Przenieśmy się do magicznego lata 1939 roku. Poganiajmy się po ulicach Warszawy tylko po to, aby za kilka miesięcy na jej murach rysować miłosne kotwice. Popływajmy w toni Wisły, aby w następne dni płakać nad swoim wodnym odbiciem. Zjedźmy lody na Starym Mieście, aby podczas Powstania świecić najpiękniejszym światłem walki. Pobiegajcie wraz ze mną i ze mną zwiedźcie to miasto. Zmienia się, ale zmiana nie jest na lepsze. Nazywam się Kama, poznajcie moją historię. Okładka wykonana przez @KBLestrange PS. Uczę się pisać piękne opowiadania wattpadowe, więc mogę popełniać błędy. Miłego czytania :) (rozdziały są aktualnie poprawiane pod względem błędów)

"𝐌𝐢ł𝐨ść 𝐜𝐢𝐞𝐫𝐩𝐥𝐢𝐰𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭, ł𝐚𝐬𝐤𝐚𝐰𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭. 𝐍𝐢𝐞 𝐬𝐳𝐮𝐤𝐚 𝐩𝐨𝐤𝐥𝐚𝐬𝐤𝐮, 𝐧𝐢𝐞 𝐮𝐧𝐨𝐬𝐢 𝐬𝐢ę 𝐩𝐲𝐜𝐡ą" 𝐀 𝐜𝐳𝐲 𝐦𝐢ł𝐨ść 𝐦𝐨ż𝐞 𝐛𝐲ć 𝐥𝐞𝐤𝐚𝐫𝐬𝐭𝐰𝐞𝐦? 𝐂𝐳𝐲 𝐨𝐛𝐞𝐜𝐧𝐨ść 𝐧𝐚𝐣𝐝𝐫𝐨ż𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐲 𝐦𝐨ż𝐞 𝐮𝐥𝐞𝐜𝐳𝐲ć 𝐫𝐚𝐧𝐲, 𝐤𝐭ó𝐫𝐞 𝐳𝐚𝐝𝐚ł 𝐧𝐚𝐦 𝐥𝐨𝐬? 𝐀 𝐜𝐨 𝐬𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐢ę 𝐰𝐭𝐞𝐝𝐲 𝐠𝐝𝐲 𝐝𝐫𝐨𝐠𝐚 𝐧𝐚𝐦 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐚 𝐨𝐝𝐞𝐣𝐝𝐳𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐛𝐢𝐞𝐫𝐚𝐣ą𝐜 𝐮ś𝐦𝐢𝐞𝐜𝐡 𝐚 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚𝐰𝐢𝐚𝐣ą𝐜 𝐬ł𝐨𝐧𝐞 ł𝐳𝐲?

Dla wielu ludzi wojna to czysty koszmar. Niesie za sobą ból, strach i rozpacz. Jednego dnia jesteś bogaty, masz dom i rodzinę, a drugiego wszystko tracisz. Ciągłe łapanki, narastające w człowieku lęki, a nawet walka o każdy dzień, potrafi być wykańczająca. Tadeusz z każdym tygodniem stawał się coraz lepszym dowódcą. Kiedy był już w zenicie, stracił siostrę i załamał się. Wszystko o co walczył, przestało mieć dla niego jakiekolwiek znaczenie. Karolina została wywieziona na Pawiak, a po dłuższym czasie stracił nadzieję na jej powrót. Wojna mu ją odebrała, a nienawiść do Niemców jeszcze bardziej się zaostrzyła. ~ Alek x OC Okładkę wykonała @SzatanWLesie. Czytasz na własną odpowiedzialność.

„Wojna przychodzi cicho. Najpierw słyszysz, że jest gdzieś daleko. A potem budzisz się i już nic nie jest takie samo."

jestem główną bohaterką ( ta książka nie ma na celu obrazić powstańców ani się wyśmiewać z II wojny światowej nic nie ma na celu ta książka takiego