"İnsan en çok kimi unutmaktan korkar? Hiç tanımadığı bir yabancıyı mı, yoksa kalbinin en derininde sakladığı çocukluk yarasını mı? Ayça'nın yıllar önce geçirdiği kaza, sadece anılarını değil, ruhunun yarısını da alıp götürmüştü. O, sahte bir aşkın içinde ihanetle yüzleşeceği günü beklerken; geçmişin gölgelerinden gelen bir yabancı tüm dengeleri değiştirecekti.Yiğit, onca yıl sonra döndüğünde bulduğu şey bir enkazdı. Sevdiği kız onu hatırlamıyor, üstelik bir başkasının yalanlarına "aşk" diyordu. Bir yanda acı veren bir aldanış, diğer yanda küllerinden doğmayı bekleyen yarım kalmış bir kördüğüm... Zihin unutur ama kalp daima hatırlar. "Sen kimsin?" diye fısıldadım, gözlerimdeki yaşlarla ona bakarken. Bakışlarında tarifi imkansız bir kırgınlık belirdi. " Ne demek kimsin Ayça? Gerçekten bu kadar kolay mıydı silmek Minnak?" Bazen en büyük ihanet, başkasına değil; kendimize yaptığımızdır. Ve bazen, en derin yara... tam da unuttuğumuzu sandığımız anda yeniden açılır."

"İstanbul'un karanlık yeraltı dünyasında hüküm süren genç ve acımasız mafya lideri Kerem Arslan, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği bir adamdır. Soğuk, hesapçı ve duygusuz... Ta ki yanlış bir mesajla hayatına giren Ece'ye kadar. Sıradan bir üniversite mezunu olan Ece, arkadaşlarının oyunu yüzünden rastgele bir numaraya mesaj atar. O numara, İstanbul'un en tehlikeli adamına aittir. Bir gecelik şaka, Ece'nin tüm hayatını değiştirecek bir kâbusa dönüşür. Kerem, babasının eski borçlarını ödemek karşılığında Ece'yi yanına alır. "Sen benimsin artık," der. Ama Ece teslim olmaya niyetli değildir. Kaçmaya çalışır, meydan okur, hatta ona âşık olmadan önce nefret etmeyi seçer. Peki ya nefret, zamanla tehlikeli bir tutkuya dönüşürse? Kan, ihanet, intikam ve yasak bir aşk... Bu oyunda kazanan kim olacak?"