Geçmişin tozlu raflarında çıkan sırlar, namluların gölgesinde gün yüzüne çıkıyor. Geçmiş, İran'ın tozlu ve gül kokulu sokaklarında bir diplomatın evinde mühürlenmişti. Her şey bir akşamüstü babasının kadim dostunun dudaklarından dökülen o tehlikeli sırla başladı. "𝙈𝙪𝙩𝙡𝙖𝙠 𝙜𝙪̈𝙘̧ 𝙫𝙚 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣ı𝙣 𝙩𝙚𝙠 𝙖𝙣𝙖𝙝𝙩𝙖𝙧ı 𝙗𝙞𝙧 𝙠𝙪𝙩𝙪𝙣𝙪𝙣 𝙞𝙘̧𝙞𝙣𝙙𝙚, 𝙖𝙢𝙖 𝙨𝙖𝙝𝙞𝙗𝙞 𝙤𝙣𝙪 𝙝𝙚𝙣𝙪̈𝙯 𝙗𝙪𝙡𝙖𝙢𝙖𝙙ı."

Kader bazen bir doğumhanede başlar. Bir gece, iki ağlama sesi ve yıllar sonra kurulmuş karanlık bir masa... Kurallar değiştiğinde, güç değil zekâ konuşur. Bu hikâye bir aşkın değil, bir kaderin hikâyesi. ♔ ♚

Bir oda düşünün. Her köşesinde kan olan. Bir komşu düşünün, size korku salan. Arkadaş grubu arkasında olan bir kız. Tüm bu sırların arasında kalırsa ne olur? Adli çizer olması, hayal iken kabusa dönebilir mi?

Hayat bazen insanı en savunmasız anında yakalar ve bir gecede her şeyi değiştirir... Deren, ölü doğarak başladığı yaşam savaşında çocukluğunu SP ile, gençliğini ise lösemiyle geçiren bir kız. Bedeni kırılgan, ruhu inatçı, umudu ise her şeye rağmen dimdik ayakta. Arın ise yirmi yaşında, küçük kardeşini bir anda kaybetmiş ve suçluluğun karanlığına gömülmüş bir genç. İçinde dinmeyen çığlıklar, her korna sesinde yeniden açılan yaralar, nefesini bile unutturan panik ataklar... İkisi de aynı hastanenin duvarlarında kaybettikleri yanlarını ararken, hayat onları sessizce birbirine doğru sürüklüyor. Birinin bedeni savaşırken diğerinin ruhu kanıyor; ama kader, iki kırılmayı tek bir bütün yapmanın yolunu biliyor. Bazen yeniden doğmak, tek başına mümkün değildir... Ve bazen insanı hayata döndüren şey bir mucize değil, göz göze geldiğin anda içindeki karanlığı susturan bir yabancıdır. Bu hikâye, iki yaralı kalbin birbirinde nefes bulmasının, acının içinden filizlenen sevginin ve 'tutunmanın' en güçlü hâlinin öyküsü." ---

"Alaca, Alaca... Sen hiç koştun mu senden kaçana?" ⛓️ "Bazen kaybolmak iyidir, insana evini buldurur. Ama bazen kaybolmak kötüdür, insana kendini unutturur. Kaybolmanın iyi olmadığı yerdeyim, bir uçurumun ucunda." Nisyan, hafızasında boşluklar olan Alaca'nın, babasının ölümünün bir kaza değil cinayet olabileceğini öğrenmesiyle başlayan yüzleşme hikâyesidir. Annesinin kaybolması ve aldığı tehditler onu babasının eski iş yerine götürür. Burada karşısına çıkan Börü, babasının ortağı olan, geçmişi karanlık, sert ve şiddetle iç içe bir adamdır. Rusya merkezli olduğu düşünülen Karakanlar örgütünün üyesi olan Börü, geçmişte bırakamadığı sevgilisi Leyla'nın acısını omuzlarken bir yandan da üyesi olduğu örgütü çökertme planları yapmaktadır. Alaca, korkarak kaçmak yerine, hem babasının ölümünün ardındaki sır perdesiyle hem de kendi geçmişiyle yüzleşmeyi seçer. ♟️ "Karadut musun sen?" "Ne?" "Lekesi kaldı." 🗝️ Gözleri en karanlık gece, yıldız düşmüş yüze. **Bu kitaptaki tüm karakterlerin ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Tüm hakları saklıdır. Bu romanın telif hakkı gerekli makamlarca alınmıştır.** NİSYAN serisinin birinci kitabı BAK, ikinci kitabı BİYAN, üçüncü kitabı REVAN, dördüncü kitabı VİRAN; bu başlık altında toplanacaktır.