Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)

Τυχαία βρέθηκαν ναυαγοί... Εκείνη κινδύνεψε να πνιγεί από τα θηριώδη κύματα και εκείνος έτρεξε να την βοηθήσει. Οι σχέσεις τους από την αρχή τεταμένες. Οι ιδεολογίες και τα πιστεύω τους δεν συναντιούνται πουθενά, εκείνος είναι ένας άνθρωπος με εντελώς ελεύθερα πιστεύω και ανέμελες πεποιθήσεις, εκείνη αντίστοιχα είναι ένας χαρακτήρας συνεσταλμένος και προσγειωμένος που σε καμία περίπτωση δεν αντέχει τον άνθρωπο που είχε την ''τύχη'' να είναι ναυαγοί στο ίδιο νησί! ...μοιραία όμως, όταν γυρίσουν πίσω στον ''πολιτισμό'' ο καθένας ξεχωριστά θα λησμονεί βαθιά μέσα του αυτές τις λίγες και ανέμελες μέρες σε αυτό το έρημο νησί μακριά από όλους και από όλα. Μα το ποιο περίεργο θα είναι... το ότι ο ένας θα σκέφτεται τον άλλο... © 2016 - DON'T COPY THE STORY. ✔

Όλη μου η ζωή, ένα τρένο... Στάσεις αμέτρητες. Ίσως όμως και μετρημένες όσες άξιζαν.. Οι επιβάτες πολλοί... Ίσως και λίγοι όσοι άξιζαν κι αυτοί... Από πού ξεκίνησα; Που έφτασα; Που θα φτάσω ακόμα; Κοιτάζω τις πόρτες τις ζωής μου να ανοίγουν και να κλείνουν στο τρενάκι μου και εγώ ακόμα περιμένω... Τι περιμένω; Να έρθει για να κατέβω επιτέλους κι εγώ σε μια στάση πριν το τρενάκι μου φτάσει στο τελικό προορισμό του... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

"Σου οφείλω μια συγγνώμη που ξεκινώ να ζω από την αρχή αφήνοντας σε αυτό το καλοκαίρι. Ίσως σε μια άλλη ζωή να έχουμε μια δεύτερη ευκαιρία υπό την προϋπόθεση να είναι αμοιβαία επιλογή και των δυο μας..." Χαμογέλασε πικρά μόνος στα σκαλιά της εκκλησίας και πονούσε στην σκέψη πως δεν θα έδινε σήμερα όρκους αιώνιας αγάπης σε εκείνη που χάρισε απλόχερα την καρδιά του. Τον είχε αφήσει εκείνο το καλοκαίρι...

Χανιά... 1950! Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε θυμάμαι. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε περιμένω. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα σε αγαπώ. Στο αρχοντικό των Αποστολάκηδων ο λόγος του Μανώλη ήταν διαταγή για όλους τους υπόλοιπους. Δύο παιδιά και μια κόρη, αναγκάστηκαν για τον πατέρας τους να θυσιάσουν τα όνειρα τους και να παντρευτούν εκείνους που τους διάλεξε... δίχως να νοιαστεί για το αν το ήθελαν! Ο Παύλος, ο δεύτερος γιος και μικρότερος από τα τρία αδέρφια μετά από μια σειρά γεγονότων στάλθηκε με το ζόρι στην Αμερική για να σπουδάσει. Πίσω του, άφησε την καρδιά του... και μια μέρα ορκίστηκε πως θα επέστρεφε... για να κατακτήσει όλα όσα του είχαν απαγορεύσει. ΑψηφΣτο αρχοντικό των Αποστολάκηδων ο λόγος του Μανώλη ήταν διαταγή για όλους τους υπόλοιπους. Δύο παιδιά και μια κόρη, αναγκάστηκαν για τον πατέρας τους να θυσιάσουν τα όνειρα τους και να παντρευτούν εκείνους που τους διάλεξε... δίχως να νοιαστεί για το αν το ήθελαν! Ο Παύλος, ο δεύτερος γιος και μικρότερος από τα τρία αδέρφια μετά από μια σειρά γεγονότων στάλθηκε με το ζόρι στην Αμερική για να σπουδάσει. Πίσω του, άφησε την καρδιά του...

Ένα φύσημα θέλει... Τίποτα παραπάνω ... Αν πιάσει βοριάς, σε παρασέρνει και σένα Σκορπάει τα πάντα στο πέρασμά του. Σχέσεις στιγμές, φιλίες... Η Ξανθίππη και ο Άρης είναι από παιδιά μαζί... Δύο διαφορετικοί άνθρωποι ενωμένοι και δεμένοι με μια φιλία που δεν υπολογίζει τίποτα. Ένα ταξιδάκι θα είναι η αρχή για το τέλος. Ή μήπως θα είναι το τέλος και μια άλλη αρχή; Πόσο δυνατά θα είναι διατεθειμένος να φυσήξει; Κι όταν το κάνει, εκείνη θα αντέξει άραγε; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Μια φορά κι έναν καιρό, Αύγουστος πρέπει να ήταν, ξεκίνησα να σε θυμάμαι και ποτέ να σε ξεχνάω. Μια φορά και έναν... Αύγουστος πρέπει να ήταν, σε γνώρισα και ούτε που ξέχασα να σε θυμάμαι. 2021

Η Έλλη, μια δυναμική ψυχολόγος. Ο Νεκτάριος, ο καλύτερος μηχανικός του νησιού. Δύο ψυχές που η μοίρα τους ανάγκασε να συναντηθούν σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της παντέρμης Κρήτης , τον Ξερόκαμπο. Δύο άνθρωποι που η ζωή υπέγραψε την ιστορία τους , πριν την ζήσουν οι ίδιοι. Μυστικά και πάθος : δύο πρωταγωνιστές που υφαίνουν έναν δεσμό ανάμεσα σε μυαλό και λογική. Γιατί μερικές αγάπες δεν εμφανίζονται για να σε λυτρώσουν. Αλλά για να σε καταστρέψουν.

Την ημέρα του γάμου ο Οδυσσέας δεν εμφανίστηκε στην εκκλησία. Οι ανασφάλειες του χτύπησαν κόκκινο και τον παρακίνησαν σε μια επιπόλαια πράξη την οποία θα πρέπει να επανορθώσει με χρόνο και κόπο. Πλήγωσε την Αντιγόνη, η οποία αισθάνθηκε προδομένη από τον έρωτα της ζωής της ο οποίος δεν δίστασε να την παρατήσει μόνη και απροστάτευτη στα σκαλιά της εκκλησίας, την ημέρα του γάμου τους μπροστά σε τόσο κόσμο ο οποίος την σχολίαζε. Όταν ξανά έρθουν αντιμέτωποι έχουν πολλή δουλειά να κάνουν ώστε όλα όσα είχαν να ορθοποδήσουν. Η εμπιστοσύνη, ο διάλογος, η επικοινωνία θα παίξουν βασικό ρόλο στη ''νέα'' αρχή που θα θελήσουν να κάνουν... νέα τοίχοι τα οποία θα πρέπει να έχουν σωστά θεμέλια για να κρατήσουν μακροχρόνια και ποιος ξέρει ίσως και μέχρι τα γεράματα. Όσον αφορά ύστερα την αγάπη... αυτή μεταξύ τους είναι αυτονόητη! © 2016 - DON'T COPY THE STORY. ✔

Η διαθήκη του θείου ήταν σαφής... Ο Αλέξης για να μπορέσει να αποκτήσει την αυτοκρατορία του θείου... θα έπρεπε πρώτα να νυμφευτεί και να γίνει ένας σωστός οικογενειάρχης! Και μετά... όλα θα περνούσαν υπό την κατοχή του. Έλα όμως που εκείνος στις λέξεις ''γάμος'' και ''οικογένεια'' είχε αλλεργία... αμετανόητος εργένης και γυναικάς... ε και λίγο άτυχος καθώς η περιουσία του θείου ήταν η μόνη του ελπίδα να γίνει από το πουθενά εκατομμυριούχος και να ξεμπλέξει από τη μιζέρια που τον περιτριγύριζε. Το μυαλό του έπαιρνε στροφές... έπρεπε να βρει λύση! Και θεώρησε πως την βρήκε! Χρειαζόταν μια γυναίκα... και ένα χαρτί που θα πιστοποιούσε πως ήταν παντρεμένος! Έλα όμως που τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά... και το story μας δεν έχει καν αρχίσει!!!