Mimarlık son sınıf öğrencisi olan Zeynep Alaca, projesini beraber yürüttüğü Beliz'in kolunu kırması yüzünden Beliz'in ona attığı numaraya yani Özge'ye ödevin detayları için yazar fakat bilmediği şey numara Özge'ye ait değildir. Bir süredir Türkiye'deki kuzeninin yanına gelen Rus mafyasının varisi Vsevolod Orlov, uzun zamandır peşinde olduğu binanın çizimlerini gördüğünde ilk başta düşmanlarının bir oyunu sanar ancak gerçek öyle değildir... Ve her şey bir ödev için atılan mesaj ile başlar... Ödevci kız: Proje ödevini güzel düzenlemiş miyim bari küçük kız. Hassiktir! Şimdi ayvayı yedin Zeynep! ────୨ৎ──── Başlangıç tarihi: 3 Mart 2026 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçekleri yansıtmamaktadır.

Platonik aşık olduğu askere yazan Elanur Güzin aslında Barlas Kankılıç'ın da ona aşık olduğunu bilmiyordu... **** Başlangıç tarihi: 28 Nisan 2026

Alin, Kiraz çiçeği mahallesinde kendi halinde yaşayan bir kızdır. Ancak bu sade yaşamı, mahalleye geri dönen arkadaşının abisi Kılıç ile bozulur. Bazen bir salıncak, bir kıvılcımı doğurur. ... Şimdi izninizle size soruyorum. Siz de bizimle salıncağa binmek ister misiniz? Unutmayın, salıncaklar sadece mutlu etmez. Aynı zaman da yakar. Öyle bir yakar ki mutluluk duyarsın alev almaktan. Ta ki kül olana kadar. ... *tamamen eğlence için yazdığım bir kurgudur, lütfen siz de yalnızca eğlenmek için okuyun.

Yıllar önce işlenen bir cinayet, iki aşiretin kaderini değiştirdi. Kan dökülmesin diye verilen hüküm ise henüz doğmamış bir kız çocuğunun hayatını belirledi. Avin Bervar, daha beşiğindeyken Miran Şahmar'a yazıldı. Miran ise çocuk yaşta omzuna yüklenen geçmişin öfkesiyle büyüdü. Biri özgürlüğünü kaybetmekten korkuyor, diğeri ise kaderine boyun eğmek zorunda kalıyor. Ama bazı yazgılar... Aşkı da nefreti de aynı anda taşır.

Bazı kayıplar sadece bir insanı değil, bir hayatı da yarım bırakır. Bazı emanetler ise, o yarım kalan hayatın içinde büyütülür. Bir çocuğun hatırına verilen bir söz, bazen bir insanın kaderi olur. Sevdiklerini kaybetmiş bir kadın... geçmişi "şehit" diye yazılmış bir adam... ve aralarında büyümek zorunda kalan küçük bir kız çocuğu. Aslı, en yakın arkadaşından geriye kalan tek hatırayı Eliz'i korumaya çalışırken, hayatını yeniden kurmaya mecbur kalır. Yalnızlıkla, sorumlulukla ve geçmişin sessiz ağırlığıyla yaşarken, bir gün o geçmiş sandığından çok daha yakında durmaya başlar. Yıllar sonra "ölü" sanılan bir asker geri döner. Ama dönüş, hiçbir şeyi eski haline getirmez. Çünkü bazı hikâyeler yeniden başlamaz... sadece kaldığı yerden daha ağır devam eder. Ve bazen, bir çocuğun hatırı... iki kırık hayatı aynı yolda buluşturur...

Bir gece. Bir hata. Ve geri dönüşü olmayan bir bağ... Petek, tek gecelik bir hatanın ardından hayatının tamamen değişeceğini bilmiyordu. Haftalar sonra öğrendiği hamilelik gerçeğiyle yalnız kalacağını düşünürken, kader onu o gecenin sahibiyle yeniden karşı karşıya getirdi. Merdan... Kurallarla yaşayan, gücün ve geleneğin içinde büyümüş bir adam. Ve onun dünyasında, evlilik dışı bir çocuk asla kabul edilmez. İki yabancı... Bir zorunluluk... Ve kaçamayacakları bir kader bağı.

Geçmişi yüzünden katil olan bir kadın. Hatasını telafi etmek için örgüt kuran bir adam.. Poyraz, yıllardır peşinde olduğu ülkece tanınan katili sonunda yakalamış, planlarına alet etmişti. Alev ise bambaşka bir hedefin içindeydi... "Birlikte mi?" "Her zaman." İntikam hiç bu kadar sıcak olmamıştı. Alev'in intikam uğruna örgüte girmesi herşeyi altüst edecekti.... Peki siz bu bol gizem dolu hikayeye hazır mısınız?

Üniversiteyi bitirdikten sonra özgür olmak ve hayallerini gerçekleştirmek isteyen Sidem, Milano'da kendi halinde günlerini geçirirken iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine vize sorunu ile karşı karşıya kalır. En az kendisi kadar zor durumda olan bir yabancıdan hiç beklenmedik bir teklif alır. Sidem, yabancının teklifini umursamazken bir yandan da ülkesine geri dönmemenin yollarını arar. Babası, durumu öğrenip müdahale etmeye çalıştığında Sidem için yolun sonu gelmiştir. Her yanılgısı bir aksilik, her aksilik onu kat ettiği yoldan başlangıç noktasına götürürken, bu sefer başlangıç noktasının da ötesine geldiğini hisseder. Belki de her şeye yeniden başlamak gerekir. Bir yabancıyla. O gece onlara yıldızlar şahit etti, kader yeniden yazıldı artık onlar birbirlerinin çıkarları için aynı masaya oturmuş iki yabancıydı. Belki de zaman onları aynı masaya oturan iki yabancıdan daha fazlası yapacaktı.

Geçtiğin yolları iyi tanı derler. Ben geçtiğim her yolu iyi bilirdim ta ki onun yoluyla benim yolum çakışana kadar. Geçmişten gelen düşmanlık değildi, köklerinden saldıkları zehrin bize verdiği ölüm değildi onu bana getiren. Benim hatamdı onun tüm doğrularını götürüp geriye yanlışlarını bırakan. Nazenin Akel, her erkeğin arzulayacağı ama hayatının ortasına koymaktan çekineceği o kadındı ve ben o kadının hayatının ortasına tıpkı onun benim yoluma çıkması gibi aniden düşmüştüm. Şimdi ise bir karar verecekti ya ben onun hayatına kan olup akacaktım ya da o benim hayatımı varlığıyla dolduracaktı. Nazenin Akel... Naz... Nazenin.... Şımarık, nazlı yetiştirilmiş olan. Ben nazlı yetiştirilmiş olan değil nazla kendini kuytuda gizlemiş, o siste boğmuş olandım. Ve şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Tüm Karadeniz'e Alpar lakabıyla kan kusturmuş bu adamın yanında mı olacaktım yoksa karşısında durup beni yıkmasına izin mi verecektim?

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha