"Sen yoksan hayalin var, her türlü benimsin anlatabildim mi Lydia? "Malesef hayalime veda et çünkü ben seninim, (hem de sonsuza dek)

"Beni izlemeye devam edecek misin yoksa uyuyacak mısın?Beni neden yatağına davet ettiğini şimdi anlıyorum." Gözünü açmış bana bakıyordu ve sırıtma sırası şimdi ondaydı. "Söyle demez misin lütfen?Çok garip duruyor sanki başka bir şey yapıyormuşuz gibi." "Ne yapıyormuşuz gibi?" Bunu söylerken bana biraz yaklaşmıştı. "Anladın bence sen ne demek istediğimi." Aramızdaki mesafeyi biraz daha kapatırken konuşmuştu. "Gerçekten anlamadım göstermek ister misin?" Bunu söyledikten sonra artık aramızda mesafe denen şey kalmamıştı.Kalbim çok hızlı çarparken gözlerimi Stiles'tan çekmiyordum.Benim kalbimin hızını daha da arttıran şeyi yaparak dudaklarıma bakmaya başladı. "Biraz sakin ol Mel,yaşamak için nefes alman gerektiğini sen de biliyorsun ayrıca kalbinin sesini buradan duyabiliyorum.Fazla heyecanlandın sanki." Kendimi toparlamaya çalışarak gözümü devirdim. "Dibime girdiğin için nefes alamıyorum ayrıca kalbim gayet de normal ritminde.Neden heyecanlanayım ki?" Stiles alaycı bir şekilde kaşını kaldırdı ve ne olduğun anlamadan üstümde dikilirken buldum.Boynuma doğru eğildi ve biraz orada oyalandı.Sıcak nefesinin boynumda dolaştığını hissedebiliyordum.Çok geçmeden kulağıma fısıldayan yumuşak sesini duydum. "Bu da mı heyecanlandırmıyor?"