Kalbe ışık tutmalıyız. Çünkü karanlıkta ne hissettiğimizi anlayamayız. Bazen acı sandığımız şey korkudur. Bazen sevgi sandığımız şey alışkanlık. İnsan önce kendine bakmalı. Ne hissettiğini, neden sustuğunu, neden yalnız kaldığını fark etmeli. Bu sayfalarda cevaplar yok. Sadece sorular var. Çünkü insan ancak sorularla kendine yaklaşır. Bu kitap, kalbime ilk tuttuğum ışıktır. BU BİR ŞİİR KİTABIDIR. LÜTFEN ONA GÖRE OKUYUN... TEŞEKKÜRLER :)