Alina, hayatı boyunca insanların ona söylediği tek bir şeye inandı:Çirkindi. Okulda gördüğü zorbalıklar, arkasından edilen sözler ve her gün biraz daha kırılan özgüveni, zamanla kendi gerçeği olmuştu Onu gerçekten seven tek kişi ise ablasıydı. Ama Alina'nın asıl savaşı, zorbalık yapanlarla değil, aynada gördüğü kendisiyleydi.Belki de gerçek güzellik, başkalarının seni güzel bulması değil...Kendini olduğun gibi sevebilmeyi öğrenmekti.

Efsun Alaz, kaçtığı karanlığın aslında kendi kaderi olduğunu bilmiyordu... Demir Karahan ise o kaderin en acımasız parçasıydı ...Aşk ve Tehlike arasında sıkışan iki Kalp Ya birbirini kurtaracak ,ya da birlikte yok olacak. *Çünkü bazı kalpler gerçekten lanetlidir*.

"Üstünü çıkar," dedim. Kaşını kaldırdı. "Emir mi veriyorsun piyanist?" "Gerekirse evet," dedim. "Yoksa ben çıkarırım."