"Çünkü biz, başka bir hayatta tekrar buluşacağız." ["evian" ficinin ikinci kitabıdır.] ♥︎ 08.10.2021 - 25.09.2022

Lise öğrencisi Jeon Jungkook, sokaktan sahiplendiği kedinin 1843'den gelen Prens Evian olduğunu öğrenir. ♥︎ 1. Kitap 22.06.2021 - 08.10.2021

Jungkook ikinci el dükkanından aldığı aynanın içinden 500 yıl öncesinde yaşayan lanetli kral Kim Taehyung tarafından izlendiğini bilmiyordu. |semetae |ukekook Angst değil.

Jeon Jungkook, karlı bir gecede yaralı bir yabancıya yardım eder. Bu yabancı Kim Taehyung'dur ve bu an, ikisinin hayatını sessizce birbirine bağlar. (Bu kitap tamamen şahsıma aittir. İzinsiz kopyalanması, çoğaltılması veya benzerinin yazılması kesinlikle yasaktır.)

'bebeğim, ben ise gösteri yapan bir oğlanım, arka planda durmayı pek sevmem'

komşu oğlu: anlamıyor musun taehyung? ben senin gibi fakir biriyle olamam

Jungkook büyük gözlerine aldığı iltifatlardan utandığı için gözlerini saklar ve Taehyung o gözleri görmek adına can atar. - texting 📝

hosuma giden dm konusmalarimi paslascam anı kalsn diye tm? ⭐✌🏻💅🏻🍓😻😽💪🏻

Özel peri Taehyung Victorian Kim'in, asrın en kıymetli safkan vampiri Jungkook Jeffrey Jeon'la yaşadığı aşkı yarım kalmıştı.

Gazel Alya Yalaz, yeraltı dünyasının en güçlü liderlerinden Erdem Mirza Yalaz'ın tek varisi. Gündüzleri sıradan bir üniversite öğrencisi, geceleri ise peşindeki ölüm sessizliğinde yürüyen bir tehlikenin farkında olan bir kız. İki yıldan fazladır gölgelerden onu izleyen bir katil var. Soğukkanlı, acımasız ve amansız. Tek amacı Gazel'i öldürmekti, ta ki onu kıskanmaya başlayana kadar. Gazel'in hayatına giren herkesi bir bir ortadan kaldırırken, içindeki karanlık daha da büyüyor. Fakat bir noktada öldürmekle sahip olmak arasındaki çizgi bulanıklaşıyor. Takıntısı aşkına, aşkı ise bir saplantıya dönüşüyor. ⭑ Adam üzerime doğru eğilip dudaklarımın üzerine sert bir öpücük kondurup benden ayrıldı. "Seninle işimiz var güzelim." Diyerek kolumdan tuttuğu gibi beni sürüklemeye başladı. Ben daha ne olduğunu anlamadan kendimi karanlık bir koridorda buldum. Beni hızla duvara yaslayıp bir eliyle boğazımı sardı. Sıkmıyordu ama elinide oradan çekmiyordu. "Yaramaz ombra mia." (Gölgem.) dediğinde hiçbir şey anlamamıştım. Sadece baygın bakışlarla ona bakıyordum. "Sence benden başkasını öpmene izin verir miyim?" Dediğinde bile anlamamıştım ne demek istediğini. "Kimsin ki sen?" Dediğimde dudaklarının kenarı kıvrıldı. Üzerime doğru eğildi. "Ateşin içindeki katilin." Dediğinde sonunda onun kim olduğunu anlamıştım. Gözlerim şaşkınlıkla sonuna kadar açıldığında inanmayan gözlerle ona bakıyordum.