Hayatta bazen işler istediğiniz gibi gitmez. Ama benim hayatım hiç bir zaman umduğum gibi olmadı... Belki de benim doğmam bile hataydı. Çünkü bu kadar işkencenin başka türlü mümkün olması olacak iş değil.

Rusya'da yaşayan kız gerçek ailesinin Türk olduğunu öğrenir. Çekinceleri olurken yeni ailesinin kendisine nasıl davranacağını bilemiyordur. Öğrenmeniz için kitabıma bekliyorum ballarım...

*Klasikten uzak aşk/gerçek aile kurgusu. *Yetişkin içerik barındırır. *İlk birkaç bölüm texting --- Ben İzgi. Feris İzgi... Aylarca uzaktan izleyip, hayaliyle yanıp tutuştuğum aşkıma tam kavuşmuşken; aslında kavuşmam gereken bir de ailem olduğunu biraz geç fark etmiştim. Hem de yaklaşık 20 yıl kadar geç... ••• XXII. Acar, nedensiz bir dürtüyle kadının yüzüne bakamadı bir an. Biraz sonra ise yanağının üzerinde uzanan kadının yüzüne nihayet bakmaya cesaret edebildi. Yavaşça eğdiği başını İzgi'nin yüzüne yaklaştırıp alnına dudaklarını bastırdı, dudaklarını hemen geriye çekmedi. Aksine burnunu da saç diplerine yasladı. Saçlarından yayılan kokunun bir ay öncekiyle aynı olmadığını duyumsadı. Fakat umurunda değildi, kokuyu eşsiz kılan Feris'in ta kendisiydi. Kokunun kaynağının o olması Acar için fazlasıyla yeterliydi. "Yeşil gözlü cadı," diye mırıldandı dudaklarını alnından çekmeden. Sesi o kadar kısıktı ki kendisine bile ulaşamamıştı. "Hangi büyüyü üzerimde denedin bilmiyorum ama bu kadar işe yaramış olmasını sen bile hayal edemezdin." ••• XXVII. Savaş, çaresiz bir merakla yüzünü kızının omuzuna doğru yaslayıp kokusunu hissetmeye çalıştı. Bebek kokusunu hatırlamak istese de artık hatırlayamıyordu, burnunda kalan tek koku isli yanık kokusuydu. Savaş, başını kızının omuzuna koyduğunda burnuna dolan kokunun çiçek bahçesinde gibi hissettirmesine buruk bir tebessümle tepki verdi. Bu kokuyu ilk kez alıyordu, bundan sonra hep alabiliyor olmak için ne yapılması gerekiyorsa yapacaktı. Çekindiği, göze alamayacağı hiçbir şey yoktu. "Bitti babam ait olduğun yerdesin artık, uyandıktan sonra bambaşka olacak her şey. Söz veriyorum, her şeyim üzerine yemin ediyorum sana. Ne kalbine ne tenine bir daha zarar gelmeyecek, baban burada, yanında." --- '120122

Hayatta herkes'in önceliği olan bir kişi vardır ya da hayatta herkes'in önceliği olduğu bir kişi vardır. En azından genelinin öyledir . Ama bazı istisnalar olur kimse önceliği olmayan ya da kimsenin önceliği olmayan kişiler . Mesela ben... Belki de sen ... Ben kim miyim ? İnan bana bende bilmiyorum çünkü ben kim olmam istenilirse o oluyorum. Hayat benim hayatım ama kararları ben vermiyorum.Yaşayan benim ama benim istediğim gibi yaşamıyorum. Yaşayamıyorum... İzin vermiyorlar... Ben çocuk yaşta ama yaşlı olanım... Ben sürekli yatan ama yorgun olanım... Ben konuşkan ama sessiz olanım... Ben kalabalıkta ama yalnız olanım... Ben sosyal ama içine kapanık olanım... Ben hayatta ama ölü olanım... Kimseyi üzmemek için çabaladığı halde herkesin üzdüğü olmaktan , Yalanı sevmediği halde yalan bir hayat yaşayan olmaktan, Kendi hayatımda herkes senarist olurken başrol bile olmamaktan bıktım. Peki ya yıllar sonra tüm hayatımın yalan olduğunu öğrenirsem? Geç kalınan bir hayat'ın düzelmesi için yeterli mi ? Yaşanmayan bir hayat'ta neler olabilir ki?

Küçük kız, elindeki papatyaya konan kelebeğe kocaman olmuş gözlerle baktı. "Anne bak keyebek" İçten bir şekilde gülümsedi genç kadın. Parkın az ilerisindeki banklardan birine oturmuştu. kelebeğin konduğu yerden uçmasıyla kaşları çatıldı küçük kızın "Keyebek! Buyaya gey hemen" diye bağırıp kelebeği kovalamaya başladı "Yağmur! Çok uzaklaşma" diye seslendi kadın kızının arkasından. Yağmur yaşıtlarına göre fazla enerjikti. Karı koca "Hep böyle kalırsa Allah yardımcımız olsun" diye geçiriyorlardı içlerinden Kadının yüzündeki tebessümü bölen şey ise karnında hissettiği ani sancıydı. Buna anlam veremedi. Doğuma daha 3 ay vardı ve bu sancı hiç normal değildi Sancı her saniye katlanarak arttı. Kadın yerinde iki büklüm olurken dudaklarından dökülen inlemeye engel olamadı "Ahh!" Çevredeki üç beş insan kadının etrafında toplanırken onun bakışları kızını aradı. Neredeydi bu kız?! "kanaması var!" diye bağırdı çevredeki kadınlardan biri Doğum için daha çok erkendi Acı katlanılmaz bir hâl alırken bilincinin yavaş yavaş kapandığını, gözlerinin karardığını hissetti...

17 yıllık hayatının yalan olduğunu öğrenen Mehir kendini tanımadığı bir çok yüzün içinde bulur. Geçmişi hiç iyi olmadığı gibi yeni ailesinde abileri ile de hiç iyi anlaşamaz. Herkesin bildiği gerçek ailem kurgusu. *Kitabın konusu genel kitaplar ile aynıdır benzer karmalar olabilir. İlerleyen bölümler tamamen bana aittir. Çalınma vb. durumlarda şikayet edilecektir. "Düzenlemeye alınacak. *Kafama göre, eğlencesine. *Kitaba şans vermeniz gerekiyor bence.

(Kitap klasik konulu abi kitabıdır ne olur kitaba gelip saçma sapan şeyler yazmayın) Kendimce normal yaşayan bir insanken bir anda hayatım değişirse ne olur? Ne demek hemşire bebekleri karıştırdı? Ben bunca yıl boyunca boşuna mı benle alakası olmayan insanlara anne baba dedim? Mahvolan sadece bir hayat mı vardı yoksa bu birden fazla mıydı? Devamı için kitabıma bekliyorum. -KİTAPTAKİ BÜTÜN KARAKTERLER ŞAHSIMA AİTTİR. -KURGUSUYLA BİRLİKTE KİTAP TAMAMEN BANA AİTTİR.

Çilek Alança Yıldırım mı demeliyim yoksa sen mi gerçek ismini açıklamak istersin Çilek Alança Saruhan? 17 yaşında tam bir neşe patlaması olan Çilek, ailesinin gerçek olmadığını ve küçük mahallesinden çıkıp Mardin'e gitmek zorunda olduğunu öğrenirse ne olur?

17 yıl önce yapılan bir hata iki ailenin hayatını zehir etmişti. 17 yıl önce olan karışıklık sonucu iki aile mutlu olamamıştı. 17 yıl önce karışan kız çocuklarından birine ailesi çektirmiş ötekisi de ailesine çektirmişti. Peki ya karışıklık olduğu ortaya çıkarsa ne olurdu? Defne için aile kavramı sadece acı ve nefreti çağrıştırıyorken yeni ve gerçek ailesine alışabilecek miydi? Peki ya gerçek ailesi öz kızlarına, kardeşine, ikizine ve ablasına güvenebilecek miydi? Ve Defne'nin gerçej ailesinden sakladığı bir sırrı vardı. Çok nadir görülen bir sendroma sahipti. Pinokyo sendromu.* Bu karışmış kız Defne ve onun anne, baba, 3 abi, ikizi ve erkek kardeşinin hikayesi. Biraz da aşk var tabiki. 🔹Ufak Tefek Karışıklıklar adlı ilk kitaptır.🔹 *Pinokyo sendromuna sahip kişi yalan söylediğinde hıçkırır. İlk bölüm yayımlanma tarihi; 5 Ağustos 2021 ------- İlk bölümlerdeki cümle kurulumu ve bazı kelime yanlışlarından dolayı kitap tamamlandıktan sonra müsait olduğum bir zaman diliminde kitabı düzenleyeceğim. O yüzden ilk bölümleri (10-15) beğenmeyip kitaptan çıkmayınız çünkü bence sonraki bölümlerde o yanlışlar azalmış ve yok olmuştur. Şimdiden keyifli okumalar. ✨✨✨ ------- #2- aile #2 - abilerim #1 - ikiz #6 - mizah #3 - gençkurgu #4 - gençkızedebiyatı #1 - kardeş #1 - Dram #1 - baba #4 -abi

*Gerçek aile kurgusu.* On yedi yıl... Tam on yedi yıl boyunca hayatım, boşuna yaşanmış bir zindan gibiydi. Ölmek, bu hayattan kurtulmak istediğim sayısız an oldu. Vazgeçmeye ne kadar yaklaştığımı yalnızca ben biliyordum. Ama beni ayakta tutan tek bir şey vardı: silik de olsa sönmeyen bir umut. Ve belki de şimdi, hayata tutunmam için sahip olduğum en büyük umutlar, ilk kez bu kadar net bir şekilde karşıma çıkıyordu. Belki de gerçek ailemi bulmak, geçmişte kaybettiklerimi geri getirmeyecekti. Ama ilk kez, bu hayata neden tutunmam gerektiğini bana hatırlatacak gibiydi. En azından öyle umuyordum. • Reklamları siliyorum. Kitaba ön yargısız başlamanızı öneririm. Hikayenin eski adı: Hira - Gerçek Aile 20/04/2022 01/02/2023