Can ve Zehir Bir gece, babasının karanlık planlarından kaçmaya çalışan Cansu Karaca, yeraltı dünyasının en tehlikeli isimlerinden, "Zehir" diye anılan Miran Veleno Alakan'la çarpışır. O an bunun sıradan bir tesadüf olduğunu düşünür... ta ki onu gittiği her yerde görmeye başlayana kadar. Abisinin düzenlediği baloda Miran Veleno tarafından kaçırıldığında ise, tüm perde aralanır. Bu adam, yıllardır ona aşıktır... ve aynı zamanda abisinin en tehlikeli düşmanıdır. Artık Cansu'nun önünde iki yol vardır: Kaçmak... ya da Zehir'e teslim olmak. Can ile Zehir'in yollarının kesiştiği bu hikâyede, ölüm ile nefes intikam ile arzu birbirine karışıyor ve onlara unutulmaz bir son yaratıyor. Bazı aşklar, kaybettikçe daha da derinleşir; ve derinleştikçe bu aşkın içinde savrulan bu iki ruhlar ölümün sunduğu acımasız bir dansa tutuşur. İşte bu aşkın adı Canzehir. ❗️Bu isme sahip olan tek kitaptır ve kendi şahsıma aittir.❗️ ❌BU HİKEYEDE OKUDUĞUNUZ HER ŞEY TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.❌

(Yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektetir) "Daha üç gün önce seni zar zor kurtardım, galiba arabamın altında ölmek için bayağı meraklısın." "Ne? Siz kimsiniz?" "Şu an sen beni değil de kendi canını düşünmelisin, Akyıldız." Onunla karşılaşmam bir tesadüftü. Hayatıma girmesi ise değildi.

Gazel Alya Yalaz, yeraltı dünyasının en güçlü liderlerinden Erdem Mirza Yalaz'ın tek varisi. Gündüzleri sıradan bir üniversite öğrencisi, geceleri ise peşindeki ölüm sessizliğinde yürüyen bir tehlikenin farkında olan bir kız. İki yıldan fazladır gölgelerden onu izleyen bir katil var. Soğukkanlı, acımasız ve amansız. Tek amacı Gazel'i öldürmekti, ta ki onu kıskanmaya başlayana kadar. Gazel'in hayatına giren herkesi bir bir ortadan kaldırırken, içindeki karanlık daha da büyüyor. Fakat bir noktada öldürmekle sahip olmak arasındaki çizgi bulanıklaşıyor. Takıntısı aşkına, aşkı ise bir saplantıya dönüşüyor. ⭑ Adam üzerime doğru eğilip dudaklarımın üzerine sert bir öpücük kondurup benden ayrıldı. "Seninle işimiz var güzelim." Diyerek kolumdan tuttuğu gibi beni sürüklemeye başladı. Ben daha ne olduğunu anlamadan kendimi karanlık bir koridorda buldum. Beni hızla duvara yaslayıp bir eliyle boğazımı sardı. Sıkmıyordu ama elinide oradan çekmiyordu. "Yaramaz ombra mia." (Gölgem.) dediğinde hiçbir şey anlamamıştım. Sadece baygın bakışlarla ona bakıyordum. "Sence benden başkasını öpmene izin verir miyim?" Dediğinde bile anlamamıştım ne demek istediğini. "Kimsin ki sen?" Dediğimde dudaklarının kenarı kıvrıldı. Üzerime doğru eğildi. "Ateşin içindeki katilin." Dediğinde sonunda onun kim olduğunu anlamıştım. Gözlerim şaşkınlıkla sonuna kadar açıldığında inanmayan gözlerle ona bakıyordum.

"Bazı geceler sadece sarhoş etmez, hayatını da değiştirir. Ecem Kutal için o gece bir hatadan fazlasıydı. Yıllardır onu kız kardeşi gibi gören Aras Duha Akar, bir gecenin ardından kalbinin en büyük zaafıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Fakat bastırılmış duygular ortaya çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Bir sarhoş gecesi... Bir yasak his... Ve geri dönüşü olmayan bir başlangıç."

Hukuk fakültesinde okuyan Eflin,babasının ölümünden sonra annesiyle birlikte ayakta kalmaya çalışırken okul masraflarını karşılayabilmek için bir barda çalışmaya başlar. Başlarda tek düşündüğü dersleri, annesi ve bir gün kuracağı hayatıdır. Ta ki patronuyla arasındaki sınırlar yavaş yavaş ortadan kalkana kadar... Bir süre sonra telefonuna kimden geldiğini bilmediği mesajlar düşmeye başlar. Onu tanıyan, zaaflarını bilen ve söyleyemediklerini kelimelere döken birinden... Eflin, bu gizemli yabancının kim olduğunu çözmeye çalışırken çalıştığı barda da patronuyla arasındaki yakınlık giderek farklı bir hâl alır. Biri ona her gün biraz daha yaklaşırken, diğeri geceleri telefonunun ekranında beliriyordur. Ama bilmediği bir şey vardır. Bazı insanlar hayatınıza iki farklı şekilde girer. Ve bazen, aradığınız cevap en başından beri gözünüzün önündedir. +90***: Sıkı giyinmelisin küçüğüm. Bu aylar senin hasta olma mevsimlerin:)

Odaya girdiğimde karşılaştığım manzara elimdeki bardağın yere düşüp paramparça olmasına sebep olmuştu. Kırmızı gözler sadece havlu ile sarılı bedenimi izlerken korkudan sıcak çayın ayağımı yakmasina bile tepki verememiştim. Ağzımdan sadece iki kelime çıktı... " Bu olamaz ..." !! Uyarı: kitapta intihar sahneleri , olumsuz örnekler ve smut sahneler olacaktır. Okumadan önce göz önünde bulundurmanızi tavsiye ederim.!!

❛Neden Kuzu?❜ fısıldadım, gözlerimi kapatmamaya çalıştım. Bana uzak olmadığını düşündüğüm tek andı, benim sabah her şeyi unutacağımı düşünüyor olmalıydı; oysa ben gözlerinin içinde büyüyen alevi, başımı yasladığım o soğuk kolunu unutamazdım. Suratıma düşüp, gözlerimi kapatmama neden olan saç tellerime parmağının ucuyla belli etmemeye çalışarak dokunduğunu hissettim. ❛Kuzu masumdur, Şeytan'ın açlığıdır. Her açlık, bir gün kan ister ve Şeytan bu masumluğu yok etmeye mahkumdur.❜ Bilemezdi, o günün sabahı ne gözlerinde harlanan intikamı ne de sözlerinin darbelerini unutamayacağımı... 🔥

"Bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak." Veres arkadaşlarıyla gittiği terk edilmiş bir evde tozdan gözükmeyen odada tertemiz bir porselen bebek bulur. Ne tozluydu ne de bir kırığı vardı bebeğin. İlgisini çekip eline aldığında üzerine alacağı lanetten haberi yoktu.

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

İntikam... Dünyanın en güçlü ve aynı zamanda en kırılgan duygusu. İçimdeki ateşi yok etmekle onun ışığında kör olmayı dengelemeye çalışacağım. Ama bu görev, daha önce karşılaştıklarım gibi değildi. Bu sefer ki görevim diğerlerinden farklıydı. İçlerine kolayca sızdığım küçük çetelerden çok daha tehlikeli bir görev için seçilmiştim. Katliam Örgüt Lideri Asır Yankı Kansu'nun hayatını bitirmek adına seçilen bir kurbandım. Ya da hayatını yok edeceğim o adam benim seçilmiş kurbanımdı. Hayatımı tehlikeye atacak görevi normal de kabul etmezdim. Ama o sadece görev için bana verilen kurban değildi... O, benim bu dünya da ki en büyük düşmanımdı. Çocukluğumu, kardeşimi elimden alan acımasız bir katildi. Hayır cevabını kabul edebilecek türden bir adam değildi. Şeytanla yarışacak bir adamsa hiç değildi... O şeytanın ta kendisiydi. Onun gözlerinde taşıdığı ateşi söndürmek için hayatımı tehlikeye atmaya kararlıyım. Gözlerimde çaresizlik maskesi takarak sızdığım o dünyada hayatta kalmak zorundaydım; ta ki bana sunduğu teklife dek... İntikam soğuk yenen bir yemekti ve yılların acısını intikamımla birleştirme zamanım gelmişti. Çaresiz bir kızın rolü ne kadar zor olabilirdi ki? Değil mi? Ama yanılmışım... Gözlerimi açtığımda oynayacağım çaresiz rol bir anda gerçeğe dönüşmüştü. Artık hayatta kalıp beni dünyasına tutsak eden adamı yok etmeye kendimi adamıştım. Kurt ve kuzu postunun altına gizlenen gri tilkinin oyunu şimdi başlamak üzereydi. Bu mücadelede yalnızca bir kazanan olacaktı. Peki, zafer kimin olacak? Kurt mu yoksa kuzu postunun altına sinen gri tilki mi?