Bade: "Hiç merak ettin mi... biri seni sessizce seviyor olabilir diye?" Ege: "Sanmam. Ben zaten Ece'den başkasını görmüyorum." Bade: "Bu kadar mı yani?" Ege: "Ece yoksa kimse olmasın. O kadar netim." Bade: "Anladım... O zaman umarım onunla mutlu olursun." "Bade yıllardır gizlice sevdiği Ege'nin kalbini kaybetmiş gibi hissediyordu. Bir mesaj, sessizce sevmenin tüm acısını ortaya çıkardı. Ama kimse, gerçek aşkın çoktan onun yanına geldiğini bilmiyordu..."

Leya kendi ayakları üzerinde durmak için anne ve babasını İtalya da bırakıp Türkiye'de bir kolejde burs kazanıp o koleje gider. Fakat o kolejde öğrenciler maddi durumlarına göre değerleniyorlardır. Oradaki burslu öğrenciler zorbalığa maruz kalıyorlardır ve bu zorbalığı yapanlardan biri de okulun sahibinin Oğlu Aras Demiralp'tir. Yan karakterler Yiğit ve Koray bu ikisini eşcinsel yapacağım rahatsız olacaklar okumasın lütfen.

Her şey bir ölümle başlamıştı. Ölüm ölümü takip etmiş ve bizi içinden çıkamayacağız geçmişin kayıp anılarına hapsetmişti. Uçurum kenarında, şiddetli yağmurun altında uzun saçları savrulurken tüm dünyaya haykırmış. "Sen avcı, benim ruhumda kayıplar bıraktın. Ben onların her birini günlüğüme yazdım. Kork benden, ölüm bizi ayırana dek." Gölgelerin arasında, çakan şimşeğin, esen rüzgarın, yağan yağmurunun ardından yeryüzünü paramparça etmek isteyen gök gürültüsünün sesi duyulmuş. "Emin misin cadı!" Ben Hare Ay. Üç rakamını hiç sevmem. NOT: Yetişkin içerik, kan, şiddet, kendine zarar verme, cinayet barındırır. Fantastik kurgu değildir.

"Sesini Kaybedenler", susturulmuş kadınların, bastırılmış kimliklerin ve dayatılmış hayatların hikâyesi. Psikoloji öğrencisi Sâyra karaca, yıllar sonra gittiği ailesinin yanında, istemediği bir evliliğe sürüklenir. Ailesi, onu aşiretin genç lideri Arsem'le evlendirmeye kararlıdır. Ancak Sâyra, kaderini sessizce kabullenecek biri değildir. Bu, sesi elinden alınmaya çalışılan bir kadının, kendi sesini geri alma mücadelesidir. Ve bazen bir çığlık, bin yıllık suskunluğu bozmaya yeter.

"En derin korkularını sakladığını sanırsın. Oysa sırların, sen sustuğunu sandıkça daha da yüksek sesle fısıldar." Boş bir kutuya atılan itiraflar başta sadece şakaydı. İlk ceset bulunana kadar. Madeline, duyguların insanı zayıflattığına inanarak tüm korkularını saklayabileceğini sanıyordu. Ta ki bir seri katilin gölgesi hayatına düşene kadar. Katil, kurbanlarını seçmiyor. Onları tanıyor. Ve biri Madeline'ı izliyor.

Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.

Bir günlük, çokça suç ve iki kişi.. Deliller kayboluyor, şantaj artıyor ve hayatlar tehlikede... Mafya kızı ile komiser, sırlarla dolu bu oyunda hem adalet hem de kalpler için savaşıyor. Beklenmedik bir aşk, her şeyi değiştirecek. Davalar ve saklanan sırlar arasında kim kime güvenebilir ki?

Ankara'da geçen, ailesini korumak için kendisini öldü gösteren adamın geri döndüğünde hem kendi taşıdığı hem de geride bıraktığı yaralarla yüzleşmesini anlatan bir hikâye. Bir kadının, bir çocuğun ve bir adamın sessiz savaşı...