Mr.අතිපණ්ඩිත කතාවේ දෙවන දිගහැරුම.

A forbidden love where He became obsessed for her.......

මම ජීවීතේ වැඩිපුරම ලෝභ වුනානම් වුනේ ඔයාට විතරයී අයියේ..ඒ නිසා තමා රිද්දනවා කියලා දැන දැනත් මම ඔයාට තව තව ආදරේ කලේ.

"හෂ්..." "මොකද?" හෂ් අහන්නේ පුප්පන්. "මේ කටු ගලවනෝකෝ..." "උඹට ඕන්නම් ගලෝගනින්." හෂ්ධ කීවෙ කෙල්ලව සත පහකට ගණන් නොගෙන. "මට ගෙදර යන්නෝනෙ..." අඬන්න වගේ මූණ හදන් නෙහදි කියද්දි හෂ්ධ බැලුවේ රවලා. "මෙහෙට වරෙන්.. උඹනම් මාවම කන්න ආපු යක්ෂණියක්." කොල්ල බිම එරමිණිය ගොතන් ඉඳගෙන කෙල්ලව ඇදල ගත්තා ළඟට. "මොන කරුමයක්ද ගෑණියෙ මේ? උඹට ඔලුවෙ කටු ගහගන්නව ඇරෙන්න වෙන වැඩක් තිබ්බෙ නැද්ද?" "මම ආසාවෙන් ගහගත්ත කියල හිතුවද මනුස්සයො..අර සැලුන් එකේ යක්ෂණී ගැහුවේ." "අයිසෙ හදී.. මේ ගෑණි තමුසෙගෙ ආත්මගත වෛරක්කාරියක්!" ඉවරයක් නැතිවෙද්දී හෂ් කියන්නේ නෙහදි දිහා බලලා. "මේ එක්බිලියන විසිපන්දාස් හතරවෙනි කටුව... මේ ගෑණිට කටු ෆැක්ටරියක් තියනවද ඕයි?" ___________________________________ පොඩි කාලේ ඉඳන් කම්බි කටු දෙකක් වගේ දැක්ක තැන පැටලෙන දෙන්නෙක්... හෂ්...නෙහදි... ඒ දෙන්නව බලෙන් බන්දලා දුන්නම කොහොම තියේවිද? අන්න එහෙමයි වෙන්නේ... යක්ෂ වයිෆ

දෙමව්පියන්ගෙ වචනයෙන් පිට යන්නට නොහැකි වූ ඇය කවදාක්වත් දැක නැති තරුනයෙක් සමග විවාහ උනොත් ඇයට ඈ සෙවූ ආදරය හම්බවේවිද

"Rome නගරය ඇගේ පාද යට තියෙනවා... ඇය Rome හි රැජිණියයි.. නමුත් ලෝකය පාලනය කරන ඔහුට ඇයත් අභියෝගයක්, Rome නගරයේ අඳුරු Mafia ලෝකය බලය, රහස් සහ ලේ වලින් ලියපු එකක්... රැජිණියක් සහ ලෝක පාලකයෙක් හමුවූ විට, බලය, ආධිපත්‍යය සහ ආදරය එකට ගැටෙනවා. රත්ත ලේ ගැවුණූ කතාවක්, එය ආදර කතාවක්ද... නැත්නම් විනාශයක ආරම්භයද? අන්ධකාර මාෆියාවේ කළු හස්ථයේ ආදරීය ඇයද, "ලේ කිරුළේ උරුමක්කාරයන් " කියන්නේ නිකන් ම නිකන් සාමාන්‍ය කතාවක් නොවේ. Start - 2026.03.14 End -

මොන මල වදයක්ද? කියූ ඇය ආපසු හැරෙද්දී දුටු දෙයින් තිගැස්සී ගියාය..

" එක දෙයක් මතක තියාගන්න . මේ චූටි ලිප්ස් තුවාල කරන්න අයිතිය තියෙන්නේ මට විතරයි . එක එක එවුන්ට ඒ අයිතිය දෙන්න ගිහින් මාව තවත් නරක මනුස්සයා කරගන්න එපා lotus ! "🪷

(උබ කියන්නෙම drug එකක් මේ අභීට ඕනවටත් වඩා ඕන වෙන )

" කන්ද උඩින් එන කුකුලා ගෝමරයෝ........... නලල් තලින් එන දාඩිය හඩු ගදයෝ...... අත් දර දඩු පය කොරවකු වයි රොඩියෝ.............. මට පිටුපා ගෙට යනවද මයේ මිණිහෝ............... " " පතාර අඹ ගහේ මා මේ සිටින්නේ...... දුක් දෙන මගෙ මිණිහා පන්නා හරින්නේ... කවදද දෙයියනේ මේකා නැසෙන්නේ...... මිණිහා නිසයි මම මේ දුක් විදින්නේ....... " ~ සාරා දෙව්සලනි විජේ නායක, අඹ ගහේ මුදුන් අත්තෙ සිට ~