AGEPLAY ||Bir oyun... Siyah kartlarla oynanan kimsenin gözyaşına bakılmayan bir kart oyunu... Amacı: Yok (Sevenlere acı vermek- ayırmak) Nedeni: Aşağılık Karakterdeki yüksek rütbedeki insanların bizim hayatlarımızla oynadığı minik eğlence Sonu: Elinde siyah kartı kalmayan kişi -sevdiği varsa onun karşısında- acı çektirilerek öldürülür. Galibi: Sadece bir kişi ölmüş gibi görünse de sonunda masadaki herkesin beyni dağıtılır. KISACA: GALİBİ YOKTUR. Bu benim küçükken uydurduğum saçma bir oyun... Ve benim için masaya oturan sevdiğim adam... Karşısında benim biyolojik babam... Sağında üvey babam... Solunda onu öldürmeye çalışan babası... Bu oyunda kazanan olmayacak. Üç kişiden nefret ediyorum. Bir kişi için kendimi feda etmeye hazırım. Drew Courch... Yanında duruyorum. Elindeki kartları sayarken bana bakıyor. Göz ucuyla beni süzüyor. Yüzüme baktığında derince yutkunuyor. Kalın ve kurumuş dudaklarını ıslatırken adem elması bir kez daha yukarı aşağı oynuyor. 'Ağlama bebeğim' Dudaklarını okuyunca boğazıma bir yumru oturuyor. dudağımı dişliyorum. Hıçkırmamak için nefes dahi almıyorum. Sandalyesini hafifçe geri itiyor. bir elini kartlardan çekerek arkasındaki kıza doğru uzatıyor. Hemen dibinde bitiyorum. Kızın elinden aldığım sigarayı ve kadehi avucuna bırakıyorum. Kadehi masaya bıraktıktan sonra geri çekilmeye hazırlanacakken bileğimden tutuyor. Elinin sıcaklığını hissedince dayanamayarak hıçkırıyorum. Yüzüme bakmadan beni kendine çekiyor. Bir şey söyleyeceğini düşünerek eğiliyorum. Dudakları geriliyor. Belimden kavrayarak kucağına düşmemi sağlıyor.

DİKKATT!! UYARI!! Hikayede yaş farkı, ageplay, bez, emzik, emzirme, oyuncaklar BULUNACAKTIR!! Köylü kızı ve köye taşınan şehirli terzinin hikayesi... || "Yine ne işin var burada?" Bahçemdeki otları yolmayı bırakıp kafasını kaldırdı. Bana döndüğünde üzerini süzdüm. Kısa eteği sıyrılırken altında iç çamaşırı olmadığı rahat bir şekilde görünüyordu. Kafamdaki şapkayı çıkarırken gökyüzüne ufak bir bakış attım. "Hava kararıyor." Anastasia ellerini dizlerine bastırarak doğruldu. "Bahçeniz çok otlanmış. Çiçeklerle oynamayı sevdiğimi biliyorsunuz. Bahçenizde oynayabilir miyim?" Dudağımın kenarı kıvrıldı. Tahta merdivenleri adım adım indim. "Sen bahçemi kullanacaksın. Bana rahatsızlık vereceksin. Ben ne alacağım?" Elindeki otları yere bırakırken kollarını iki yana açtı. Etrafında döndü. "Bedenimi kullanabilirsiniz. Her zaman..."

Uyarı! Ageplay ve yaş farkı içerir! (İçeriğinde bez, mama, emzirme ve bolca +18 olacaktır.) || "Ne kadar yaramaz bir kızsın Francis! Sert bir eğitimi hak ediyorsun ve belki de bunun için uslu durmuyorsun."

Lütfen açıklamayı okumadan kitaba geçmeyiniz. Tarihi bir kurgu olacaktır. GirlxGirl kurgusudur. İçerisinde çeşitli ögeler bulunacaktır. (Tasma, ip, emzik, bez ve emzirme ögeleri vardır.) Tetikleyici unsurlar!! ****************************** "Leydim gergin görünüyorsunuz. Sizin için küveti hazırlatabilirim." Kafasını kaldırdığında gözlerine baktım. Onun için endişeleniyordum. Güzel yüzünün düşmesi kalbimi çok üzüyordu. Bana doğru elini uzattı. Sandalyesini gürültüyle geri çekti. Derin bir nefes aldıktan sonra ona doğru bir adım attım. "Gel ve dizime otur." Tedirgince dizine oturdum ama tüm ağırlığımı vermedim. Belimden kavrayarak beni tamamen dizine çektiğinde nefesimi tuttum. "E-Efendim ağırım. Diziniz acırsa..." Çenemi kavrayarak kafamı kaldırdı. Gözlerimin içine baktı. "Benim üzülmemden korkuyorsun değil mi?" Kafamı olumlu anlamda salladım. Güzel burnu burnuma değdiğinde panik oldum. Gözlerimi sıkıca yumarken sıcak nefesini dudaklarımda hissettim. "Leydinin mutlu olması için her şeyi yaparsın değil mi?" Kafamı hevesle olumlu anlamda salladım. "Evet leydim. Ne isterseniz..." "Ne istersem..." Elinin tersiyle yanağımı okşadı. Güldü. "Bu iyi hissettiriyor." Ne iyi hissettiriyordu? Anlamamıştım ama iyi hissediyorsa hatırlamam gerekirdi. Daha sonradan tekrar yapabilirdim.

Mommy İssues kitabıdır. AGEPLAY! İÇERİSİNDE (Bez, mama, emzik, emzirme) gibi ögeler bulunacaktır. DETAYLI YAZMAK İSTİYORUM! Tüm karakterim 18 yaşından büyüktür. Yalnızca bebek rolündeki karakterleri gerçekten küçük bir bebek gibi yazmayı çok seviyorum. Okuduğunuz için şimdiden teşekkürler. <3 "Anneciğim... anneciğim..." Claris ağlayarak bana yaklaşırken kollarımı iki yana açtım. "Bebeğim." Claris'i kollarımın arasına alarak kucakladım ve boynunu öptüm. "Anneciğim neden yalnız bıraktınız?" Derin bir iç çekerek poposuna vurdum. "Yalnızca iki saat bebeğim." Claris hıçkırdığında gülümsedim. Yanağımı kafasına yasladım. "Tamam bebeğim. Hiç bırakmayacağım." Claris gözlerini kapatırken boynuma daha sıkı sarıldı. Hıçkırıkları kulağıma gelirken elindeki oyuncak tavşanı yere düştü. Şakağını öptüm. Bebeğim tam da istediğim gibi bana bağımlı hale gelmişti ve en ufak uzak duruşumda hıçkırıklara boğuluyordu. Anneciği olarak hep yanında kalmalıydım değil mi?