Mira ve Atlas aynı gökyüzünü paylaşırken, hayat onlara farklı sınavlar hazırlıyordu. Bir yanda hayaller, bir yanda hatalar. Kokpitte susulan duygular, yerde büyüyen korkular... Bazı hisler vardır; ne kadar yükselirsen yüksel, düşme ihtimali hep içindedir. ⚠️ ARGO VE KÜFÜR İÇERİR ⚠️

Onlar aynı şehirde fakat farklı renklerde savaşan iki kalpti. Biri Fenerbahçe'nin genç liberosu Ahu; tutkulu, inatçı ve Galatasaray'dan nefret edecek kadar bağlı olduğu sarı lacivert renklere sadıktı. Diğeri ise Galatasaray'ın yıldız oyuncusu Barış Alper; soğukkanlı, kendine güvenen ve rakiplerinden çok daha fazlasını görebilecek kadar dikkatliydi. Bir maç, bir kırmızı kart, bir gözyaşı... Ve o gözyaşının altına iliştirilen tek bir cümle: "Öğrenilmiş çaresizlik." Ahu için bu sadece bir story değil, bir savaştı. Ama kalp... en beklenmedik anda yön değiştirirdi. *** Bu kurgudaki her şey hayal ürünüdür. Adı geçen tüm isimlerin ve olayların gerçek hayatla ilgisi yoktur.

"Her şey içimizden birinin aile sorunları yüzünden başladı, sonra o sınav kağıdını çaldık. Basit bir kağıdın hayatımızı bu kadar değiştireceğini hesaplasaydık, kimimiz o düşük notlara itiraz etmez, kimimiz yine de böyle yapardık. Tüm hataları, tek tek, sonuçlarını bile bile. Zaten bu kim olduğumuzu belirleyen o andı, belki de böyle olmalıydı."

05**: Voleybolcu kızlara değil, 05**: Sana zaafım var. 05**: Bir insan nasıl bu kadar kör olur? 05**: Anlatsana biraz? Naz: Hay ben senin! Nur: Kimsin lan sen!? Naz: Sensin kör bi kere, Allah'ın cezası şimdi yazılır mı?! 05**: Fark etti mi? Naz: Allah belanı versin... | Tamamlandı |

Bir voleybol takım kaptanı ve bir basketbol takım kaptanı. Melina Nazlım Arven. Neşeli,hırslı ve gözde lider. Okulun yıldızı. Eren Miran Koral. Sessiz,sert ve soğuk. Takımın olmazsa olmaz kaptanı. Bu iki kaptana verilen proje ve açığa çıkan bir aşk. Bakalım onların hikayesi nasıl?

Işık; kızıl saçları, su yeşili gözleri ve her şeye rağmen gülümsemekten vazgeçmeyen neşesiyle hayatın tam ortasında duran bir lise öğrencisi. İkizi Anıl, sevgi dolu ailesi ve alıştığı düzenle her şey yolunda gibidir. Okul, dersler, kahkahalar ve güvenli bir ev... Ta ki sıradan bir gün, hiç beklenmedik bir gerçekle sarsılana kadar. Geçmiş, sessizce kapıyı çaldığında; sorular cevaplardan daha ağır olur. Kan bağı mı daha güçlüdür, yoksa birlikte yaşanmış anılar mı? Bu hikâye; aile, aidiyet, kimlik ve sevginin ne olduğuna dair derin bir yolculuk. Işık'ın neşesinin ardında saklanan cesaret, onu hayatının en zor sınavıyla yüzleştirirken; okuru da şu soruyla baş başa bırakıyor: Gerçek aile, insanın doğduğu yer mi... yoksa kendini ait hissettiği yer mi? 11/02/26 ADALET KATEGORİSİNDE # 1 1/03/26 WATTPAD KATEGORİSİNDE #1 1/03/26 TRABZON KATEGORİSİNDE #1 8/04/26 SIRLAR KATEGORİSİNDE #1 8/04/26 KADIN KATEGORİSİNDE #1

"Biz her gün şarkılarda buluşuyoruz. Şarkılar içimizden geçen düşüncelere yeterince tercüman olmuyor mu sence de?" *Wattpad'de yayımlanan Şarkılarda Buluşuruz isimli ilk hikayedir. *Kısa Hikaye #1 (17.08.2020)

Görev için sahte bir evlilik, altı ay sonra biten bir bağ... Ve üç yıl sonra aynı üniformayla bir Karargâh'ta yeniden karşılaşan iki bordo bereli. Biri geçmişten kaçarken, diğeri asla unutamamışken... Görev mi ağır basacak, yoksa kalpler mi? "Bitti sandığım her şey, gözlerine baktığım an yeniden başladı."

"Herkesi tanıttığıma göre," dedim kafamı sola yatırırken. "Yeniden tanışmanın zamanı geldi. Ben Mısra Yekta. Serhat Esen'in aklınca dolandırmaya çalıştığı Selçuk Yekta'nın kızı olan Mısra Yekta." Kim olduğumu duyan Esen ailesinin yüzünde beliren korkuyka dudaklarımda şuh bir gülüş belirdi. "Tanıştığımıza memnun oldum!" dedim yalandan bir samimiyetle. "Bireysel olaral tanışmak isteyen varsa da mahkemede görüşürüz. Merak etmeyin ettiğiniz hakaretlerin parası Lösev ve çocuk esirgeme kurumlarına gidecek. Mâlum ihtiyacım yok." dedim sonda kıkırdarken. 🎭| 01.11.22 🎭| 04.06.23

İlk defa avuçlarımın arasına aldığım fotoğrafta gördüm yeşil gözlerini... İlk defa karanlık duvarların ardından gördü gri gözlerimi... "Kimsin sen?" "Senin ulaşamayacağın biri, Teğmenim." Bizi Fedailer adlandırıyorlardı. Ölümden korkmayan, kaderi ölüm bağıyla birleşenlerdik. Biz ölüm için yaşayan, ölüm için seçilenlerdik. Ölümle başlayan kaderimiz ise, bir tek susmak yakıştı kalbimize. O karanlıkta parlayan umut, bense güneşin ardında saklanan karanlıktım. Hayalettim, görünmezdim. Ama onun gözlerinde ben... ben başka yerdeydim.