama kanından olan bir aile. Gökçe artık sadece geçmişiyle değil, geleceğiyle de yüzleşmek zorunda. Çünkü artık yalnız değildir. Karnındaki küçük kalp, ona yeniden yaşamayı öğretmektedir. "Kayıp Kökler", kaybedilen aileyi, bulunamayan sevgiyi ve bir annenin ayakta kalma mücadelesini anlatan sarsıcı bir hikâye. Yalnızlıkla baş etmeyi, affetmeyi ve yeniden sevilmeyi öğrenen bir kadının hikâyesi...

☆"Kayla ne biçim isim Rus musun sen?" "Hatırlatma travması var" 𝙺𝚊𝚙𝚊𝚔 𝚝𝚊𝚜𝚊𝚛ı𝚖ı𝚗ı 𝚢𝚊𝚙𝚊𝚗 𝚞̈𝚜𝚝𝚊𝚍 : @Nehirleradamolmaz__ Eveet dadaşlar, bu kitabımızda önyargı yok. E ne var reis? Dediğinizi duyar gibiyim Gülmekten YARILACAĞINIZ anlar Ve bol bol duygusal sahneler, ENTRİKA FİTNE FESAT herşey var şans verirsiniz gari😝❤‍🔥🧨

Abilerim konulu kitaptır'

TAMAMLANDI✔ "Selam! Artık kaç gün kaldığını saymayı bıraktım... Ama biliyorum az kaldı. Gidiyorum. Gitmek zorundayım. Ölüyorum... Her gün geçtikçe ölümün fısıltısını daha net duyuyorum... Duymak zorundayım. Bugün yine unuttum. Evimin yolunu unuttum... Saatlerce yürüdüm. Ama neyse ki çantamda bir kağıda adresi yazdığımı sonradan hatırladım. Yoldan geçen herhangi birine sordum evimin adresini. Şimdi ise yine buradayım... Öylece gitmek istemiyorum. Bir şeyler bırakmak istiyorum bu dünyaya. Ben Deniz... Deniz Vural. Ve bunları izleyen kişi , her kim olursan ol unutma beni olur mu? Ben ölmek istemiyorum. Beni hatırlayacak birileri kalmadığı zaman ölmüş olacağım... Ve lütfen , lütfen ölmeme izin verme!" • Aile-abi kurgusu yazmaya doyamadığım için aklındaki diğer kurguları bir kenara çekip buraya geldim! • MoonLoverrss •

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.