Δαλιδά, για τους λιγοστούς φίλους. Λίδα με γιώτα για τους πελάτες που κατατρώνε την ψυχή και το κορμί της. Δάλια, σύντομα και γρήγορα για τους γονείς της που λείπουν. Και στα χέρια εκείνου... Νεράιδα και φώς, αγάπη και έρωτας. Από την κοσμική Αθήνα και τις εκδηλώσεις στα πανάκριβα εστιατόρια, στα σοκάκια των Εξαρχείων. Το αγαπημένο του Armani κουστούμι, μπερδεύεται με τα αγαπημένα της κίτρινα all star. "Όνειρα χρόνια μετρημένα, σε ένα κρεβάτι ξεχασμένα. Και μια υπόσχεση εκείνου, που έμοιαζε με έξοδο κινδύνου."

«Στο σύμπαν, οι πιο ισχυρές δυνάμεις είναι αυτές που δεν βλέπεις. Στη δική μου ζωή, αυτή η δύναμη ήταν εκείνος.» Η Νεφέλη ξέρει πολύ καλά τι θέλει από τη ζωή της. Ατελείωτες ώρες στη βιβλιοθήκη, κώδικες στην Python και δεδομένα από το πρώιμο Σύμπαν αποτελούν εδώ και χρόνια μέρος μιας διαδρομής που ελπίζει πως κάποτε θα την οδηγήσει εκεί όπου πάντα ονειρευόταν να βρεθεί, στην Οξφόρδη. Ο Ορέστης είναι διδάκτορας στο πανεπιστήμιο. Πανέξυπνος, φιλόδοξος και με μια ζωή που, τουλάχιστον απ' έξω, μοιάζει ήδη τακτοποιημένη. Όταν αναλαμβάνει να συνεργαστεί με τη Νεφέλη για την πτυχιακή της, εκείνη πιστεύει πως πρόκειται απλώς για ένα ακόμη βήμα προς τον στόχο της, μόνο που κάποιες μεταβλητές δεν χωρούν εύκολα σε εξισώσεις, και κάποιες συναντήσεις μπορούν να αλλάξουν πολύ περισσότερα από όσα είχες υπολογίσει. Οι νόμοι της φυσικής μπορεί να εξηγούν την έλξη, δεν σου λένε, όμως, τι να κάνεις όταν τη νιώσεις.

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

Ξέρετε τον όρο «deja vu» ; Εκείνο το αίσθημα πώς βιώνεις με τον ίδιο τρόπο κάτι που έχεις ζήσει ξανά στο παρελθόν, ακόμα κι αν αυτή είναι φαινομενικά η πρώτη φορά που το ζεις; Εγώ ποτέ δεν τα πίστευα αυτά, μέχρι που η ζωή αποφάσισε να μου κάνει πλάκα. Με αυτά ασχολιόταν συνέχεια η Στέλλα, η παιδική μου φίλη κι απόλυτη συμφορά μου. Πίστευε στο σύμπαν, στην ενέργεια, στη μετενσάρκωση, την άλλη ζωή και σε άλλα τέτοια περίεργα. Φιλοσοφούσε με κάθε ευκαιρία ενώ εγώ ήμουν πιο πρακτικός τύπος. Έψαχνα για απαντήσεις στα τσιγάρα μου. Ήταν το αγχολυτικό μου, ο τρόπος μου να ξεχάσω. Μα όσα πακέτα και να έκαψα, όση νικοτίνη κι αν πότισα τα πνευμόνια μου, ένα πράγμα δεν μπόρεσαν ποτέ να σβήσουν από μέσα μου. Την Στέλλα. Την Στέλλα που απελπισμένα ερωτευόμουν κάθε μέρα, κάθε χρόνο και πιο πολύ. Την Στέλλα που κυρίευσε τη καρδιά μου και το μυαλό μου σε σημείο που πια δεν μου ανήκαν. Η Στέλλα, η απόλυτη συμφορά μου. Το κομμάτι μου που π ί σ τ ε υ α πως έλειπε.

Τα φιλιά της είχαν γλυκιά γεύση από ρακόμελο και την πίκρα του τσιγάρου του. Τα μάτια της έκρυβαν το ομορφότερο χρυσό ηλιοβασίλεμα της Νάξου. Μικρή ιστορία. Περιέχει ερωτική σκηνή. All Rights Reserved ® Copyright © 2022 Despw, DL

Αν. Μια λέξη τόσο μικρή, ώστε να χωρά ανάμεσα σε δύο ανάσες. Κι όμως, λίγες λέξεις κατάφεραν ποτέ να κουβαλήσουν τόσο μεγάλο βάρος μέσα στην ανθρώπινη σκέψη. Το «αν» δεν ανήκει στο παρόν. Δεν ανήκει ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον. Ζει κάπου ανάμεσα. Σε έναν τόπο που δεν μπορεί να αγγίξει κανείς και, παρ' όλα αυτά, επισκέπτεται ξανά και ξανά. Είναι η γέφυρα ανάμεσα σε αυτό που συνέβη και σε αυτό που θα μπορούσε να είχε συμβεί. Ανάμεσα στην πραγματικότητα και σε όλες τις ζωές που δεν έζησε ποτέ ένας άνθρωπος. Ίσως γι' αυτό το «αν» να είναι τόσο επικίνδυνο. Διότι ζητά φαντασία. Παίρνει μια στιγμή και τη διπλασιάζει. Τη χωρίζει σε δεκάδες διαφορετικά μονοπάτια και αφήνει τον άνθρωπο να περιπλανιέται μέσα τους. Τον κάνει να αναρωτιέται πώς θα ήταν ο κόσμος αν είχε επιλέξει διαφορετικά. Και το παράδοξο είναι πως κανείς δεν θα μάθει ποτέ την απάντηση. Γιατί η ζωή χαρίζει μόνο μία εκδοχή των γεγονότων. Μία μόνο διαδρομή. Το «αν» είναι η ερώτηση που γεννιέται κάθε φορά που κάποιος κοιτάζει τη ζωή του και αναρωτιέται αν μια μόνο διαφορετική στιγμή θα μπορούσε να είχε αλλάξει τα πάντα.

Τι συμβαινει αληθεια μετα τον γαμο; Οταν τα φωτα σβηνουν, τα γελια των καλεσμενων χανονται και τα λουλουδια αρχιζουν σιγα σιγα να μαραινονται. Οταν η τελετη τελειωνει και μενουν δυο ανθρωποι μονοι μεσα στην πραγματικη ζωη. Τι απομενει τοτε; Ειναι ο γαμος μια αρχη η απλως μια υποσχεση που αρχιζει να δοκιμαζεται απο την πρωτη κι ολας μερα; Και μετα το τελος; Οταν κατι που καποτε εμοιαζε αιωνιο παυει να υπαρχει οπως το γνωριζαμε. Οταν οι λεξεις που λεχθηκαν με βεβαιοτητα αρχιζουν να ακουγονται ξενα στα ιδια αυτια που τις ειπαν. Τι απομενει μετα το για παντα; Ειναι το για παντα μια αιωνιοτητα η απλως ενα διαστημα που δεν ειχαμε ακομα μετρησει σωστα; Και οταν φτανει εκεινη η στιγμη που η καρδια αρχιζει να ψιθυριζει μια διαφορετικη λεξη; Αξ;ζει Τι σημαινει πραγματικα αυτη η λεξη; Αξιζει να μεινεις; Αξιζει να φυγεις; Αξιζει να παλεψεις για κατι που πονα; Η μηπως αξιζει να το αφησεις να τελειωσει; Και αν ολες αυτες οι ερωτησεις ειναι εκεινες που γεννιουν τις πιο σημαντικες στιγμες μιας ζωης... Μηπως ηρθε τελικα η ωρα να μαθουμε τις απαντησεις;

Ένας λαογραφικός πολιτιστικός σύλλογος παραδοσιακών χορών , μια ομάδα χορευτών και πέντε νησιά , αρκούν για να διασκορπίσουν παντού τον πλούτο της παράδοσης. Άμα χαράζει στο αιγαίο είναι όμορφα σου λέω..

Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// ©️2021-pseudargyros Όλα τα πνευματικά δικαιώματα διατηρούνται. Το έργο αυτό αποτελεί πρωτότυπη πνευματική δημιουργία και προστατεύται από την ισχύουσα νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, διανομή, αποθήκευση ή μετάδοση οποιουδήποτε μέρους του βιβλίου, με οποιοδήποτε μέσο, χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του δημιουργού, εκτός από περιπτώσεις που προβλέπονται από τον νόμο.