Aşk, iki ruhun birbirine dokunduğu, beklentilerin ötesinde bir bağlılık yaratan büyülü bir hissin ta kendisidir. Göz göze geldiğiniz an, tüm dünya durur ve sadece o anı yaşarsınız. Aşk, geçmişle geleceği birleştiren, kalplerde sonsuz bir sevda hikayesi yazan bir serüvendir. Beyza ile Atinin yarım kalmış bir hikayesi vardı, taki kader onları birleştirene kadar.

Sonumu getir

İbrahime gülümsemeye çalışırken ona bakmamak için direniyordum. Kapıdan çekilmiyordu ki "he, tamam" diyip gidebileyim. Başımın ve karnımın ağrısı artıyordu ve bunların hepsi şu 10 saniyede oluyordu. Nolacaksa olsun diyip Atilla'nın gözlerine baktım. Hiç değişmemişti, hâlâ aşık olduğum gibilerdi. Ona bakınca yüzümü nötr hâle getirdim elbette. O da bana bakıyordu, alık alık. Sonra elini uzattı. A:Memnun oldum A:Ati ben A:Atilla... "Senin Atilla'n" diyemiyordu tabii. O pürüzlü ve boğuk sesini duymuştum 1,5 senenin ardından...

"Ezgi ne var aranızda da hala sinirlisin Utku'ya? Tolga bile barıştı kızım." "Ben abim değilim. Utku abiyle, onun abimle olduğu kadar yakın değildik zaten." Kısmen doğruyu söylüyordum. Utku'yla her zaman onun abimle olduğu kadar yakın değildik. Çünkü tek kaldığımızda bana sevgi gösterisi yapıp, çevremizde başkaları olduğunda bugün olduğu gibi, 'kardeşim' çekiyordu. ✶ \ ──── Ezgi Turan x Utku Cihan Yalçınkaya