Nikodem Wroński to chodzące nieszczęście i największy pesymista w szkole. Gdyby wyciąć z jego życia wszystkie żenujące sytuacje, można by przyjąć, że nie żył w ogóle... Dni upływają mu na prezentowaniu całemu światu swego rozczarowania rzeczywistością i uciekaniu przed nią w książki - jedyną przestrzeń, w której czuje się bezpiecznie. Pewien niefortunny ciąg zdarzeń sprawia, że chłopak wdaje się w zakład ze swoją najlepszą przyjaciółką - Julią. Jedyną osobą zdolną przebić się przez zasłonę jego pochmurnego ego. W ramach tego zakładu, Nikodem podejmuje wyzwanie - bierze udział w szkolnym Turnieju Czterech Prób. Jednak aby go wygrać, będzie musiał wyjść ze swojej strefy komfortu i skompletować siedmioosobowy zespół. Tylko czy to aby nie za wiele? Czy ponury gbur okaże się materiałem na lidera? Czy uda mu się zapanować nad barwną drużyną, w której każdy członek zdaje się pochodzić z zupełnie innego świata? A przede wszystkim - czy człowiek, który całe życie uciekał od ludzi, zdoła odnaleźć wśród nich swoje miejsce?

Pośrodku niczego znalazł przystanek. Jeździł motocyklem, zwiedzał okolice, cieszył się krótką ucieczką z Polski, w której sezon na jednoślady skończył się zaskakująco szybko i wtedy właśnie trafił w to miejsce. Nie było tam niczego wartego zainteresowania. No, widoki niezłe, ale poza tym droga, po jednej stronie niemal pustynny krajobraz, a po drugiej morze ze skalistym brzegiem, który nie nadawał się do plażowania. A jednak ktoś postawił tam przystanek...! Ale po co? Skąd brali się pasażerowie na takim odludziu...? Krótkie opowiadanie, trochę obyczaj, trochę z dreszczykiem.