On yıl önce türlü sırlar yalanlar ve gizemlerle ayrılmak zorunda kalmış iki istihbarat polisi Esme ve Adil'in yolu, yıllar sonra bir operasyonun ortasında ortak bir göreve girmek zorunda kalışlarıyla tekrar kesişir.

Dağlar, hırçın Karadeniz ve her sokağında başka bir umut taşıyan o şehir... Trabzon, sabahları sisle uyanır, akşamları yorgun hayallerle susardı. Deniz hiç durmadan konuşur, dalgalar kayalara çarpa çarpa insanın içine işlerdi Karadeniz bazen insanlara en ağır cezaları verirdi; içine çeker, sabırla sınar, acımasızca yoğururdu. Bazen de hiç beklenmedik bir anda yeni bir hayat sunardı. Bu hikâye, o hırçın dalgalarla sisli dağlar arasında geçiyordu. Esme, denizin rüzgârıydı; Adil, puslu dağlarda inatla yeşeren bir ağaç. Ve bir de güneş vardı bu hikâyede... Önünde duran tüm bulutlara rağmen, hep parlamayı seçen bir güneş.

Bazen hayat, yanlış isimleri doğru adreslerde buluştururdu. Tıpkı Adil ve Esme'de olduğu gibi. Esme ailesi dışında herkese soğuk olan ve zekâsıyla, mantığıyla ayakta duran bir kadındı. Adil ise sorumlulukları erken yaşta sırtlamış, duygularını mesafeyle koruyan bir adamdı. İkisinin de planında bu buluşma yoktu. İkisinin de karşısında başka birini görmesi gerekiyordu. Ama kader, küçük yanlış denk getirmeleri severdi.

Amerika'nın ve dünyanın en ünlü kalp damar cerrahlarından olan Esme Er, bir ameliyat ve kısa bir tatil için İstanbul'a gider. Bu yolculuk sonunda hayatının tamamen değişeceğinden henüz haberi yoktur...