Han Bey'in adı ovanın dört bir yanında korkuyla anılırdı. Kimse onun gözlerinin ardında yıllardır sakladığı yalnızlığı bilmezdi. Nare ise baharın ilk çiçeği gibiydi; narin, sessiz ve fark edilmeden kalplere dokunan... Bir dere kenarında kesişen iki kader, geçmişin yaraları ve söylenemeyen duygular arasında filizlenen bir sevda... Bazen bir insanın sakladığı bahar, hiç ummadığı bir çift ela gözde yeşerirdi.

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

Odaya doktor ve hemen ardından hemşireler girdi.Perdeyi kapatıp işlemlere başladılar.10 dakika geçmesine rağmen odadan ne çıkan vardı ne de odaya giren.Akar ailesi umutlarını kaybetmeye başlamıştı. Kapı açıldı sedye sedyenin üstünde beyaz bir çarşaf,çarşafın üstünde bir Türk bayrağı. Sedyeyi iten doktor ve arkasında bırakılan bir koca enkaz. Bitmişti herşey belkide.Ilgız tek kalmıştı bu savaşta.Kendi ayakları üstünde durabilir miydi o masum ve saf kız.

Yüzbaşı Aylin ve oğlu Ayberk hayatlarının dönüm noktasına girer. Zorlu hayatı olan Aylin ailesini 9yıl önce kaybetmiştir. Fakat hayat onu şoka sokmuş yeni bir aile vermiştir. Yeniliğe alışık olmayan Aylin hem yeni bir aileye hemde yeni silah arkadaşlarına alışmak durumundadır.

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

onlara göre ben bir şehitim. fakat olay hiç öyle değildi. hamileydim ve çok önemli bir göreve çıkmam gerekiyordu. lakin nerden bilebilirdim ki 4 ay sonra görevden geldiğimde karnımdaki bebeğin babası ve sevdiğim adamı evli olarak göreveğimi?

Bir ölüm, sadece bir can almaz. O canın dokunduğu her hayatta, o kişinin yerini tutan ne varsa hepsini beraberinde götürür. Umut gittiğinde, geride kalan iki çocuk sadece bir ağabeyi değil; renkleri, şarkıları ve en önemlisi yarın'a duydukları o sarsılmaz inancı kaybetti. ​O gün o evde sadece Umut gömülmemişti; üç çocuktan geriye kalan o kopmaz bağın neşesi de toprağın altına bırakılmıştı. Şimdi iki kişiydiler, ama her biri bir buçuk kişi eksik... Kan kırmızısına boyanmış hayatlar... Geçmişin tozlu sayfalarına karışan bir çocukluk. Yıllar sonra abisinin yarım kalan hayalini gerçekleştirmek için kendi hayallerinden vazgeçerek savaş pilotu olan bir kadın. Hayat onu hiç beklemediği bir yere savurur. Abisinin katili olan kişilerin arasına... Çocukluğunu yaşamayan bütün çocuklara... Aramıza yeni gelen herkese sımsıkı sarılıyorum. :)

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. -

Genç kadın sevdiği adamla uyuya kalmıştı oysa ona söylemesi gereken çok önemli bir şey vardı kafasını kaldırıp etrafa baktı ama sevdiği adam yoktu ''timur'' içini korku sarmıştı korku ile ayaklandı ''timur nerdesin'' etrafa göz gezdirdiginde gözüne takılan beyaz kağıda baktı eli titredi sahi en son ne zaman eli titremişti kağıdı eline aldı Deniz nasıl anlatacağımı bilmiyorum o yüzden uzatmadan anlatacağım biz okulda arkadaşlarım ile idaya girdik sen çoğu erkeğin dikkatini çekmiştin ama kimseye bakmıyordun bizde birgün cafede otururken seni gördük gurupta herkes ben tavlarım demişti ida bu şekilde başladı kusura bakma ama ben seni hiç sevmedim hem kızım biraz akılı olsaydın ya deseydin ki beni annem sevmedi elin oğlu neden sevsin deseydin ya ben seni hiç sevmedim ama gerçek bir şey vardı o da yatakta iyi olmandı bu seni azda çekilir olmana sebep oldu.... ❄ Genç adam atandığı tim ile en büyük darbeyi yemişti yıllar önce bir mektupla kaçtığı kadın bugün tam karşısında ifadesiz şekilde duruyordu boş bakıyordu ifadesiz oysa önce ona baktığında hep gülümserdi şimdi ise o terk ettiği kızdan bir şey yoktu.....