Onu kırdılar. Ama diz çöktüremediler. Adı fısıltıyla anılırdı. Gözlerinde fırtına, kalbinde yangın vardı. İnsanlara güvenmeyi çoktan bırakmıştı. Yanında sadece demir atı ve susmayan öfkesi vardı. Kaçmıyordu. Vazgeçmiyordu. Sadece kimseye ait olmadan yaşıyordu. Sisli dağları, karanlık geceleri ve soğuk rüzgârı kendine yoldaş seçti. Çünkü o, korunmayı bekleyen biri değildi. Kendi zırhını kendi kuşanmıştı. Ama en asi kalp bile bir gün soruyla karşılaşır: Yalnızlık güç müdür... yoksa alışılmış bir yara mı? Demir Atım Yalnızlığa - kuralları yıkan, susmayan ve boyun eğmeyen bir kadının hikâyesi.

"Bazı yaralar kabuk bağlar ama asla izini kaybetmez" Bir gencin dünyası, babasının kanının aktığı o kara günde başına yıkıldı. O gün sadece babasını değil, masumiyetini de o topraklara gömdü. Ölümden kaçıp İstanbul'un kalabalığında izini kaybettiren bu genç artık eski o çaresiz çocuk değil. İstanbul'un yeraltı dünyasında, kirli ellerin arasında büyüyen ve güçlenen bir adam.Şimdi elinde sadece öfkesi değil, şehri dize getirenlerin verdiği o karanlık güç var. Yıllar önce kaçtığı o kanlı geçmiş, şimdi onun ayaklarının altına serilecek. Hikaye : Semih Akpinar Yazar : Aysegül Akpinar