Hər şey ani bir qərarla başlamışdı.Hər zaman buludların üzərində olmaq istərkən mən onlardan yuxarıda olmuşdum bir anda.Bu mənim qərarım qətiyyən deyildi.Sarmaşıqların arasından çıxıb Günəşə uzanmaq istəmişdim mən.Necə də çətin idi o sarmaşıqları yolmaq! Sevgisizliklə yoğrulan o kiçik qız uşağı böyümüşdü.Özünə verdiyi sözü yerinə yetirərkən aşiq olmuşdu o keşməkeşli yollarda.Ayağına çox daşlar dəymişdi.Çox qanatmışdı onlar onu.Ancaq heç vaxt əzilmədi.Dimdik bir qaya kimi sipər oldu özü -özünə.Öz qalxanını öz dəbilqəsini özü yaratdığı kimi.Səhər o kimsəsiz ruhu böyüdərkən gecələr ona acımağı buraxdı.Ayın işığı onu yönləndirərkən heç gözləmədiyi an qarşısına Günəş çıxdı.O Günəş ki,Ayın işığı ilə tanış olmadı.Onun qaranlığına şərik olmaq istədi.Amma o qaranlığ qapılarını illər öncə ona xəbər vermədən bağlamışdı.

İllər öncə öldüyünü bildiyi sevgilisi illər sonra Hadrutda qarşısına çıxar. Bu hekayə də iki imkansız sevgini oxuyacaqsız. Gəlin Kapitan Murad Həsənzadənin və Həkim Nigar Səmədovanın imkansız sevgisini, gizlədilən gərçəklərə və danışılan yalanlara birlikdə şahid olaq. 10.01.2026

"Biz ikimiz də təkamül nəticəsində yaranan vəhşi heyvanlarıq."

* -Qaranlıqdasansa, bir şam yandır. -Mənə kibrit verməyiblər. Heç, o şamı yandırmağımı da istəmirlər. * Bilmirdim. Verəcəyim qərarın nə dərəcədə düzgün olduğunu, məni xilas edib-etməyəcəyini bilmirdim. Özümü bütün hər kəsə, hətta bütün dünyaya müharibə elan etmiş, yenə də müharibə başlamamış uduzmuştək yorğun hiss edirdim. Özümü müdafiə etməyə imkan belə verilmədən, əlimə tutuşdurulmuş bu bir parça kağız da, onsuz da uduzduğum bu müharibənin sülh sazişi idi. İki şanşım var idi, gülüncdür ki, mənim gələcəyim üçün mənə sadəcə iki seçim haqqı tanınmışdı. Ya bu "müqaviləni" qabağımdan bir kənara tullayıb, atamın mənim üçün seçdiyi, yerdə qalan həyatımın ssenarisini oynayacaqdım, ya da onu imzalayaraq mənə "Kibrit verəcəyini" vəd edən bu oğlanın mənim üçün planladıqlarına baş əyəcəkdim. Və mən o an heç düşünmədən onun gözlərindəki "hər şey yaxşı olacaq" ifadəsinə inanmağı seçmişdim. "Qaranlıqdasansa, bir şam yandır." demişdi mənə. Amma bilmirdi ki, heç kim mənim o şamı yandırmağı istəmirdi. *** 21.06.2022-Başlama **.**.****- Bitirmə. Kitabın qapağı @LilithZaraVenus tərəfindən hazırlanıb. :') Not: Şiddət və arqo içərdiyi üçün 16 yaşdan aşağı şəxslərin oxumağı məsləhət görülmür.

-"Məni qorxudursan Aynişan çox mükəmməlsən, qorxulu olanda budu məni zəiflədirsən. Mənə demişdin sənə olan marağım bitməyim çalış bu marağı itir yoxsa mən sənə vurularam." ﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈ ༻ 🍁 ༺﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏ -"Bir özümə nazım keçər, birdə özümə çatar gücüm. Həmişə mən çox sevmişəmdir, amma hekayələrim nədənsə hər dəfə yarımdır. "Qismət deyilmiş" deyə sinəmə çəkər , haqqımı isə hər dəfə halal edərəm. Çünkü; sevdamı yük bilənlər nə bilər ki, "ehh" lərimin ağırlığını. Elədiklərimində və hətta edə bilmədiklərimin də tək səbəbi sevməyimdir. Əgər günahım və əgər sənə çox gələn budusa söz verirəm özümə... Bir daha belə sevmərəm..."

Məğlub olanın öldüyü bir qəfəs döyüşündə bir ilk olacaqdı. Sevənlər qarşı-qarşıya gələrsə, bu döyüşdə bir deyil iki insan ölərdi... Bizimki kimsəsizlikdən çıxış yolu idi. Bizimki sevgi, eşq və eşqlə nifrət idi. O sevgiyi bilmir, biz eşqi anlamırdıq. Bizimki eşq idimi? İnsanların bu qədər ucaltdığı eşq bu qədər iyrəncliyin, çirkəfliyin içində ola bilməzdi. Bəlkə də tam əksi, bu qədər iyrəncliyin içində bizi yaşadan eşq idi. Yaşadan eşq, həyatda tutan intiqam alovu idi. Amma bizi "biz" etməyi bacarmayan isə biz idik... Artıq həyatımız sadəcə dörd sözdən ibarət idi: Sədaqət, intiqam, xəyanət, əmanət.

Kral əlbəttə yoldaşını başa düşüb vəsilə olacağı əzab üçün, ona təsdiq hərəkətini başı ilə verib gülümsədi və yenicə tıxa-basa yemiş qoca, göbəkli kişilər kimi arxasına yaslanıb qadına baxdı. Qadın, bu hərəkətlə arxasına dönüb, diz üstünə çökən uşağa doğru irəlilədi. Əlini yavaşça uzadıb tutması üçün işarə verdi. Başına gələcəkləri ən xəbərsiz olan uşaq, yavaşça bu əli tutub, ayağa qalxdı. Qadın bu səfər maraqla digər əlini uşağa uzatdı. Uşaq bu əlini də digər əli ilə tutanda, qəddarlığı ilə bütün ölkədə adını eşitdirmiş kraliça, qarşısındakı uşağın oğruluq etdiyini deyən adama baxıb 32 diş gülümsədi və bir göz qırpımında, belindəki kəmərinə sıxışdırılmış xəncərini havaya qaldırıb, ordan da uşağın sağ əlinə endirdi. Sümüklərin olduğu nöqtəyə girən xəncər, digər tərəfdən çıxmışdı. Əsərinə baxıb, sərt bir şəkildə onu yerə atan kraliça, tir-tir titrəyən adama yaxınlaşıb dedi "O necə qazı olub ki, müsəlmanın oğrusunun əlini kəsməyib?" Qorxudan göz bəbəkləri nöqtə qədər kiçilən adam and aman edib, başladı "mən müsəlman deyiləm" deməyə. Qadın titrəyən adama baxarkən kral oturduğu yerdən səsləndi "Bəs "Allaha and olsun"u Anqlikan kilsəsinin ətəklərini öpdüyü mən kral demişəm?" Bu sözlə gülümsəməsi genişlənən kraliça kraldan üz döndərib tez danışdı "Deməli yalan." Ağzını açan kimi əlindəki xəncəri adamın ağzına keçirdib dedi "Siz müsəlmanlar yalan danışanların dilini kəsirdiniz." Bu hərəkətindən sonra öz taxtına keçib oturan kraliça yüksək səslə danışdı "Gedib yaxşı düşünün. Səhər bizə istədiyimiz cavabları verməsəniz, sizi daha ağır cəzalar gözləyəcək."

​Hər şey bir saniyədə bitdi. Atamın qatili olan o "07" duman içində yox olanda, mən bütün ümidlərimin söndüyünü sanırdım. Atasız qalan bir qızın Bakıdakı tələbəlik illəri və qarşısına çıxan gözlənilməz bir eşq...❤️.

" Ömürümüz dayanacaqlar üzərində qurulub. Hər dayanacaqda həyatımıza yeni bir insan daxil olur və enəcəyi ana qədər həyat hekayəmizim parçasına çevrilir. Yanınızda olduqları müddət boyunca insanların dəyərini bilin. Unutmayın ki, ömür adlı avtobusun bir dayanacğında endikdə, sizin də qəlbiniz dayanacaq. "

Şeir Toplusu