Takvimler 1 Eylül'ü gösteriyordu. Temrenli Koleji'nin ilk günüydü. Yeni bir sene, iki düşman takım içinde çok daha farklı geçecekti. Sırlar ortaya çıkacak, takımlar dağılacak, yalanlar söylenecek ve hiçbir şey, eskisi gibi olmayacaktı.

Tuana ve Çağan, aynı sitenin karşılıklı bloklarında yaşayan, pencereleri birbirine bakan iki ezeli rakiptir. Aralarındaki düşmanlık ortaokul yıllarında başlamış, Lise 2'ye kadar her geçen gün daha da bilenmiştir. Ancak bu savaş sadece onların değil, ailelerinin de savaşıdır. Tiryaki ve Ak. aileleri, nedenini kimsenin tam olarak bilmediği, geçmişin derinliklerine gömülmüş bir nefretle birbirine bağlıdır.

Asis Tozkoparan İskender'den uyarlama Asi ikizlerin macerası Asya ve Sinan sürekli kavga eden ama birbirlerinden ayrılamayan ikiz kardeşlerdir. İskender aralarına sonradan dahil olur. Elif, Sinan, Arda, İskender ve Asya bir ekip olurlar.

Görevlerinin ne olduğunu bile bilmeseler de bu işi engellemek zorunda olan MAVİ AY

En güvendiklerimiz zaten hep kazık yediklerimiz değil midir? Siz hayatınız boyunca unutamayacağınız kazığı kimden yediniz? Hayatı çalındı, hayalleri alındı. En kötüsü ise elinden hiç bişey gelmedi. Tuana Naz tiryaki lise 2. Sınıf öğrencisi ve her şey ortaokulun Haziran ayında oldu. Hayatı tamamen değişti. Hayır, hayatı yok oldu. Yeni okulunda onu nasıl bir kader bekliyor? Her şey daha da mı kötü olacak?

•Zamanın Çocuğu İskender, yeni bir duygu ile karşı karşıya kalıyor.

"sana sarılmalar biriktiriyorum." 'e&n ithafen ♡

❝Gecenin bilmem kaçıydı, yamuk kestiğim saçlarımla, babamdan kalma arabamın içinde, boş yolda sürüyordum. O gün hayatımın dönüm noktası oldu. Sayende, yaşamak ne demek öğrendim, sayende, sevmeyi ve sevilmeyi öğrendim. Kendimi sevmeyi bile senden öğrendim. Babam oldun, sevgilim oldun, hayatım oldun. Bana her şey oldun. Nefes aldığım her günün üzerine yemin ederim; seni her zaman seveceğim.❞

As❤️Sin Sadece bir şehir değildi geride kalan. ... "Çünkü ben... Babam gibi olmak istiyorum." "Baban gibi? İyi de baban sevmiş ya anneni. Yoksa sen olmazdın akıllım." Gözlerim fırtınalandı, onun da gözleri büyüdü. "Ne diyorsun sen kızım!" "Onun gibi asker olup yanına gideceğim." yüzü gerildi. "Yapma." "Söz verdim." "Asya Allah aşkına! Delirtme beni!"

"Nolursa olsun... Hep arkandaki gölge olacağım ben senin. Git de desen kal da desen ben hep olacağım. Kimse üzemeyecek seni Nazlı Naz'ım." Gülümseyerek yine onu düşünmeye başlamıştım. Kendi hayatımı düşünmek gibi bir seçeneğim daha yoktu çünkü benim hayatım da o'ydu. Ve ben yalnızca onu düşünmekle yetiniyordum. Bu sonsuza dek de böyle sürecekti.