Poyrazak: bahsettiğin kişi ben değilim Poyrazzak: git bir profile bak. Poyrazak: anti falan mısın sen? Evsizzkedi: iki Z yazmam gerekiyormuş. (Mesaj iletilemedi) Evsizzkedi: ayy 😭 (Mesaj iletilemedi) Evsizzkedi: pardon ya Poyrazzak: günaydın Poyrazzak: söyle şimdi o adamın hesabı ne Evsizzkedi: siz uyuyun ya boşverin Poyrazzak: sen git tek bir z farkı ile bana yaz sonra ben sana cevap vereyim? Evsizzkedi: ben mi ver dedim? Evsizzkedi: veermeseydin Allah Allah Evsizzkedi: şuna bak ya Evsizzkedi: hepiniz aynısınız (Mesaj iletilemedi)

Yks'de panik atak geçirip mezuna kalmak zorunda kalan Laden, abisinin arkadaşı olan Dinçer'den koçluk almaya başlar. Yeni yılı yalnızca sınavdan ibaret değildir; cevaplanmamış sorular, saklanan gerçekler ve geçmişten gelen gölgeler, hayatını tahmin ettiğinden çok daha fazla değiştirecektir.

​"Beni öldürebilirsin, bıçağını bana da saplayabilirsin ama beni asla kendine aşık edemezsin!" ​Aras, sargılı olan sağ elini yavaşça kalbinin üzerine götürdü. Yüzünde, karanlığın içinden bile seçilebilen o takıntılı, pes etmeyen gülümseme vardı. Dudaklarını yavaşça oynattı. Sesi yoktu ama rüzgar onun o sessiz, tehlikeli kelimelerini odama kadar taşıdı: ​"Kendimi senin için parça pinçik ettim ufaklık... Şimdi söyle bana, bu kanlı aşkın karşısında daha ne kadar dayanabileceksin?" Ela, kendi küçük dünyasında KPSS'ye hazırlanıp hastanede kuracağı sakin geleceğin hayallerini kuran sıradan bir genç kızdı. Ta ki o gece yarısı, mahallenin karanlık ara sokağında işlenen o korkunç cinayete balkondan şahit olana kadar. Artık hayatı, elindeki gümüş sustalı bıçakla karşısında dikilen o tekinsiz adamın insafına kalmıştı: Aras. ​Aras; sarsılmaz, güçlü, tüm mahalleyi parmağında oynatan ama ruhu karanlığa teslim olmuş bir adamdı. Ela'nın bu sırra ortak olmasıyla birlikte, aralarındaki sessiz savaş başladı. Aras, genç kızın pencerelerini kapatmasını yasaklayarak onu her an izleyen bir ablukaya dönüştü. Ela, arkadaşının katili olarak gördüğü bu adamdan tüm ruhuyla nefret ederken; Aras, ona olan marazi aşkı yüzünden kendi ellerini duvarda parçalayacak kadar ona tapıyordu. ​Bir yanda kilitli çalışma odasının ardındaki sırlar, diğer yanda ise ilk kez kabuslarından ağlayarak uyanıp "Beni bu karanlıkta yalnız bırakma" diye yalvaran bir katilin çaresizliği... ​Nefretin sınırlarında dolaşan Ela, bu hastalıklı çekime ne kadar direnebilecekti? Kuralların mahallenin ara sokaklarında yazıldığı bu hikayede, duvarlar yıkılıp sargılar söküldüğünde geriye tek bir şey kalacaktı: Her şeyi yakıp kül eden, kaçınılmaz bir aşk.

Touchdown Amerika'ya sadece bir yıllığına gitmiştim. Planım derslerime odaklanmak, biraz İngilizcemi geliştirmek ve sonra Türkiye'ye dönmekti. Ama kimse bana ev sahibimin oğlunun okulun yıldız Amerikan futbolcusu olduğunu söylememişti. Jacob Alexander. Okulun gözdesi. Benim baş belam. Ve fark etmeden kalbimi teslim ettiğim kişi... #okul-> 2 (04/06/26) #mizah->1 (09/06/26)

054**: Bu kadar kör olman imkansız, derdim kendi kendime. 054**: Ama sonra bir şey fark ettim, 054**: Senin körlüğün sadece banaymış. (03.12) --- 01.05.2023 17.09.2023 Kısa hikayedir, texting ve düz yazı bölümleri bulunmaktadır. Aile ve mahalle konuludur.

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Zirvede olmak, düşmeye hazır olmak demektir. Doğukan Ali Kaplan, genç yaşında ülkesinin en büyük spor umutlarından biri hâline gelmişken, sessiz bir çöküşün içine sürüklenir. Rüya, onun bu sessizliğine tanıklık eden tek kişidir. Her şey anlatılarak iyileşmez. Bazı yaralar, sadece görülmek ister.

Karadenizli bir kızın karışma hikayesi

Arda:OHA YENGE ZİYAFETĞĞĞ Barlas+Yn:hahahahaha Yn:Arda dur boğulcan Arda:Yoak yege bisye olmaz (yok yenge bişey olmaz) Barlas:Arda yeni dil çözdü Yn:evet hahahha

Saren, okul tuvaletinin kapısında gördüğü çiğköfteci numarasına çiğnediği falımdan çıkan söz sebebiyle yazıp numarayı işletmek isteseydi başına en fazla ne gelebilirdi ki?