iki yayıncı,bir oyunda denk gelse izleyicileri bunu fark edip bu iki yayıncıyı sevgili olmaları için darlarsa ne olur. Oyunlarda ve gerçek hayatta sürekli karşı karşıya gelmeleriyle oluşan çatışmayı gelin hep birlikte okuyalım...♥ "Kurgunun tüm hakları bana aittir. Kopyalanması veya izinsiz paylaşılması hâlinde hukuki işlem uygulanacaktır."

Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...

Ben Selin,Selin Arslan sessizliğin içinde kendimi arayıp bulamamıştım.Nereden bilirdim ki kendimi bulmak için biraz gürültüye ihtiyacım olduğuna...

Çok sevgili okur, bu kitapta tanık olacağın şey umursamaz, gülünç ve bir o kadar da zeki karakterimiz Kayra'nın belli sebeplerden dolayı karıştırılması ve 17 yılın ardından gerçek ailesine kavuşmasıdır. ∆ Lütfen reklam yapmayın! ∆ Noktalama işratlerine dikkat edilmiştir. ∆ Son olarak ise ergence yorumlar yapmazsanız sevinirim. Kitabı sevmediyseniz nasıl girdiyseniz öyle çıkın.

Akgün 12-C : Eğer gelirsen her basketimden sonra Yaşasın Ülkü Ocakları diye bağıracağım. Siz : Gelmeyeceğim, ayrıca niye ısrar ediyorsun bütün sınıf gelecekmiş zaten Akgün 12-C : Bütün sınıfı toplasan sen eder mi? görüldü yazıyor... görüldü Akgün 12-C : Baskanımsın ya o bakımdan yani ;)

Üç arkadaş sınavda kopya çektiklerinde biri tarafından şikayet edilirler, o kişinin numarasını bulduklarında kendi gruplarına eklerler fakat ekledikleri kişi sandıkları kişi değil, onların her şeyi olacak bir kızdır.

"Bir nefes alsaydin." "Ona daha zaman var." "Ha?" "Nefes almam için saçinin kokusunu duymam gerekiyor ve ona daha çok var diyorum." ..... "Hayret sen normal konusmayi bilir miydin?" "Ah bir bilsen :)" "Neyi?" "Aslinda beton gibi bir adam oldugumu. Bu hallerimin gahit olabildigi tek kisi oldugunu." .... "Ben normalde hep susan bir adamim biliyor musun? Ama sana öyle degilim. Sen hiç susmadan konusana kadar, benim hep konusmam gerekecek." Annesi ve babası ayrıldıktan sonra , annesiyle gidip . Abisi ve babasını arkasında bırakan Defne, yıllar sonra üniversite öğrencisiyken telefonuna gelen anınim bir mesaj üstüne hayatında dönüşü olmayan , hatırlamasada unuttuğu geçmişi ve hayal kırıklıklarıyla yüzleşeceğini bilmeden mesajı cevap verir. Ve yavaş yavaş düğümler çözülmeye başlar..

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

Ne yapacağım? üst üste gelen yükler karşısında ne yapacağım? neden kimse ne hissettiğimi sormuyordu? yalnızdım, tek başımaydım, etrafımdaki insanlar sanki sadece resimlerden ibaretlerdi. ben tek başımaydım. ama şimdilerde bana kalkmam için uzatılan eller görüyordum.

Yüzünüzde kocaman bir yaranız olsa ve herkes size tiksinir gözlerle baksa nasıl hissedersiniz ? Ben hiçbir şey hissetmiyorum... çünkü bu bakışlara çok küçük yaşta alışmak zorunda kaldım... Bu hikâye yarışçı bir kız ve yıllar sonra tanıştığı ailesinin hikâyesidir. Sandığınız gerçek ailem kitaplarından daha farklı. (Argo kelimeler içermektedir.)