Bi anlık hevesle yazıyorum işte oku sende😝

Yaşamak; çürümeyi, vadesi gelmiş bir borcu ötelemekten farksızdır. Kalbin atıyor; ama bu yaşam değil, kaçamadığın o prangayı diri tutan bir işkence ritmi. Damarlarında dolaşan artık kan değil; zihnine kazınmış, pıhtılaşmış bir hatıranın zehri. Sessizliğe gömdüğün o isim, her nefes alışında gırtlağına düğümlenen o bakış... Adını koymuyorsun, çünkü biliyorsun; o isim dile geldiği an, gerçek boğazına sarılacak. Bazı bağlar sevgiyle değil, intikamla dokunur. Yarası kapanmaz, kanı akmaz ama ruhunu çürütür. Sen kaçtığını sanırken o, her köşede seni bekler; sırtını dayadığın duvarda, gözlerini kapattığında göğüs kafesinde. Ve o an, tüm kaçışların beyhudeliğiyle yüzleşirsin. Bu bir karşılaşma değil. Bu, habis bir kaderin tahsilatıdır; ve bedeli, bizzat senin varlığındır.