Huşu: Gönlü Tanrı korkusu ve saygısıyla dolu olma, Tanrı'ya boyun eğiş. Kendini bildi bileli disiplin içinde büyümüştü. Yaşadığı sığ hayat onun için normaldi. Bir kere cam fanusundan çıkmak zorunda kaldığında, gerçek hayat ona garip gelmişti. Kendi dünyasında, kendini yabancılarken hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğuna şimdi karar verecekti.

"Herkes bir maske takar. Bazıları hayatta kalmak için... bazıları ise avlanmak için. Hayat, bir satranç oyunu gibi ilerler; doğru hamleyi yapan kazanmaz. Sabreden kazanır. Ve bazen en tehlikeli oyuncu... tahtada hiç görünmeyendir. Çünkü karanlığın içinde bir kuzgun bekler." - Kuzgun, Geced_eyiz

(Tamamlandı.) Tamirci çırağı olarak çalışan Devrim hayatı hakkındaki gerçekleri öğrenir.

Sanki hayatım çok yolundaymış gibi birde ikinci ailem mi vardı? Karıştırılan bebek klasiğidir. Önyargılı abilerimiz var.

Emir, otuzlarındaki yabani adamın pençesine düşmeden önce, hâlâ onu kurtardığını sanıyordu ... Gay

"Bir krallığın görkemi, son bir Omeganın çalınan nefesi üzerine kurulu." Sarayın karanlık mahzenlerin de sessizce feda edilen o genç, kendisine biçilen rolden habersizdi. Ta ki yolu, sarsılmaz bir Alfa ve koruyucu bir Deltanın sadakati ile kesişene kadar. Diplomatik bir savaşın eşiğinde, bu üçlü bağ ya düzeni temelinden sarsacak ya da geçmişin ağır bedelini tüm dünyaya ödetecek. Sırlar açığa çıktı, güç serbest kaldı. Şimdi hesaplaşma vakti.

Herkes kendi cehennemini kendisi yaşar derler fakat O, cehennemin ta kendisiydi. + 18 - şiddet ve olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar mevcuttur.

Okan yeni tayin.. pardon sürgün yeri olan akıl hastanesine bakakaldı...Köy sayılacak bir yerdeki izbe bina onun yeni eviydi... harika...

"Ben kazanırsam eğer önümde diz çökeceksin." Evlilik teklifi falan mı bekliyordu, ne diz çökmesi saçmalıyordu bu aptal acaba? İçimdekileri dışıma da vuracaktım ki aklımı okumuş gibi benden önce davrandı Barış. "İki dizinin de üstüne çökeceksin İsmail." Saniyelik bakışlarını ayak uçlarımıza, önüne, indirip tekrar yüzüme çıkardı. Meydan okuyan bir gülümseme vardı dudaklarında. "Ve ağzını aralayacaksın." Siktir! Ne?

Karanlıkta hiçbir yeri göremiyordum ve ilerlerken ayağım yerde ki bir ipe takıldı. Tam düşücekken belimden güçlü kollarla tutuldum ve arkamda ki bedene bastırıldım. Arkamda ki kim ise göğsünü sırtımda hissediyordum. "Yavaş ol küçük,bir yerini incitmeni istemem." dedi arkamda ki ses.Bu Doğan Abi'ydi. Kurgu bana aittir. homofobikler şöyle geri çekilsinler,uğraşamam.