Nevareth nie jest bohaterem. Jest nosicielem. W mieście, gdzie deszcz miesza się z neonami, a ludzie sprzedają własne ciała kawałek po kawałku, Nev nauczył się jednego: przetrwają tylko ci, którzy potrafią oszukać wszystko - nawet samych siebie. Uzależniony od Venylu, balansujący na granicy życia i śmierci, żyje z przemytu, krwi i długów, których nie da się spłacić. Jego jedyną kotwicą jest Dax - zimny, opanowany strateg, który ratuje go... nawet wtedy, gdy to właśnie on podaje mu truciznę. Kiedy w ich ręce trafia Siewca - żywy, organiczny wszczep uznany za zbyt niebezpieczny, by istniał - wszystko się zmienia. To nie implant. To coś, co chce wejść do środka. Siewca obiecuje siłę, regenerację, wyjście z dna. Ale jego cena jest prosta: tożsamość. Między zdradą a lojalnością, pożądaniem a zależnością, miastem, które pożera własnych ludzi, a technologią, która nie zbawia, tylko mutuje - Nev będzie musiał zdecydować, kim naprawdę jest... i czy jeszcze w ogóle jest tylko sobą. To nie jest historia o ratowaniu świata. To historia o tym, co zostaje, gdy świat już dawno cię porzucił.

W Lipnicy Górnej noc zapada ciszej niż gdzie indziej. Ćmy gromadzą się wokół świateł, a ludzie znikają, jakby sami wybrali ciemność. Gdy do wiejskiej przychodni trafia lekarz z miasta, wszystko wydaje się zwyczajne: milczący pacjenci, opuszczone domy, kobieta uznawana za obłąkaną. Zbyt spokojnie i zbyt czysto. Z czasem drobne pęknięcia zaczynają układać się w wzór - rytuał, o którym się nie mówi, las, do którego się nie chodzi, i światło, które nocą czeka. W Lipnicy Górnej nie każdy, kto wychodzi po zmroku, naprawdę chce wrócić. A ćmy zawsze wiedzą, kogo poprowadzić.