✧･ﾟ: *✧･ﾟ:* *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ Han jest wycofany, zamknięty w swoim świecie i w swojej muzyce. Minho jest popularny, otoczony ludźmi i plotkami, których nienawidzi. Jedno anonimowe połączenie w sieci zaczyna łamać ich bariery. Han uczy się ufać „nieznajomemu", nie wiedząc, że to ktoś, kogo widuje codziennie w szkole. Bo czasem to, czego najbardziej się boimy, jest tuż obok. ✧･ﾟ: *✧･ﾟ:* *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧

Nowa szkoła, nowe otoczenie czy nowi ludzie. Wszystko się zmienia wraz z pójściem do liceum. Lee Felix właśnie skończył gimnazjum i zaczyna swoją przygodę z tą szkołą. Placówka ta ma swoją pewną tradycję, co roku pierwsze klasy wyjeżdżają na miesięczną wycieczkę integracyjną. Lee ma trzech przyjaciół w klasie z dwoma poznał się w wakacje za to jednego z nich zna już od kilku lat jednak co się stanie gdy na wycieczce nauczyciel nie pozwoli nikomu wybrać sobie z kim będzie dzielił pokój? Czy Lee trafi do pokoju z kimś z kim będzie w stanie się zaprzyjaźnić? A może nie polubi się ze swoim chwilowym współlokatorem? ‼️Stray kids nie istnieje‼️ Jest to tylko wytwór mojej wyobraźni Zmieniony wiek (wszystko podane w przedstawieniu postaci) Główny ship: Hyunlix Poboczne shipy: Minsung Seungbin Jeongchan / ChanIn Unforgettable School Trip

Lee Felix ma siedemnaście lat i wyjątkowy talent do robienia z drobnych problemów narodowych katastrof. Nie jest rozpieszczony. Nie jest zły. Po prostu ma w sobie za dużo energii, za dużo emocji i zdecydowanie za mało cierpliwości do świata, który oczekuje od niego powagi. Z piegami rozsypanymi po policzkach, jasnymi włosami wpadającymi do oczu i językiem ostrym jak brzytwa, wchodzi w każdą sytuację bez planu i bez filtra. A potem dziwi się, że wszystko wybucha. Kiedy jego ojciec po kolejnym „niefortunnym incydencie" wysyła go na całe wakacje na wieś do ciotki Soyeon, Felix jest przekonany, że to koniec jego życia towarzyskiego. Wieś pachnie trawą, ciszą i odpowiedzialnością. A Felix nie lubi ani ciszy, ani odpowiedzialności. I wtedy poznaje Hwang Hyunjina. Osiemnastoletniego bruneta o spokojnym spojrzeniu, dłoniach ubrudzonych ziemią i głosie, który brzmi jak letni wieczór. Hyunjin kocha sztukę, naturę i harmonię. Pomaga sąsiadom. Opiekuje się zwierzętami. Rzadko się złości. Do momentu, aż w jego uporządkowany świat wchodzi blond chłopak, który nie potrafi przejść przez podwórko bez przewrócenia czegoś po drodze. Felix jest głośny. Hyunjin jest spokojny. Felix prowokuje. Hyunjin ignoruje. Felix się śmieje. Hyunjin... zaczyna patrzeć trochę za długo. Bo może to nie była kara. Może to było lato, które miało wszystko zmienić. I może największym problemem nie jest to, że Lee Felix wprowadza chaos do tej małej wsi. Tylko to, że Hwang Hyunjin coraz mniej chce, żeby ten chaos kiedykolwiek wyjechał.

Gdy pewnemu szefowi mafii spodoba się dziwka, więc zrobi wszytko by ją mieć.. Nie umiem w interpunkcjie!!! Jako jest to wytwór mojej wyobraźni prosiłabym nie kopiować mojej pracy.

Cisza bywa bezpieczna. Cicha przeszłość, ciche uczucia, ciche cierpienie. Ale co, jeśli ktoś przychodzi i łamie tę ciszę swoim śmiechem, chaosem i muzyką? Minho - chłodny jak poranne światło nad Seulem, precyzyjny jak litera prawa i zbyt dumny, by pozwolić komukolwiek zbliżyć się zbyt blisko. Jisung - burza emocji w ludzkiej skórze, zbyt głośny, zbyt szczery, zbyt prawdziwy. Dwa światy, które nigdy nie miały się spotkać, zderzają się w czterech ścianach jednego pokoju. A ograniczenie miejsca w systemie akademika zamienia się w coś więcej niż tylko problem z zakwaterowaniem - staje się początkiem walki. Walki o granice, o przestrzeń, o serce. Bo z czasem okazuje się, że najgłośniejsze rzeczy to nie krzyki, lecz spojrzenia. Że najtrudniejsze nie jest wykrzyczeć nienawiść, lecz wyszeptać prawdę. To historia o tym, że czasem trzeba przebić się przez ciszę, by usłyszeć drugiego człowieka. O tym, że miłość może przyjść w najbardziej nieoczekiwanej formie. I że najgłośniejsi bywają ci, którzy przez całe życie milczeli. start: 09.07.25 end: 28.10.25 !♦️skz nie istnieje♦️! !♦️historia nie ma na celu shipowania idoli♦️! !♦️problemy psychiczne♦️! !♦️przemoc emocjonalna i psychiczna♦️! !♦️samookaleczanie♦️! !♦️18+♦️! !♦️bohaterowie mają zmieniony wiek♦️! !♦️przekleństwa♦️!

Jisung przeżyłby kolejne normalnie rozpoczęcie roku szkolnego. Gdyby nie sytuacja na peronie metra, przez którą poznał Minho, który po tym incydencie zaczął zabiegać o kontakt z chłopakiem. TW! Możliwy smut, poruszane trudne tematy, przekleństwa, próba, przemoc fizyczna i psychiczna Raczej dla starszych osób Poboczne shipy: Hyunlix

✧･ﾟ: *✧･ﾟ:* *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ "Nienawidzę letnich obozów!" "Dlaczego?" "Bo jestem tu z tobą uwięziony." ✧･ﾟ: *✧･ﾟ:* *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ 《Tłumaczenie PL》 Oryginał: @peachychenle [ jeśli zauważycie gdzieś błąd, poprawcie mnie w komentarzu, żebym mogła go zmienić :) ]

Pewnej nocy Hyunjin miał sen. Przedstawiał on chłopaka, który był w niebezpieczeństwie. Nie sprawiał wrażenia przestraszonego. Tylko wręcz spokojnego? Hwang postanowił odnaleźć postać. Miał wrażenie, że to był jakiś znak. !TW! Przemoc psychiczna, próba samobójcza, wulgarne słownictwo, poruszane trudne tematy angst, slow burn, hurt/comfort,

dziewiętnastoletni lee felix ma problemy psychiczne i ma dosyć życia lecz pewnego dnia postanowił to zakończyć... ( poboczne shipy seungin, minsung )

To miał być zwykły błąd administracyjny. Tymczasowa zmiana. Jeden semestr. Jeden pokój. Felix nigdy nie planował dzielić przestrzeni z kimś takim jak Hyunjin - chłodnym, zdystansowanym i zbyt pewnym siebie studentem sztuki, który wyraźnie nie potrzebuje nikogo w swoim świecie. Jednak cztery ściany potrafią zbliżyć ludzi bardziej, niż by chcieli. Wspólne poranki. Cicha muzyka po zmroku. Zasady, które z czasem przestają mieć znaczenie. W pokoju 217 granice są cienkie. A niektóre spojrzenia znaczą więcej, niż powinny. Bo czasem wystarczy być zbyt blisko, żeby już nigdy nie umieć się odsunąć.