"WAT EEN GEWELDIGE POKOE MAN! WAAR ZIJN DIE LADIESSS?!" Voor de achtentwintigjarige Luna hoeft het allemaal niet zo luid. Als kinderverpleegkundige is ze gewend aan de hectiek van het ziekenhuis, maar thuis verlangt ze naar pure stilte. Sinds haar recente verhuizing naar een nieuw appartementencomplex in Utrecht wordt die rust echter regelmatig verstoord door de zware baslijnen van haar buurman Rutger, een ambitieuze producer. Luna is gesteld op haar eigen ruimte en vakkundig in het ontwijken van sociaal contact, maar de luidruchtige collega's die haar buurman over de vloer krijgt, maken het haar niet makkelijk. Terwijl Luna haar onregelmatige shifts in het ziekenhuis overleeft, heeft ze haar muren stevig opgetrokken. De wereld van views, online content en luide creators staat mijlenver van haar nuchtere realiteit af. Ze is absoluut niet op zoek naar chaos. Soms is er maar één ongemakkelijk toeval voor nodig om een muur te laten barsten en te ontdekken dat de jongen achter die luide stem online misschien een fenomeen is, maar offline verrassend dichtbij komt.

Milo krijgt nieuwe buren, maar één jongen valt Milo op. Milo is nooit zo fan van vrouwen geweest dus hij weet inmiddels wel dat zijn interesses meer bij de mannen liggen. Robbie is net verhuisd, hij krijgt nieuwe vrienden, maar bij één van die vrienden voelt hij zich anders en onderzoekt wat dat betekent. 😘

"Oh, excusez-moi..." Hoor ik rechts van mij. Geïrriteerd kijk ik omhoog terwijl ik mijzelf weer op een knie hijs. Een blonde jongen kijkt op mij neer. Zijn blauwe ogen lijken bezorgd, vol spijt. Iets wat absoluut niet hoeft; geen pardon nodig voor hem om tegen mij op te botsen. Ik begin te glimlachen en sta op om niet meer naar hem op te hoeven kijken. "Bonjour Monsieur," Zijn al uitgestoken hand neem ik aan en terwijl ik deze schud glijden mijn ogen op en neer. "Tu Est très belle,"Zeg ik, wat zachter dan dat ik hem begroette. Mijn Frans is niet geweldig, maar als ik zo iemand als hij tegen kom weet ik in ieder geval wat ik zeggen moet: de waarheid. _____ Milo komt naar hartje Parijs om zijn collectie aan Eiffeltoren foto's uit te breiden. Echter is er iemand die net iets te veel naar het midden van het pad is gaan lopen en hiermee Milo omstoot. Tegen alle verwachtingen in verontschuldigd Matthy zich meteen en stellen de twee zich aan elkaar voor. Het voelt vertrouwd, kunnen het vanaf minuut 1 met elkaar vinden. Een dag in de stad gevuld met toeristische activiteiten waarbij Milo het net een stukje leuker maakt voor Matthy om indruk op hem te maken.

"En voordat je wat gaat zeggen; ja, dat zal dus ook betekenen dat jij en ter Reegen samen zullen moeten werken." Nu slaat mijn blik om en schud ik mijn hoofd terwijl ik hem weer recht aankijk, met een teleurgestelde en boze blik. Hij maakt een grap toch? ____ De twee criminele organisaties waar Milo en Matthy een hoge functie in hebben zijn al jarenlang concurrentie voor elkaar. Tot de strijdbijl neer moet worden gelegd omdat er een derde zich in het wereldje wurmt en hun bedrijf lijkt te bedreigen. Collaboratie is wat Matthy en Milo's bazen als oplossing gevonden hebben, waarbij de twee mannen samen moeten gaan werken. De vijandigheid die de twee hebben opgebouwd is nog duidelijk te merken, maar daar bedenken ze een oplossing voor.

Ik ontmoet een paar helder blauwe ogen en wat blonde plukken die warrig voor zijn gezicht hangen. Dan valt me nog zo'n anker op. Linksbovenin op zijn netjes gestreken witte blouse en blazer. Fuck. "Geen probleem," Zegt een zachte glimlach me. Ik glimlach automatisch terug, en staar onbewust nog een paar seconden voordat ik, enigszins knullig, zijn pet teruggeef. Hij rijgt zijn vingers door zijn haar voordat hij het ding weer opzet, en nu het hele plaatje voor me staat, weet ik het wel zeker: Hij is de kapitein.

'Ik heb je broer gebeld' zegt ze dan. 'Mijn broer? Bedoel je die achterlijke idioot die ons hier achter liet?' Zeg ik zachtjes. Ik veeg mijn tranen weg. 'Merel, doe nou niet zo, ik weet zeker dat hij om je geeft, toen ik belde zei hij dat hij er meteen aankwam, geef het een kans lieverd'. Ik weet dat zij dit het beste vind. Maar ik haat hem gewoon. Hij heeft in die twee jaar nog nooit laten zien dat hij hij iets om me gaf, waarom zou hij dan nu ineens de beste grote broer uit gaan hangen? Merel komt noodgedwongen bij haar broer Koen in huis te wonen nadat ze uit huis is gezet door haar vader. Maar daar komen meer problemen bij kijken dan Koen dacht, zeker omdat Merel, in tegenstelling tot de meeste tieners, een verschrikkelijk verleden heeft en Koen en zijn huisgenoten niet de meest normale baan hebben. Tw: gescheld, trauma's, agressie, lichamelijke en psychische ziektes, vormen van zelfbeschadiging en huiselijk geweld.

***VOLWASSEN CONTENT*** Dit is een kort boek, ik wilde niet heel veel achtergrond enzo dus ja :) Ga maar gewoon lezen als je een milo simp bent.

'Ik ga toch niet voor een beetje geld iemand aflebberen?' Zeg ik verontwaardigd. 'Hoezo niet Milo, je doet het drie dagen per week gratis, wat is er mis met geld verdienen er aan?' zegt Frank en een brede grijns komt om zijn lippen. // // 'Je belt ze, en als je zegt wat je wenst sturen ze je een mooie dame die doet wat je maar wil' zegt Bob. Ik zucht en stop het kaartje in mijn zak. Nooit van mijn leven dat ik dat ga doen.

Hij laat mijn lippen los en kijkt me met een kleine glimlach aan waarna hij me helemaal los laat en achteruit stapt. 'Ik zie je maandag kleintje'. Robbie heeft al 6 jaar een crush op zijn populaire schoolgenootje Milo, met wie hij eigenlijk nog nooit een woord heeft gewisseld. Maar wanneer hij zijn laatste trein dreigt te missen is het juist Milo die hem aanbiedt om hem naar huis te brengen. Een rit die meer veranderd tussen hen dan ze beide kunnen bedenken.

Een mini-serie met Robbie van 16 en Milo van 16 🤍