İçimdeki yangını söndürmek için bir suya ihtiyacım vardı. Yangını daha da körükleyecek bir ateş değil...

"Gün batımı." "Ne?" "Saçların gün batımı gibi turuncu. Bundan böyle benim için gün batımısın." HER PAZAR YENİ BÖLÜM

Lise yılları; ilk aşkların, kopmayan dostlukların ve sonsuzmuş gibi gelen hayallerin mevsimidir. Ama bazıları için lise, sadece bitmek bilmeyen bir geri sayımın sahnesidir. Güneş Akar için hayat, dört duvar arasına sığdırılmış ilaç kokuları ve ucu bucağı olmayan bir sessizlikten ibaretti. Ta ki o sessizliği Egemen Aranlı'nın gülüşü bozana dek. Ortaokuldan beri kalbinin her atışını ona adayan Güneş için Egemen, ulaşılamayacak bir zirve, dokunulamayacak bir gökyüzüydü. > "Seni sevmek, öleceğini bile bile bir çiçeği sulamak gibiydi. Ben kurudum, ama sen hala her bahar başka ellerde açıyorsun." > Güneş, yıllardır biriktirdiği mektuplarla Egemen'e görünmez iplerle bağlandı. O, 12. sınıfın popüler ve ulaşılamaz genci; Güneş ise onun fark edemeyeceği kadar solgun bir 11. sınıf öğrencisiydi. Ancak zamanın kum saati hızla boşalırken, Güneş'in artık sessiz kalmaya niyeti yok. Ölüm kapıyı çalmadan önce son bir oyun oynamak istiyor: Fark edilmek ve sonra sonsuza dek kaybolmak. Egemen, hiç tanımadığı bu kızın gidişiyle sarsılacak mı? Yoksa Güneş, bir mektubun satır aralarında mı unutulup gidecek? "Beni kaybettiğinde, kim olduğumu değil; kimin seni bu kadar çok sevdiğini anlayacaksın, Egemen Aranlı."

KAN YEMİNİM "Bazı yeminler dille söylenir, bazıları ise kanla mühürlenir." Gaziantep'in kavurucu sıcağında, bir çocuk parkında değil, bir hastane koridorunda büyüdü Lalin Taşkıran. Henüz beş yaşındayken, ağabeyinin ölmeden önceki son vasiyetini bir mühür gibi kalbine kazıdı: "Hayat vereceksin Lalin. Hayat söndürmeyeceksin." Yıllar sonra, elinde beyaz önlüğü ve kalbinde o ağır vasiyetle Trabzon'un yolunu tuttuğunda, tek amacı geçmişin gölgesinden kaçıp sadece "Doktor Lalin" olmaktı. Ancak kaderin, Karadeniz'in hırçın dalgaları kadar sert bir planı vardı. Kuzey Demirkan... Adaleti sessizlikle kuran, karanlığın içinden kadınları koruyan ama elini kana bulamaktan çekinmeyen bir adam. Onun dünyasında tesadüfe yer yoktu; ta ki o yağmurlu akşamda, bir otel lobisinde hayatının en büyük çarpışmasını yaşayana kadar. Bir tarafta hayatı kutsal sayan, "kim olduğuna bakmadan yaşatırım" diyen bir kadın... Diğer tarafta "hayat vermek" için bazılarının hayatını söndüren bir adam... Lalin, Kuzey'in kan içindeki yüzüne dokunduğunda sadece bir yarayı değil, bir kaderi de dikmeye başladığını bilmiyordu. Bir vasiyet, bir kaza ve iki yaralı ruh... Gaziantep'ten Trabzon'a uzanan bu yolda, aşk mı daha iyileştiricidir yoksa intikam mı?

sadece eve gelen spariş için kapıyı açacağım en fazla ne olabilir ki

Lise son sınıfta okula yeni gelen bir kız. Aynı sınıfta olduğu çocukla göz göze gelmesi her şeyi değiştiriyor. Başta sadece masum bir bakışma gibi gözüken şey, Zamanla ikisini de etkiliyor ve kalplerini hiç hesapta olmayan bir karmaşanın ortasına bırakıyor. 𝓑𝓪𝔃𝓮𝓷 𝓱𝓮𝓻 ş𝓮𝔂 𝓽𝓮𝓴 𝓫𝓲𝓻 𝓫𝓪𝓴ış𝓵𝓪 𝓫𝓪ş𝓵𝓪𝓻

Elif Nur Aydemir hayatla kavga etmeyi çoktan bırakmıştı. Atanamamış bir edebiyat öğretmeni olarak küçük bir markette çalışıyor, ailesinden uzakta, kendi yağıyla kavruluyordu. Hayatı kontrollüydü. Sakin. Biraz da fazla yalnız. Ta ki karşı kaldırımdaki yeni açılan kasap dükkânına girene kadar. Ali Ömer Yemoğlu; geleneksel, karizmatik ve tehlikeli derecede kendinden emin bir adamdı. Elif'in düzenli yalnızlığını sekiz pirzolayla bozdu. Bazen en beklenmedik yerlerde, en yanlış siparişle başlar hikâyeler. Ve bazen aşk, kapıyı çalmaz. Tezgâhın arkasından gülümser. #yerli 🥇 07/03/2026

"Ben sana neden kırılayım ki?Sen benim hiçbir şeyim değilsin."Bunu dedikten sonra tekrar ona baktım.Yüzünde şaşkınlık belirdi.Ağzını açtı ama diyecek bir söz bulamadı.Ben konuşmaya devam ettim."Arkadaşlarınla benim hakkında konuştuklarını duydum Ege.Güzel bir şekilde eğlenebildiniz mi?"İnkar etmesini bekledim ama Ege beni orda öylece bırakıp gitti.Ve ondan nefret ettiğimi bir kez daha anladım.

Ben miyim dünyaya karşı çıkan yoksa dünya mı beni yerlere vuran? Her kızın bir geleceği vardır ama onu sadece geçmişiyle var olduğunu sanan sizlersiniz. Ben ise size sadece yanıldığınızı göstermek isteyen bir kişiyim o kadar... Beni görüp görmeyeceğiniz ya da benim var olduğuma inanıp inanmayacağınız tamamen size kalmış ben size geleceğimle geliyorum. Ben Asena Yaren Kahraman ilk ismim olan Asena adını kullanıyorum karakolda çalışan bir temizliçiyim. Hayalim polis olmaktı ama 1.59 boyumla olamadım. Bu yüzden de biraz aksiyon olması için burada çalışmaya başladım. Yetimhanede büyüyen bir kızım ve bu durum dolayısıyla benim karakterime de yansıdı. Pek arkadaşım yoksebebi ise tecavüze uğramam. Benim bir suçum yoktu. AMA SUÇ HER ZAMANKİ GİBİ KADININ SUÇU OLDU VE ERKEĞİN DOYURAMADIĞI NEFSİ KADININ KABUSU OLDU...