Derler ki, çok eski çağlarda karanlıkla ışık birbirine düşman değildi. Karanlık, insanın sırrını saklar; ışık, gerçeği gösterirdi. Bir gün, bir insan doğdu içinde ikisini de taşıyan. Ne karanlık ondan tamamen vazgeçebildi, ne ışık onu bütünüyle kabullenebildi. O günden sonra dünya ikiye bölündü: Biri adaletin karanlıkta kaybolduğu kalpler, diğeri sessizce yanarken bile ışığı inkâr eden kalpler. İki soy, aynı kaderin iki yüzü gibi büyüdü. Ve her ne kadar birbirlerinden nefret etseler de, her dökülen kanda, her kırılan yeminde, karanlıkla ışık yeniden buluştu. Belki de kader, onların düşmanlığında değil, birbirlerini yok etmeden önce kim olduklarını hatırlamalarındaydı.

Gazetecilik son sınıf öğrencisi Gün Aksa Alatan'ın hayatı, emniyet müdürü babasının suç örgütü liderinin peşine düşmesiyle büyük bir çıkmaza dönüşür. 'Katil insandı, suç şeytana kaldı.' Varlığı öğrenilen örgüt liderinin oğlunun çıkagelişi düzeni değiştirir. Dosyalar açılır, kader baştan yazılır. Genç kız, bir sergide karşılaştığı adamla, onun da dahil olduğu kör bir karanlığın içine çekilir. Yalanlar, seçimler, şüpheler ve biçilen roller... karanlıkta vaat edilir. Peki, karanlığın ömrü ne kadardır? •

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum..! Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. " Sana neden inanayım? " " Bana inanmana ihtiyacım yok! Onu bana kendi ellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

Annem bir mektuptu, babam ise o mektuba bakıp gerçeği kabul etmeyen bir kör. Bense o karanlıkta kendi ışığımı yontmuş bir çocuğum... Öykü 26 yaşında bir marangozdur. Kalbi nasır tutmuş, ruhu ise kimsesizliğin çeliğiyle dövülmüştü. Şimdi karşısında geç kalmış bir baba, koca bir yalanın mimarı ve onun ailesi duruyo. "Siz pürüsüz hayatlarınızda kusursuz olduğunuzu sandınız ama ben o pürüzün o kusurun ta kendisiyim. Sizin vicdanınız sadece mektuptan ibaret olabilir ama benim hayattım hergün ödenen bir bedeldi. Şimdi bir baba olarak değil geç kalmış bir yabancı olarak karşımdasın." "Ve ben yabancılar için asla kapımı yontmam..." Yontuk Kalp adı ile ilk kitaptır...

MARŞ İLERİ- Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri... Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil... Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

"İlk başlarda geçici bir hoşlantı derdim. Ama geçmedi." dediği şeylerle kaşlarım benden bağımsız çatıldı. Ne demek istiyordu? "Ben 7 yıldır sana aşığım Arîn. Ne kadar unutmak istesemde olmadı, olmuyor. Aklımdan çıkaramıyorum seni. Şimdi evliyiz, ama iki yabancı gibiyiz. Evet 7 yıldır karşılıksız seviyorum seni. Senin beni tanımadığını bile bile seviyordum. Her defasında canımı yakmak istediğimde 'sen onların düşmanısın, o senden nefret ediyor' diyorum kendime biliyor musun? Ama yinede senden vazgeçemiyorum. İçim o kadar seninle dolu ki, sen benden nefret etsen bile ben seni sevmeye devam ediyorum. Belki de gerçekten öyle gerçekten nefret ediyorsun benden. Ama ben yine seni severim ki." Azad'ın uzun soluklu konuşmasından sonra adeta mum kesilmiştim. Azad bana 7 yıldır sevdalı mıydı? İyi de ama biz sadece tesadüfen arada bir kantinde falan karşılaşırdık. O nasıl içinde böyle bir duygu besleyebilmişti? ❗TEKRAR YAZILIYOR❗ ÇALINMA KOPYALANMA VE BENZERİ ŞEYLER SÖZ KONUSU OLURSA, GEREKLİ KURUMLARA BAŞVURULACAKTIR. #1- Manolya 05.12.22 #1- Midyat 23.04.23 #1- KızKaçırma 24.11.22 #1- KarıKoca 24.11.22 Sosyal Medya: Tiktok: _aygeceyemuhtac Twitter: ozgederlerasko Instagram Hesaplarımız: @ozgeninguncesindenn Azad: @azaddemirhan_ Arîn: @arindemirhan_ Serhad: @serhaddemirhan Heja: @hejademirhan_ 170822'

Vedalarla yoğrulmuş bu hikâyede, kimi zaman dostluk ihanete dönüşür, kimi zaman sevda sessiz bir feryada... Ve Kuyulu Sokak, bütün bu yaşanmışlıkların tanığıdır. Kuyulu Sokak, yalnızca bir mahalle değil; suskun sevdaların, gömülü acıların ve kimsenin dillendirmeye cesaret edemediği sırların tanığıdır. Her taşında bir hatıra, her gölgesinde bir kehanet gizlidir. Rivayetlere göre sokaktaki kuyu, yüzyıllar öncesinden bir kızın sessiz feryadını hâlâ saklamaktadır. O feryat, bugün de Mihra ile yankılandı Kuyulu Sokak'ta... Mihra Esem Fazlıkan, küçüklüğünden bu yana ardı ardına gelen kayıplar ve ihanetlerle büyümüş, kardeşi için güçlü durmaya mecbur bir genç kadındır. Yıllardır da kalbinin en gizli köşesinde sakladığı yangın yalnızca bir isimle yanar; Gediz Gürkanlı. Yıllar önce bir çocukluk aşkı, bir gençlik kavgası ve yarım kalmış bir itirafla yolları ayrılan Mihra ve Gediz, şimdi yeniden aynı sokakta, aynı acıların ve aynı hatıraların içinde karşı karşıya gelirler. Ancak geçmişin izleri kolay silinmez. Dün 'Hoşçakal' dediğine; bugün 'Merhaba' diyemezsin... "Bazı sevdalar, kuyunun karanlığı gibidir; içine düşen ya kaybolur ya da asla eskisi gibi çıkamaz..." .... Mahallede geçen Mafya kurgusudur. Çerez kitap değildir. İYİ OKUMALAR...

Ben bir Açelya çiçeğiydim; yolunu kaybetmiş, köklerini bulamayan... Kısa bir süre önce, doğru bildiklerim bir bir yıkıldı. Gerçek sandığım yalanlar, hayatımı bir tokat gibi yüzüme çarptı. "Aile" dediğim insanların ördüğü yalanlarla dolu bir dünyada, yıllarımı çürütmüş ve kendi benliğimi kaybetmiştim. Sonra, karşıma o adam çıktı. Hem deliler gibi aşık olduğum hem de ölümüne nefret ettiğim o adam... Tehlikeli bir aşk şarabının sarhoş edici tadında mutluluğu bulacağımı sandım. Ama yanılmıştım. Sert ve uzak görünen maskesinin ardında itaatkâr bir adam yatıyordu. Yıllar önce, hayatına bir fırtına gibi girmiş, onu kendime aşık etmiş, sonra hiç beklemediği bir anda çıkıp gitmiştim. Ama biliyordum, gün gelecek beni bulacaktı. Ve işte, o gün gelmişti. O adamın ilk sorduğu soru; Niye? Niye yaptın bana bunu? Onun acılar içerisinde sorduğu bu soruya asla bir cevap veremedim. Karşımda bulunan adam beni öylesine çok seviyordu ki, ona ihanet etmeme rağmen, beni affedebileceği bir sebep arıyordu. Ben bir Açelya çiçeğiydim. Ayrılığı simgelerdim. Ama onun için Visal'dim. "Belki de beni içten içe affettiği için kavuşmak anlamına gelen bu adı takmıştı bana. Bir gün ona sordum: "Neden bana Visal adını koydun?" Gözlerime bakarak, usulca fısıldadı: "Çünkü sana kavuştum, Günışığım." Visal, kavuşmayı simgelerdi. Açelya ise ayrılığı... Wattpad'de " Mirafer " isimli ilk ve tek kitaptır. Not: Gerçek ailem, Polisiye ve Mafya kurgusudur. Ayrıca fazlaca kan, vahşet, vb unsurlar ve olumsuz ögeler mevcuttur. Kesinlikle 18 yaşından büyük okuyucular okumalı, bu yüzden uyarıyı dikkate alarak bu kurguya başlayınız. Not 2: * Bu kitapta bulunan kişi, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi kurum ve olaylarla ilgili doğabilecek benzerlikler tamamen tesadüftür.*

Nil Arel, hayatını başkalarının yükü olmamaya çalışarak sürdüren genç bir kızdır. Farkında olmadan verdiği küçük bir karar, onu görünmeyen bir sistemin içine çeker. Kayıtların tutulduğu, isimlerin seçildiği ve kimsenin masum olmadığı bir dünyada Nil artık yalnız değildir ama güvende olduğu da söylenemez.

Bütün yollarımın sonu sana çıkacaksa hangi yolu yürüdüğümün bir önemi var mı? 🌊