"Her son, yepyeni ve bembeyaz bir başlangıca gebedir... Ama ya o başlangıç, hazır olmadığınız bir sınavsa?" Yaşanan tüm zorluklardan sonra nihayet "biz" olmayı başaran Esme ve Adil, evliliklerinin en huzurlu döneminde hiç beklemedikleri bir gerçekle yüz yüze gelirler. Aralarındaki aşka şahitlik edecek minik bir can yoldadır.

CEO EsDil :)

Dağlar, hırçın Karadeniz ve her sokağında başka bir umut taşıyan o şehir... Trabzon, sabahları sisle uyanır, akşamları yorgun hayallerle susardı. Deniz hiç durmadan konuşur, dalgalar kayalara çarpa çarpa insanın içine işlerdi Karadeniz bazen insanlara en ağır cezaları verirdi; içine çeker, sabırla sınar, acımasızca yoğururdu. Bazen de hiç beklenmedik bir anda yeni bir hayat sunardı. Bu hikâye, o hırçın dalgalarla sisli dağlar arasında geçiyordu. Esme, denizin rüzgârıydı; Adil, puslu dağlarda inatla yeşeren bir ağaç. Ve bir de güneş vardı bu hikâyede... Önünde duran tüm bulutlara rağmen, hep parlamayı seçen bir güneş.

Bazen hayat, yanlış isimleri doğru adreslerde buluştururdu. Tıpkı Adil ve Esme'de olduğu gibi. Esme ailesi dışında herkese soğuk olan ve zekâsıyla, mantığıyla ayakta duran bir kadındı. Adil ise sorumlulukları erken yaşta sırtlamış, duygularını mesafeyle koruyan bir adamdı. İkisinin de planında bu buluşma yoktu. İkisinin de karşısında başka birini görmesi gerekiyordu. Ama kader, küçük yanlış denk getirmeleri severdi.