Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Geçmişin gölgesi üzerimizde. Ve bu kez, gölgeyi yaratanlar sadece kurbanlar değil. Sara, onu hayatının en büyük tehlikesine sürükleyecek bir sırrı taşıyordu. O sır, bir gölge gibi peşini bırakmıyordu, ta ki o gölgeyi görmezden gelen tek adamla, Ayhan'la tanışana kadar. Ayhan, acımasız ve zekiydi; bağlanmaya karşı yeminli, karanlık bir sırla çevriliydi. Sara'nın karmaşık dünyası, Ayhan'ı kendi tehlikeli oyununa çekiyor, iki yaralı ruhu, kimsenin bilmediği bir tehlikenin ortasına sürüklüyordu. İkisinin arasındaki bağ, sınırları zorlayan, şiddetli ve karşı konulamaz bir bağımlılıktı. Ama Sara'nın karanlığı ve Ayhan'ın sert sınırları, onları bekleyen gizemin sadece başlangıcıydı. Bu hikaye, hayatta kalma arzusu ile tehlikeli bir aşka duyulan çekim arasında sıkışıp kalmış bir kadının öyküsü. Gerçeğe dokunmaya cesaretin var mı?