වලව් මායිම අකැප උනු අපිට එහෙ වසන්න පුළුවන් වේවිද...... හැඩිවෙලා නැති වෙන්න ඉදපු ජීවිතයක් හැඩ කරල සරසන්න ආපු ඒ ආදරණීය මනුස්ස පරානය.. අනේ මන් උබලට හරි ආදරෙයි හාමු...

*කාන්දමට අහු වෙච්ච මාලිමාව වගේ මූව දකින දකින තැන මගෙ කට්ට කැරකෙනවා.* -දිසල් දිසාසේකර *ඇයි මාව මගාරින්නේ දිසල්....?* -අනුහස් පැතුම් විජේසුන්දර *හරි හරි මල්ලි මං නිකන් ඇහුවෙ,බැදපු මංවත් නොකරන වැඩනේ උබල දෙන්නා කරන්නේ!* -දසුන් දිසාසේකර *ඒකට කමක් නෑ මල්ලි.සල්ලි වෙනුවෙන් කසාද බන්දන්න හිටපු මගේ මල්ලිට,ඇත්තටම ආදරයක් දීල බලා ගන්න ඔයා ඉන්න එකට මට සතුටුයි* -ලෝචනා පැතුම්‍යා විජේසුන්දර

"අද හොඳම දවස ඔබ එනවානම්"

දරුණුතම ඝනයේ පලිගැනීමක් වේ නම් ඒ, හමුනොවනා බව දැන දැනම, ඒ හිත් එකට මුණ ගැස්වීමයි...🥺

කවියකුත් නොවෙන කතාවකුත් නොවෙන, අමුතු විදිහෙ අකුරු ටිකක්...🩷🖤 උපාධියකට ලැබුන පත්වීම අතැතිව... දුෂ්කරම සේවය විදිහකට පාසලට... පැමිණ ඇතිවෙන ගුරු ගෝල බැඳියාව... විදින්නද මං විඳවන්නද..? නොතෙරෙන හින්දාම.. තවම මෙය... "ලියා අවසන් නැත..." 🩷🖤

අතින් අත අල්ලාගත් පසු පිටුපසින් ආවලු වැහි හුලග අතහරින්නට හිතුවත් නුඹේ නමට ලියවුනු මගේ හිත කෙතරම් අමතක කරත් හිත ඉල්ලුවෙම ඔය දෑස

තලන්නට පෙලන්නට ඉපදි හස්තයක සිරව ආලයේ තතු කියාදුන් සියුමැලි කැලෑමලක්. . . . පෑරුණු තුවාල ආදර පැලැස්තර වලින් සුවකරන මායාකාරී ආත්මයක්.

ජීවන බරත් එක අතකින් කිරණ ගමන් එක අතකින් තම ජීවිතයත් හොයා ගිය සෙනෙහස්ට, තමනුත් තමන්ට නැතිව ගිය බව දැනෙද්දි තම මලනුවන් වෙනුවෙන් සියල්ල හැරදා ගියද... අවසානයේ.... කුමක් සිදුවේවිද... වඩින තුරු සඳ අහස් ගව්වට... රැඳී සිටින්න..🩵

ඉතින් අමාවකට සඳක් පායයිද ....✍🌚

මං ජීවත් වෙන්නේ මගේ කැමැත්තට කියලා පවිත්‍ර හිතුවද?