Μπορεί η πόλη του Φωτός και του έρωτα, να είναι το Παρίσι, μα τα υπέροχα τοπία της Ιταλίας είναι αρκετά για να μαγέψουν, πραγματοποιώντας τα όνειρά σου. Η Μαριάντζελα εργάζεται ως σεφ σε ένα φημισμένο εστιατόριο, στην καρδιά του Μιλάνου. Με μια αποτυχημένη σχέση και έναν παραλίγο αρραβώνα, εξακολουθεί να ονειρεύεται και να αποζητά την αγάπη. Μια μέρα, ανακαλύπτει ένα πακέτο γραμμάτων, από έναν άγνωστο, ρομαντικό αποστολέα και εκείνη θα επιλέξει να βαδίσει στο μονοπάτι που της χαράζει, μέσω των επιθυμιών του....

Ο αδερφός της χάθηκε ένα απόγευμα που ο ήλιος χρύσιζε τη θάλασσα. Κανείς δεν τον είδε, κανείς δεν μίλησε. Η αστυνομία ξέχασε γρήγορα το όνομά του, μα η Χλόη όχι. Στους λιθόστρωτους δρόμους της Κέρκυρας, ανάμεσα σε τουρίστες και φευγαλέα γέλια, εκείνη ψάχνει σημάδια. Και τότε, μέσα από την ομίχλη του διαδικτύου, εμφανίζεται ξανά ο Περικλής-ένα φάντασμα από το παρελθόν. Μίλησαν κάποτε μέσα από οθόνες, ποτέ δεν συναντήθηκαν, ποτέ δεν είπαν όσα ήθελαν. Τώρα, όμως, είναι εδώ. Μα οι σκιές στα καντούνια ψιθυρίζουν ιστορίες που δεν γράφτηκαν ποτέ, οι δρόμοι της Κέρκυρας μιλούν. Η θάλασσα κρατά τα μυστικά της καλά κρυμμένα, η κάθε πέτρα έχει μια ιστορία να διηγηθεί.Και η Χλόη πρέπει να αναρωτηθεί: όταν κοιτάς στο σκοτάδι, ποιος εγγυάται ότι δεν κοιτάζει κι αυτό εσένα;

Η Ήβη είναι στο τελευταίο έτος της σχολής της, Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση, μια σχολή που δεν της κέντρισε ποτέ το ενδιαφέρον. Είναι εσωστρεφής, απαισιόδοξη, έχει χίλια δύο προβλήματα και φοράει διαφορετικά παπούτσια στο κάθε πόδι. Ο Αχιλλέας, ένα παλληκάρι σαν τα κρύα τα νερά που δεν ξέρει πού του πάνε τα τέσσερα, έχει έναν στόχο στη ζωή του, μα δεν ξέρει πώς να τον πιάσει. Ψάχνει για μια περιπέτεια που θα τον οδηγήσει εκεί ακριβώς. Την βρίσκει στα όμορφα μάτια της Ήβης και στο περίεργο μυαλό της. «Ένα αριστούργημα.» -Είπε κάποτε κάποιος. Προσοχή: περιέχονται αναφορές σε έντονα ψυχολογικά συμβάντα και ενδέχεται να υπάρχουν λίγες σεξουαλικές σκηνές. Διαβάζετε με δική σας ευθύνη. All Rights Reserved ® Copyright © 2020 the damn year Despw, DL

Μια φορά κι έναν καιρό, Αύγουστος πρέπει να ήταν, ξεκίνησα να σε θυμάμαι και ποτέ να σε ξεχνάω. Μια φορά και έναν... Αύγουστος πρέπει να ήταν, σε γνώρισα και ούτε που ξέχασα να σε θυμάμαι. 2021

Η Μελίτη Καλλιγά, για τον Ορφέα Μεταξά, είναι το απόλυτο στραβόξυλο. Ήρθε στο χωριό των θείων της για τα Χριστούγεννα και, από την πρώτη κιόλας στιγμή, μοιάζει αποφασισμένη να κάνει τη ζωή του αφόρητη... ή τουλάχιστον έτσι ορκίζεται ο ίδιος. Είχαν μια άσχημη αρχή, μια ακόμη χειρότερη μέση... και για το τέλος κανείς δεν τολμά να προβλέψει τίποτα. Άλλωστε, στην άλγεβρα δύο αρνητικά δίνουν ένα θετικό, ποιος λέει ότι δεν μπορεί να συμβεί και στην πράξη; Αγγλία, Δεκέμβριος, 1986. Πόσο στραβά μπορεί πραγματικά να πάει αυτή η ιστορία;