Lin gözlerini kana bulanmış bir toprağın üzerinde açmıştır. Geçmişi yoktur. Hafızasını kaybetmiştir. Adını hatırlatacak bir anı, ardına dönüp bakmasını sağlayacak tek bir iz bile kalmamıştır. Bildiği tek bir şey vardır: Bu diyara bir sebeple gelmiştir. Acıların Hükümdarı Euria Vaseva karanlığını bütün diyara yaymak için ordularını yürütürken, Lin kendisini yalnızca bir savaşın değil, kaderin tam ortasında bulur. Çünkü ona artık ismiyle değil, bir unvanla seslenilmektedir. Diyarların Yazarı. Hafızası parçalanmış, hakikati sislerin ardına gömülmüş ve kudretinin sınırları kendisine bile yabancı olan Lin, bir yandan kim olduğunu hatırlamaya, bir yandan da omuzlarına yüklenen kaderin altında ezilmemeye çalışır. İmparatorluk mu ayakta kalacaktır, yoksa Acıların Hükümdarı Euria Vaseva tüm diyarı mı fethedecektir? Yaklaşan savaşta mesele sadece kimin hayatta kalacağı değildir. Mesele, hikâyenin sonunu kimin yazacağıdır.

Arkadaşlar öncelikle bu kitap gerçekten yaşanmışlıklardan alıntıdır, küçük bir kısmı kurgu onun dışında çoğunlukla gerçektir. Konusunu söylemek istemiyorum içinde aşktan, ayrılıktan, cinsellikten, çarpık ilişkilerden, romantizmden, yapılan büyülere hatta cinlere kadar her şeyden birazcık mevcut. Okurken bazı bölümlerde üzüleceksiniz, bazen ağlayacaksınız, hatta bazen sinir krizleri geçireceksiniz, ama en önemlisi kendinizden ailenizden hatta etrafınızda çevrenizden bir kesit göreceksiniz. Ama şunu unutmayın benden küçükler bir abi/kardeş nasihati, büyüklerde hattime değil ama akıl vermiş olayım " Siz siz olun asla ama asla şartlar ne olursa olsun kimseye güvenmeyin, herkese mavi boncuk dağıtmayın dostum kardeşim dediğiniz insan bile birgün sırtınızdan hançerleyebilir." Sırlarının kimseye dökmeyin, her yüzünüze güleni iki güzel laf söyleyeni adam yerine koymayın. Belki siz benden daha akıllı davranıp bu hatalara düşmezsiniz... Şimdiden teşekkür ederim hepinize Bu arada kitap kapağında Zayn Malik var çünkü sevdiğim birisi, aynı şekilde Cameron Dallas da öyle...

Yıllar sonra yeniden bir araya gelen bir arkadaş grubu, eski günleri anmak isterken kendini açıklayamadıkları bir karanlığın ortasında bulur. İçlerinden biri öldüğünde, geriye yalnızca yas değil, sırlar, suçluluk, korku ve kimsenin adını koyamadığı bir lanet kalır. Kızıl Şelalenin Çağrısı, dostluğun çürüyen yüzünü, bastırılmış travmaları, yetişkin hayatının zorluklarını ve adım adım yaklaşan dehşeti anlatan karanlık bir psikolojik korku romanı.

"Gözleri güneşin bir parçasını saklıyordu. Sanki güneşten ufak bir parça alıp gözlerine ekmişlerdi de sonuç ne olur diye merak etmişlerdi. Mesela bir çiçeğe baksa, çiçek büyür müydü? Pencereden içeri sızsa, karanlık aydınlanır mıydı? Gün, onun hatırına doğar mıydı? Benimse sırtıma düşmüş dünyalar vardı. Güneş gözlerini bana dikiyordu. Bir çiçek büyüyordu. Karanlığın bir kısmı nihayet aydınlanmıştı. Günü getirmişti, haklılardı. Sırtıma düşmüş, enkazlaşmış tüm dünyalar ise onunla bildikleri tek yörüngeden şaştı." 23.1.18

• Ölümü göğsünde avutan bir kadının, ölüm kokan adamın parmak uçlarında taşıdığı ölümü sobelemesinin hikâyesi. •

❗️Kitap ağır cinsellik ve vahşet içerir❗️ ... "Söz verebilir misin, Liya?" "Sana söz veriyorum, seni sevmekten asla vazgeçmeyeceğim. Senden vazgeçtiğim gün, kendimden vazgeçtiğim gün olur ve o gün canımın bir değeri kalmaz çünkü ben seninle hayat buldum." Hayat bulduğum adam, intikam hırsı için hayat verdiği kadının hayatını acımasızca kopardı içinden ve onu ölüme terk etti. Fakat kadın hayatının katiline her şeye rağmen aşıktı. Hayır, sevdalıydı. Özür diliyorum hayatım ama ben katilini çok seviyorum... Bu sevginin cezası, hapsolduğum mahkumiyetin acımasız sevdasıydı. Hiç bitmeyecek olan bir cezaydı çünkü ben Alihan Karalı'dan vazgeçtiğim gün, kendimden de vazgeçecektim. ... İçerik: Dram | Romantizm | Vahşet

Bir adam, beni yangına çevirmişti. Bir adam, benliğimi bozmuştu tereddütsüz. Ve bir adam benim cennetimin ateşi olmaya ant içmişti ansızın... O adam acımasızdı. Acımasızlığın zirvesini yaşıyordu. O adam, karanlığın elli tonunda nefes alıyordu, acıyı seviyordu. Acıtmayı, yakmayı seviyordu. İçerisindeki ateşi etrafına püskürerek körlemeye meiliydi. Bir adam seviyordu acıtmayı.. bir adam, karanlığın kralığını üstelemişti severek. O adamdı işte acımasız olan. O acımasızın vücut bulmuş haliydi. Ben ise kanatlarında renk biriktiren küçük bir kelebeğim. Bir yanım uçurum dibi bile belli değil, diğer yanım ise karanlık ve tutsak. Etrafım mı çok karanlık, yoksa hayatım mı çok siyah? Karanlığa karşı koyuyordum. Onu üzerimden kaldırmaya çalışıyordum sadece direniyordum. Sonra beni tam olarak ezmesine izin verdim ve ben.. ve ben karanlıkla bütünleştim. Kapak tasarımı - #JuliaKarli