"Bu kitap orijinal metindir. İzinsiz kopyalanması, çoğaltılması veya çalınması durumunda yasal yollara başvurulacaktır." ~~~ Yıllardır ona takıntılı olan mafya kızı kaçırıp kendi evine mahkum eder. Takıntılı mafya & ondan kaçmaya çalışan kız

"Kaçmayı deneme bile." Altın rengi gözlerinde samimiyet vardı hala ama bakışları normalden de sertti. "Dünyanın öbür ucuna kaçsan bile bulurum seni, Lavinya." Bulurdu, bunu biliyordum. "Ya kaçarsam?" dedim tüm cesaretimi toplayarak. "Ne yaparsın? Öldürür müsün beni?" Gözleri fazla sertleşti, artık samimiyet bile yoktu gözlerinde. Sadece buz gibi bakıyordu altın rengi gözleri benim mavi gözlerime. "Sana bir şey yapmak mı?" dedi, şaka yapıyormuşum gibi bana bakıyordu. "Sana bir şey yapmam, senin bir saç teline bile kıyamıyorum ki sana zarar vereyim, Lavinya'm." Benim adım Lavinya değil Gece demek istedim ama diyemedim, bu adama olan korkum fazla ağır basıyordu. Herkese dünyanın en acımasız adamı gibi davranıyordu ama bana kıyamıyormuş gibi yapıyordu, bana bakarken bile bakışları değişiyordu. Ondan korkuyordum ama ona bunu belli etmemek için yeminli gibiydim. O benim yoluma bir taştı, o kadar ağır bir taştı ki ondan kurtulamıyordum. "Ama Barlas'a verdin!" Korkumu belli etmemek için yeminli gibiydim. "Onu öldürmeye çalıştın! Bana değil ama sevdiklerime kolayca zarar verebiliyorsun, öyle mi?" Barlas.. Bu adamın askeri, benim ise sevdiğim adam. Şu anda neredeydi ve ne yapıyordu bilmiyorum ama çok endişeleniyordum. Bana değil ama aşık olduğum adama zarar verip beni alttan alttan tehdit ediyordu. "Öldürmeye çalışmadım, o bildiğin ölü." Tüm dünya durdu, nefes almayı bile kestim. Ne demişti o? Bana yaklaştı, bir elini belime getirip beni göğüsüne yapıştırdı ve bir eliyle kısa saçlarımdan geçti. Saçlarıma hayranlıkla bakıyordu. "Sana değil ama seni benden almak isteyen herkese zarar veririm, Lavinya. Söz konusu sen olunca herkesten ve her şeyden vazgeçmeye hazırım. Kendimden bile." Ondan asla kurtulamazdım, o bir komutan ve şirket sahibiydi. Bu ülkenin ve diğer ülkelerin sahibiydi. Ben ise onun tutsağıydım.

| |KAMÛS+۱۸| adlı kurguda; argo, şiddet ve yetişkin içerikli sahneler bulunmaktadır. | | ~ • ~ -" Size yemin ederim ki kimseye bir şey söylemeyeceğim. Lütfen! Çekilin." Korkuyordum lanet olasıca bu adamdan deli gibi korkuyordum. Mat deri ayakkabısının tok sesini duydum, giydiği kaliteli kumaş uzun yapılı bacaklarını sarmıştı. Yaklaşıyordu nefesini göğsümün arasında hissediyordum. Geriye doğru adım atacağım an. Uzun kemikli elleri, saten kumaşın sımsıkı sardığı belime yerleşti . Beni şişkin göğüslerine doğru çekti, göğüslerim bu şiddetle acıdı! Lanet olasıca adam. - " Ah! Ne yapıyorsunuz bırakın beni. Canımı acıtıyorsunuz." -" Erkekliğime tekme atmanın bedelini sana zevkle göstereceğim." Kadının korkusu gözlerine vurmuştu, adamın heybetli vücudu nefes alanını daraltıyordu. Kusursuz yüzünün perde arkasıydı bu iğrençliği, çaresizim her şeyimle bu domuza karşı ama pes etmeyeceğim diye geçirdi içinden.

Lora:Peşimi bırak Alex Alex:Asla Lora!sen benimsin. Bu benim yazdığım ilk kitabım destek olurmusunuzzz Umurım bölümlerimi beğenirsinizzz Sizi çok seviyorummm Bölümlerde görüşmek üzere <3333333 Not:kitap +18 değildir

Ailesi Alina'ya yatılı okul seçmişlerdi, Alina bu okulu bayağı bir araştırdı ve okulun çok tehlikeli olduğunu gördü, fakat okul hakkında bildikleri aslında dörtte biri bile değildi. Ailesinin zoruyla yatılı okula gitmek zorunda kaldı, okuldaki herkes değişik tiplerdi ama oda arkadaşı herkesten daha garipti, Elmira. Bir zamandan sonra Alina'ya karşı yumuşamıştı. Fakat gariplikler bu kadar değildi, bir oda vardı, Temizlik Odası, girilmiyordu ve kilitliydi, o odanın içinde ne vardı? Bu okulun sırrı neydi?

"Seni o sığlıktan çekip alan muskanın duası mıydı, yoksa benim günahkar ellerim mi?" - Şövalye Valerian ⚠️Bu eser +18 unsurlar (şiddet, ağır dil ve yetişkin içerik) barındırmaktadır yalnızca yetişkin okurlar içindir. • Bu hikaye tamamen kurgu ürünüdür. Karakterlerin gerçek kişi veya olaylarla hiçbir ilgisi yoktur.

"Tutsak mıyım ben Barış?" "Tutsaksın."

Adamlar evdekileri etkisiz hâle getirmek için yüzlerine sprey sıktı; nefesleri ağırlaştı, göz kapakları kapanıyordu. Meyra da dahil herkes derin bir uykunun etkisi altına girdi. Abbas, kimsenin onu böyle görmesine izin veremezdi. Tek başına, dikkatle Meyra'nın odasına girdi. Meyra...
Öylesine güzel ve huzurluydu ki, bir melek gibi yatıyordu. Abbas bir süre sessizce izledi, yüzüne dokundu, nefesini içine çekti. Kollarını yavaşça uzattı ve onu kucakladı. Meyra hâlâ spreyin etkisiyle derin bir uykudaydı. Abbas, kollarında taşıdığı güzelliği incitmemeye özen gösteriyordu. Adamlar evde hiçbir iz bırakmamış gibiydi. Geriye sadece sessizlik kalmıştı. Evdekiler uyandığında, Meyra'yı yok olmuş sanacaklardı. Abbas'ın yaptığı en büyük kötülük buydu: Meyra'yı ailesinden, sevdiklerinden ve hayatından koparmak... Ama kalbine söz geçiremiyordu. Arabaya bindiklerinde, Abbas onu kucağında sıkıca sardı. Boynunu ve saçlarını koklarken kendini zor tutuyordu; öfke ve arzu arasında bir savaş veriyordu. Nikaha kadar sabretmek zorundaydı. Bu gece, Abbas ve Meyra başka bir ülkeye uçacaktı. Meyra sabah uyandığında bambaşka bir hayatın kapılarını aralayacaktı. Başta isyan edecek, ağlayacak, ama Abbas'tan başka bir çıkış yolu olmadığını anlayacaktı.