Altı Bina. Altı Ejderha. Ve Hiçliğin Ortasında Bir Kız. ​Sıradan bir seçim töreni olması gerekiyordu. Bir damla kan, bir renk ve yeni bir hayat... Ancak su beyaza döndüğünde, Valens Akademisi'nin duvarları sarsıldı. ​Yıllardır boş kalan masada artık biri oturuyor. Araf'ın Korkusu, yeni sahibini seçti. ​Vayne, Nyssal'ın lanetinden sağ çıkabilecek mi? Yoksa beyaz kanın sırrı onu karanlığa mı gömecek?

KONU Genç bir kadın olan SELİN korkunç bir trajedi sonrası hayatını yeniden inşa etmeye çalışmaktadır. Kardeşi, gizemli bir şekilde kaybolduğunda, polis olayı "kaybolmuş kişi" olarak sınıflandırmış ancak hiçbir iz bulamamıştır. SELİN, yıllar geçmesine rağmen, kardeşinin kayboluşuyla ilgili cevaplar aramaktan vazgeçmez. Kendi başına yaptığı araştırmalar sırasında, kasabada, kaybolan başka insanlarla ilgili tuhaf bir dizi olayla karşılaşır. SELİN 'in kasabada keşfettiği sırlar, sakin bir kasaba görünümünün ardında korkunç bir gerçeğin gizlendiğini ortaya çıkarır. Görünüşte sıradan olan kasaba, aslında cinayetlerin ve adaletin olmadığının şahitliğini eden bir yerdir. SELİN 'in kaybolan kardeşini arayışı, onu yerel bir suç örgütüne, hatta adaletin bizzat kendi elleriyle dağıtıldığı bir intikam döngüsüne sürükler. Her adımında, Zeynep kendisini bir labirentin içinde bulur. Anlatıcı Zeynep, yaşadığı korkular, yanlışlıkla düştüğü tuzaklar ve saklı gerçeği keşfetmeye çalışırken, geçmişin gölgeleriyle yüzleşir. Öte yandan kasaba halkı, bir zamanlar kaybolan kişilerin ardında yatan derin korkuyu da taşımaktadır. Her şeyin birer maskara olduğu bu kasaba, dışarıdan bakıldığında huzur içinde gibi görünse de SELİN 'in içsel mücadeleleri, yaşadığı her yeni gerilimle birlikte artar. SELİN 'in kasabaya adalet getirme çabası, onu bambaşka bir yolculuğa çıkaracak hem fiziksel hem de ruhsal anlamda çok daha derin bir gerilim yaratacaktır. Kardeşinin kaybolduğu andan itibaren, SELİN 'in karşısına çıkan her yeni ipucu, kaybolan bir hayatın ötesinde bir şeylerin daha önemli olduğunu gösterir: Kendi kimliği ve kasabanın kirli geçmişi

Sisin kenarındaki kalede büyüyen Mira, herkesin aksine karanlıkta onu yutmayı bekleyen canavarlardan korkmuyordu çünkü asıl canavarlar kalenin içinde yaşıyordu. Ruh emici insanları öldürüyordu, çocukların korunmaya ihtiyacı vardı. Fakat Mira'nın asıl felaketi evinde başlıyordu. Sisin içinde yem olmayı kaleye tercih edeceği sırada gardiyanıyla tanıştı. "Ne istediğine dikkat et, Mara Camira. Sis her şeyi duyar." Bu kitapta şiddet ve cinsellik içeren sahneler vardır.

Ölüm, kanlı canlı bir bedendi. Ölüm aralarında geziyordu ve adaleti kılıcıyla sağlıyordu. Amcasının evinde hapis hayatı yaşayan Kaya'yı kurtaran, can almak uğruna beden bulmuş Ölüm'ün kendisiydi. Ölüm onu yaşatmıştı. Tekrar görüşmeyi bekliyordu.

Bu hikaye yoğun cinsellik içermektedir. Eğer ateşle oynamayı sevmiyorsanız... bu kapıyı aralamamanız daha iyi olabilir. ❤️‍🔥 "O evde hiç yalnız değildi. Mutfakta yabancı bir kupa. Hiç açılmayan bir çantada duran masaj yağı. Ve tam zamanında ödenen faturalar... Mina, yeni hayatını tek başına kurduğunu sanıyordu. Ama bir gölge, onunla birlikte yaşıyor; onun yerine karar veriyor ve onun için öldürüyor olabilirdi. Cinayetler şehirden mahalleye, mahalleden yan binaya kadar yaklaşırken çember daralıyor. • Seni izliyor. • Seni tanıyor. • Seni koruyor. Peki, seni ondan kim koruyacak?"

Altı yaşında bir kızın dünyası bir gecede yıkıldı. Larissa, ailesinin gözleri önünde katledilmesiyle hayata acının en karanlık yüzüyle karşı karşıya geldi. Yıllar sonra, kalbini sarmalamış zehirli sarmaşıkların arasından bir plan doğdu: intikam. Artık o sıradan biri değil. Dijital dünyanın gölgelerinde dolaşan, en güvenli sistemleri diz çöktüren, ülkenin dört bir yanını alarma geçiren bir hacker. Kimliği meçhul. Ayak izi bırakmıyor. Ve onu yalnızca bir kişi görebiliyor: Başkomiser Pars Kandemir. Herkesi elinde kukla gibi oynatabilen biri vardı. Larissa mıydı? Hayır... Larissa Elis. Bu hikâye sadece bir intikam ya da aşk hikâyesi değil. Bu, karanlığın hüküm sürdüğü fısıltılar. Avcı ve av kimdi? Ya ikisi de aynı kişiyse? ___________________________________________ Kitap tarafıma aittir çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Orta Dünya'nın en kanlı savaşı yeni bitmiş, elflerin en büyük düşmanı Mornor güçsüz düşerek kabuğuna çekilmişti. Gücünü kazanması için tek bir kişi gerekiyordu ona. Her şeyden habersiz genç bir dişi elf. Elda.

"Ona istediğini vermeye hazırdım ama karşılığında ondan alacaklarıma değil."

•ANLAŞMALI EVLİLİK •ABİMİN ARKADAŞI •SMUT •ROMANTİK •YAŞ FARKI (7) •ÇOCUKLUK AŞKI MAİT'in infazcı ajanı Zehir, Ailesi trajik bir şekilde katledildiğinde henüz yedi yaşındaydı. Travmatik geçmişiyle birlikte, tadını almak için sabırsızlandığı intikamı en sadık dostlarıydı artık. Ettiği bozulmaz yeminle Zehir olarak yeniden doğmuş, sırlarıyla yüreğine bir kale inşa etmişti. Kan dökmez, ardında hiç iz bırakmadağı zehirleriyle imzasını atardı. Onu gerçek adıyla, Damian King olarak tanıyan insanlar, bir gün zehrinin hedefi olmamak için yalnızca dualara ve onun merhametine sığınabilirdi. Etrafına dev bir kale inşa ettiği kalbinin kapıları ise bir zamanlar yalnızca tek bir isim için açılmıştı. En yakın arkadaşının kız kardeşiydi o... Yasaktı. Fakat yıllar sonra Küçük Gölge'si hayatına tekrar girdiğinde, hiçbir şey planladığı gibi gitmeyecekti. Kapılarına dayanan anlaşmalı bir evlilik küle dönmüş ateşi harlamak için yeterli bir kıvılcımdı. Üstelik kâğıda atılan imzalar, Zehir için yalnızca bir anlaşma olmaktan çok, bozulması imkânsız bir başka yemindi. April (Nisan) Jones. Neşeli bir ruhun, çarpıcı bir güzellikle harmanlandığı kıvrak zekâsıyla kusursuz bir genç kadındı. Bir gördüğünü asla unutmayan fotografik hafızası, onun hem laneti hem de lütfuydu. MAİT başkanının kızı olmak ona ayrıcalıklı bir hayatın kapılarını açmış olsa da tüm yaşamı boyunca hissettiği eksik parçalar ona bir türlü huzur vermiyordu. Sadece tek bir isim ona kendini tamamlanmış hissettirme gücüne sahipti... Hayranlık duyarak büyüdüğü, umutsuzca âşık olduğu Zehir... Onu tanıdığında henüz çok küçüktü. Teşkilatın göz bebeği, abisi Steve'in en yakın arkadaşı ve sağ koluydu o... Fakat Nisan, Zehir için daima küçük bir gölgeydi. Yasaktı. Kırılan kalbiyle ülkeyi terk edip altı sene sonra tekr

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.