yarı texting, tam aşk #İsFad

İsmail ve Fadime evlilikleri boyunca kuramadıkları düzgün iletişimi boşanmalarının ardından oğullarının huzuru için yeniden kurma çabasına girer.

Üniversite için İstanbul'a yerleşen ve yeni bir hayat kuran Fadime, geçmişin izlerini kapatmaya çalışırken beklemediği bir yüz ile karşılaşır. "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir," der Tolstoy, ancak ya bu yabancı, tanıdık bir yüzse?

Okyanustan hallice irisleri yüzümün her santiminde itinayla dolaşırken merak duygusu çoktan esir almıştı bedenini. "Niye bana bunu yapıyorsun Fadime? Söyle, sen de rahatla ben de." dedi bana doğru bir adım atarak. Onun adımına karşılık ben bir adım geriledim. Sağ elimin işaret parmağını ona doğru kaldırarak, "Seni sevmiyorum çünkü. Nefret ediyorum senden. Duydun mu? Nefret." dedim en içten ses tonumla. Afalladı. Bu kadarını beklemiyordu belli ki. Omuzları yenilgiyle düştü. "Sana geçmişi unutturmak istiyorum, kendimi affettirmek istiyorum. Sadece bir şans, tek bir şans veremez misin bana?" yalvarırcasına kurduğu cümleye karşı sadece sustum. "Fadime, ben senin yolunda bittim kızım. Çaresizliğimi görmüyor musun?" dedi kendini göstererek. Burukça gülümsedim. "Sen çaresizlik nedir nerden bileceksin? Hiç ben olmadın ki."

ismail ve fadime'nin kaçtıkları her şey, aynı yatakta onları yakalar. 10.01.2026

bu topraklarda, namus kadının boynuna dolanmış zincirken erkeğin elinin kiriydi. bu kirli zihinlerin arasında bir sevda yeşertmeye çalışmak ise fadime ile iso'nun en büyük hatasıydı.

"öyle değil midir zaten, sevda yasaktır furtuna kızın koçari oğlana sevdalandığından beri, ondan bizden sevdalık olmaz, unut onu, Fadime Koçari."

Canunu al dedi, canuna alma demedi.

Kara bulutların gölgesinde, Karadeniz in hırçın rüzgârında filizlenen bir hikâye bu. Tutkusu fırtına gibi - vahşi, özgür ve dizginlenemez. Adam; deniz kadar asi, dağlar kadar yalnız. Kız: gözlerinde yeşilin bin tonu, kalbinde sonsuz bir özgürlük arzusu. İlk bakışta aralarındaki kıvılcım, kaderin puslu yollarını tutuşturur. Onu evine tutsak eder, ama asıl tutsak kendi yüreğidir artık. Karadeniz' in sisli ormanlarında dolaşan bu aşk, zincirleriyle hem yaralayan hem iyileştiren bir masal olur. Bu hikâyede aşk, ne sahil köylerinin masum türkülerine sığar ne de kasvetli gecelerin sessizliğine Çünkü asıl tutku, en vahşi dalgada bile birlikte savrulmayı göze almaktır.

"Fadime'yi Furtuna'nın kalbine yerleştireceğiz." Furtuna köyünün kalbinden arazi alan Koçariler, kime ait olduğunu göstermek için Fadime Koçari'yi, onu koruyacak adamlarla birlikte oraya yerleştirir. "Seninle düşmanluk etmek benim için onurdur Fadime Koçari." İntikam yolunda atılmış her adım geçmişlerinden bir parçayı Fadime'nin önüne atıyordu. Belirsiz olan bu yolun sonu nasıl oluyor da İso'nun kalbine çıkıyordu? "İkimizin adı aynı cümlede yan yana geçiyorsa biz bir suç işliyoruz demektir." "Çokça günah işledin. Favori suçun neden benim?"